Strandapósturinn - 01.06.2011, Blaðsíða 91

89
Og heyrt hefi ég sagt að amma hafi einhvern tíma sagt þegar ég
var eitthvað að dútla einn úti við og senda átti mig einhverra er-
inda: „Verið ekki að trufla hann Inga minn, hann er að tala við
blómin.“ Ég gat verið einn og notið mín og var ég þá að spá í ým-
islegt með sjálfum mér, því margt var að athuga, en ég naut mín
ekki síður við annasöm og margháttuð sveitastörf í fagurri og stór-
fenglegri náttúru Strandanna. Að því hef ég búið alla tíð.
„Pílagrímsferð“ til Skjaldabjarnarvíkur 1999
Hin síðari ár hafði oft hvarflað að mér að komast aftur norður
í Skjaldabjarnarvík – til að sjá æskustöðvarnar á ný og finna til
þeirrar ánægju að líta aftur mínar kæru Strandabyggðir. Þessi ósk
mín rættist árið 1999 – og voru þá 53 ár liðin síðan ég kom þar
síðast.
Ég hafði fengið Braga son minn til að koma með mér og lögð-
um við upp í þessa ferð 28. júlí. Við höfðum samið við Guðmund
Jónsson, frænda á Munaðarnesi – að flytja okkur á bát sínum frá
Norðurfirði til Skjaldabjarnarvíkur. Þegar ég hringdi í Guðmund
kvöldið áður leit ekki vel út með veðrið, hann var rokhvass og
tæpast sjóveður.
Við lögðum þó af stað morguninn eftir og ókum sem leið lá frá
Hvoli í Dölum að Munaðarnesi og vorum komnir þangað undir
kvöld. Ekki leist okkur á veðrið og Guðmundur hafði efasemdir
um að fært yrði að morgni til Skjaldarvíkur eins og veðrið var þá.
Við vorum þó vongóðir um að það lagaðist – og til að treysta okk-
ur í þeirri trú hétum við á Hallvarð Hallsson að dytta að leiði hans
í túninu í Skjaldabjarnarvík. Við vissum að hann hafði áður reynst
góður til áheita fyrir slíkar ferðir og vorum sannfærðir um að úr
mundi rætast.
Við gistum svo á Munaðarnesi um nóttina – þá um kvöldið var
enn þá hvasst og nokkur sjór. En hvað skeður – um morguninn er
veðrið að mestu leyti gengið niður og orðið skaplegt – þó taldi
Guðmundur vissara að fara með löndum og sigla grynnri leiðina.
Og í batnandi veðri lögðum við af stað og fengum góðan byr alla
leiðina, Guðmundur var öllum hnútum kunnugur og allt gekk að
óskum, enda hann vanur skipstjóri og báturinn hans hið besta
fley.