Morgunblaðið - 22.10.2022, Blaðsíða 43

MENNING 43
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 22. OKTÓBER 2022
Nánari upplýsingar um sýningartíma á sambio.is
TRYGGÐU ÞÉR
MIÐA INNÁ
Indie wire
95%
SÝND MEÐ ÍSLENSKU TALI
SÝND MEÐ ÍSLENSKU TALI
TÓNLIST
Arnar Eggert Thoroddsen
arnareggert@arnareggert.is
Ferill Heklu hefur alla tíð farið
frekar lágt en við sem vitum vitum.
Hekla hefur allt frá árinu 2014 gef-
ið út plötur sem hafa verið virki-
lega tilkomumiklar, hvar hún hegg-
ur út hljóðheim sem er í senn
dulúðugur og ægifagur. Þeremínið,
það furðuhljóðfæri, miðlægt en allt
í kring myrk, seiðandi og göldrótt
hljóð sem styðja við afar kræsilega
framvindu, hljóðheimur sem setur
þig ítrekað á bríkina. Hekla vex
með hverri útgáfu, ég skrifaði síð-
ast um Sprungur (2020), sex laga
plötu, en nú er það Xiuxiuejar,
plata sem fékk blaðamenn The
Guardian til að
stilla henni upp
sem samtíma-
tónlist mánaðar-
ins (þess má geta
að sjálf PJ Har-
vey setti lag með
Heklu inn á laga-
spottann sinn í kringum útgáfuna á
Sprungum og BBC fékk hana auk-
inheldur í viðtal þá).
Farið lágt sagði ég. Hekla sjálf
er ekki beint galandi á torgum er
plötur hennar koma út, umtalið
ferðast að mestu leyti um neðan-
jarðarkreðsur en ég veit fyrir víst
að nafn hennar er að komast á æ
fleiri varir. Hún gefur nú út hjá
Phantom Limb í Brighton og dúkk-
ar líka reglulega upp í samstarfs-
verkefnum, hvort sem er með Sól-
eyju, Ásu Dýradóttur (Mammút),
Með algert tangarhald
Ljómi Ferill Heklu, sem spannar brátt tíu ár, er einkar áhugaverður.
Lilju Maríu Ásmundsdóttur eða
gamla félaga sínum úr brimbretta-
sveitinni Bárujárni, Sindra Frey
Steinssyni. Hún hefur þá verið til-
nefnd til Íslensku tónlistarverð-
launanna og fyrir fyrstu plötuna
(Hekla, 2014) fékk hún Kraums-
verðlaun, viðurkenningu sem hún
segir að hafi hvatt sig áfram á
þessari braut.
Xiuxiuejar þýðir að hvísla á
katalónsku en Hekla hefur dvalið
langdvölum í Barcelona og var alin
þar upp. Hekla blandar saman
þeremínhljóðum og sellói en syngur
einnig á plötunni. Hörður Bragason
leikur á orgel, Óttarr Proppé syng-
ur í einu lagi og áðurnefndur Sindri
Freyr og Arnljótur Sigurðsson
spila á flautur.
Eins og segir: list Heklu verð-
ur betri, framsæknari og öruggari
með hverri útgáfu. Hver plata er
straumlínulagaðri en sú síðasta en
á þessari býður hún okkur þó upp á
vissa fjölbreytni þó að grunnstoð-
irnar séu sem fyrr gotneskt bundn-
ar skuggamyndir; dökkir, krómaðir
og drungalegir tónar og ómar.
Hryllingsmyndahugrenningatengsl
eðlilega, hljóðfærið er þannig, en
Hekla stýrir þessu einnig í þær átt-
ir á vissan hátt. David Lynch á bak
við mixerinn (já, ég nota öll tæki-
færi sem ég hef til að koma þessum
meistara inn í skrif mín) og Nos-
feratu hjálpar til.
Það eru seiðlæti og dulmögn,
lög sem skríða áfram í hægð en það
er og reynt á þanþol. Það ískrar í
„Enn og aftur“, líkt og það sé verið
að draga klóru eftir stálfleti eða
nögl eftir skólatöflu. Óþægilegt. Og
það viljandi. „Ris og rof“ heitir eftir
samnefndri stuttskífu hennar (2016)
sem ég finn hvergi á netinu núna
og ég man því hreinlega ekki hvort
þetta lag er þar eða hvort það heit-
ir bara sama nafni (leiðréttingar
sendist í póstfang). En hér er
a.m.k. glæst óhljóðaverk, virkilega
vel samið og útsett og minnir pínu
á Klöru Lewis sem ég sá á Ext-
reme Chill-hátíðinni fyrir stuttu.
Með þessu „lagi“ er Hekla aðeins
að reyna á okkur og sjálfa sig og
þetta er leið sem gefur ýmislegt til
kynna, hugsanlega útvíkkun á
hljóðheiminum í framhaldinu, hver
veit.
Já, hver veit? Í öllu falli hefur
Hekla fyrir löngu sannað sig sem
ein af merkustu tónlistarkonum
okkar í dag. Það er bara þannig.
Og ekki öðruvísi.
»
Það eru seiðlæti
og dulmögn, lög
sem skríða áfram í
hægð en það er og
reynt á þanþol.
Ný plata þeremín-
leikarans og hljóðarki-
tektsins Heklu
Magnúsdóttur heitir
hinu magnaða nafni
Xiuxiuejar. Pistilritari
kastaði sér fagnandi á
hljóðbylgjurnar.
Málþingið Vísi-
tasíur: Listir,
umboð og inn-
gilding, verður
haldið í dag kl.
13-19 í Lista-
safni Reykjavík-
ur í Hafnarhúsi.
Er það loka-
hnykkur á verð-
launaverkefni
Bryndísar Snæ-
björnsdóttur og Marks Wilsons
Ísbirnir á villigötum og sérstakir
boðsgestir verða listamennirnir
Mark Dion og Terike Haapoja
sem einnig skrifa í nýútkomna
bók Bryndísar og Marks, Óræð
lönd. Þau munu fjalla um verk
sín og ræða sameiginlegar og
ólíkar nálganir til listsköpunar
og umhverfisins og öll fjögur
munu þau ræða hugmyndir sínar
um getu listarinnar til að hrófla
við hlutum af leikgleði, hreyfa
við valdakerfum og koma á
breytingum á krísutímum. Frek-
ari upplýsingar á finna á lista-
safnreykjavikur.is.
Lokahnykkur á
verðlaunaverkefni
Bryndís
Snæbjörnsdóttir
Myndlistarmað-
urinn Árni Már
Erlingsson opn-
ar í dag kl. 16
sýninguna Öldur
aldanna – út-
fjara í galleríinu
Listamönnum,
Skúlagötu 32.
„Verkin á sýn-
ingunni má
segja að séu eins
konar lokahóf eða hápunktur
þessa tímabils sem Árni Már hefur
dvalið í,“ segir um sýninguna á
Facebook og því megi segja að
hún sé kveðja við ákveðið tímabil,
öldurót, lokapunktur við períódu.
Ölduskil og útfjara.
Um málverk Árna Más segir að
þau beri með sér óræða hreyfingu
og einkennist af afmörkuðum lita-
strendingum sem blandist við sam-
fléttaðar formgerðir sem eigi til-
urð sína í spunatengdum
innsæisteikningum.
Eins konar lokahóf
eða hápunktur
Árni Már
Erlingsson