Úrval - 01.02.1952, Blaðsíða 17

APABARN 1 FÖSTRI
15
leiki sína tii að auka orðaforða
hennar. ,,Hún á til „k“-hljóð,“
sagði ég, „og „p“-hljóð, sem
hún notar 1 ,,papa“. Ef ég gæti
kennt henni að tengja sarnan
„k“ og „p“, mundi hún geta
sagt „cup“ (bolli).“ Viki hafði
hlustað á sarntalið og sagði nú
strax: ,,k~p“.
„Hún sagði það!“ hrópaði
kunningi minn. Þetta þriðja
orð Viki varð undir eins uppá-
haldsorð hennar. Það rnerkti:
„Ég vil fá að drekka,“ og með
því að þorsti hennar var að
heita mátti óslökkvandi klingdi
það við allan daginn.
En okkur hefur reynzt erfitt
að kenna Viki að skilja mál.
Þrátt fyrir meira en 18 mánaða
erfiði hefur okkur ekki enn tek-
izt að kenna henni að þekkja
á sér nefið, eyrun, augun, hend-
urnar og fæturna svo að ekki
skeiki. Stundum getur hún að
vísu bent á það allt án þess
skeiki, en stundum er hún al-
veg rugluð. Þegar við reynum
að kenna henni ný orð, grípur
hún þau kannski fljótt, en áð-
ur en varir er hún búin að
gleyma einu eða fleiri af þeim
gömlu. Minnið virðist þannig
vera mjög takmarkað. Við von-
umst til að Viki muni smátt og
smátt skilja meira af því sem
við segjum, en við efumst um
að skilningur hennar nái nokkru
sinni lengra en til fáeinna skip-
ana og nafna á hlutum.
Maðurinn getur tileinkað sér
menntun án þess að geta talað.
Heyrnin og skilningurinn opna
honum vísdóm aldanna. En
hvers er að vænta af litlu apa-
greyi, sem getur ekki einu sinni
gerf greinarmun á augum sínum
og eyrum?
Við erum oft spurð að því
hve lengi við ætlum að hafa
Viki hjá okkur. (Fullvaxnir
sjimpansar eru um 100 pund á
þyngd og með langa sterka
handleggi). Við segjurn alltaf
að við ætlurn að hafa hann hjá
okkur aila tíð og gera hverjar
þær ráðstafanir, sem nauðsyn-
legar eru til þess. Við höfum
sífellt verið að breyta liúsinu
síðan hún kom. Nú er hún í eig-
in herbergi; innan tíðar mun-
um við þurfa að byggja hús með
sérstakri íbúð fyrir hana, búna
húsgögnum, sem. hæfa kröftum
hennar. Hún hefur þegar fengið
sérstakan leikgarð, girtan raf-
magnsgirðingu; seinna mun
þurfa að stækka garðinn og
hækka girðinguna.
Viki er aðeins þriggja ára.
Þess er ekki að vænta að hún sé
búin að taka út öllu meira af
andlegum þroska sínum en
þriggja ára barn af sínum. Á
þeirn aldri byrja börn á dag-
heimilum eða leikskólum. Viki
mun hljóta svipaða kennslu
heima og veitt er í leikskólum,
svo sem að læra að lita, klippa,
líma, móta í leir og annað því-
umlíkt, sem ekki krefst tals af
barninu. Við bíðum með for-
vitni eftir því að sjá hvað
framtíðin ber í skauti sínu.