Úrval - 01.02.1952, Side 25

Úrval - 01.02.1952, Side 25
„Bezta gjöfin er sú, sem um- vafin er hlýhug’ gefandans“. Listin að gefa. Grein úr ,,Guideposts“, eftir Arline Boucher og John Tehan. AÐ þarf hvorki mikla pen- inga né sérstaka hæfileika til að gefa góða gjöf. Hið eina nauðsynlega er að hugur og hjarta vinni saman að því að gjöfin tjái á sem fullkomnast- an hátt tilfinningar okkar. Því að eins og heimspekingurinn Emerson sagði: „Sönn gjöf er að gefa hluta af sjálfum sér.“ Lítil telpa gaf móður sinni nokkrar litlar öskjur, sem bund- ið var utan um með skrautleg- um borðum. í hverri öskju var pappírsmiði með áletrun: á ein- um stóð „gildir fyrir tveim gólfþvottum", á öðrum „gildir fyrir arfareitingu í tveim beð- um“ o. s. frv. Hún hafði aldrei heyrt talað um Emerson, en af eðlisávísun hafði hún lagt hluta af sjálfri sér í gjafir sínar. Þegar skrifstofustúlka nokk- ur varð fyrir óvæntum útgjöld- um eitt sinn fyrir jólin svo að hún hafði ekki ráð á að gefa eins og hún var vön, tók hún það ráð að senda vinum sínum að gjöf „tímaávísanir", sem þeir máttu hef ja þegar þeim hentaði bezt. Ein hjón fengu ávísun, sem heimilaði þeim að skilja eftir hjá henni barnið sitt um tvær helgar þegar þau langaði tii að taka sér frí. Öldruð kona, sem var einstæðingur, fékk á- vísun á upplestur í fimm kvöld, og þannig fleiri í svipuðum dúr. Gjafir þessar urðu bæði gef- anda og þiggjendum til meiri ánægju en nokkrar aðrar gjafir. Ung brúður fékk brúðargjöf frá roskinni konu. Utan á pakk- anum stóð: „Opnist ekki fyrr en þið hjónin verðið ósátt í fyrsta skipti“. Þegar að því kom að fyrsta missættið varð milli hjónanna, minntist konan pakkans. í honum var askja og í öskjunni uppskriftir á uppá- halds matar- og kökutegundum gömluj konunnar — og auk þess miði, sem á stóð: „Hunang er vænlegra til flugnaveiða en edik.“ Það er vitur kona, sem miðlar þannig af eigin reynslu með gjöf sinni. Fjölskyldugjafir eiga öðrum gjöfum frekar að geta verið til ánægju, því að allir gjörþekkja þar óskir og þarfir hvers ann- ars. En hversu oft láta menn ekki við það sitja að gefa óper- sónlegar gjafir eins og t. d. hálsbindi, konfekt, eða bús- áhöld? Ég þekki mann sem er
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116

x

Úrval

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.