Úrval - 01.02.1952, Qupperneq 42

40
tJRVAL
og hjóla og hinar ósýnilegu
sveifluhreyfingar sameindanna.
Við skulum að lokum skyggnast
ögn dýpra.
Hvað er það sem allir þessir
mælar mæla? Hvað er tíminn?
— Grúskarar á öllum tímum
hafa reynt að svara þessarí
spurningu. Sagt hefur verið, að
hann væri ein tegund af reynslu
okkar af hlutunum, að hann sé
form þess sem fylgir hvert á
eftir öðru. Sagt hefur verið, að
hann sé f jórða víddin í tímarúm-
inu, þar sem klukka á hreyfingu
gengur hægar en klukka sem
er kyrr (sbr. afstæðiskenning
Einsteins). Þetta segir okkur
ekki mikið. Við vitum að hægt
er að mæla og reikna tímann.
Við vitum að liðinn tími getur
aldrei komið aftur, ekki frekar
en stórfljót heimsins geta byrj-
að á því að renna upp í móti og
horfið sem dropar í skýin.
Við getum mælt stundirnar
og reiknað þær. Sami hálftíminn
getur rúmað í sér von eða ör-
væntingu, vinnugleði eða nautn
af fagurri tónlist, frið dauðans
eða svefn hins nýfædda. Tíminn
er hjúpur. En mn eðli hans verð-
um við kannski að segja eins
og Ágústínus fyrir fimmtán
hundruð árum: „Ef einhver
spyr mig um hvað tíminn sé,
þá veit ég það ekki, en sé ég
ekki spurður, þá veit ég það.“
•ár Á
Svarað fyrir sig.
Þegar Clarence Darrow, sem á sínum tíma var einn af kunn-
ustu lögfræðingum Englands, flutti fyrsta mál sitt fyrir rétti,
var hann kornungur. Andstæðingur hans, sem var þaulreynd-
ur lögfræðingur, reyndi að gera lítið úr honum í augum kvið-
dómaranna með því að tala sífellt um hann sem „hinn skegg-
lausa andstæðing minn“.
Darrow anzaði ekki þessari ertni fyrr en í lok málflutnings
síns, þá sagði hann: „Andstæðingur minn virðist meta mig lít-
ils vegna þess að ég er skegglaus. Mig langar til að svara því
mati með smásögu. Spánarkonungur sendi einu sinni ungan
sendimann með boðskap til nágrannakonungs. Nágrannakon-
ungurinn reiddist þegar hann sá sendimanninn og mælti: „Skort-
ir spánarkonung menn að liann skuli senda til mín skegglausan
ungling?'1 Hinn ungi sendimaður svaraði: „Yðar hátign, ef kon-
ungur minn hefði vitað, að þér metið gáfurnar eftir skegg-
inu, þá hefði hann sent geithafur."
Darrow vann málið — og með því hófst einhver glæsileg-
asti lögmannsferill, sem um getur í sögu dómsmálanna.
— Laughter Incorporated.