Úrval - 01.02.1952, Side 99

KRAFTAVERKIÐ 1 CARVILLE
97
einasti sjúklingur í Carville,
giftur eða ógiftur, hafði orðið
að þola sömu raun, þegar hann
var slitinn frá ástvinum sínum.
Hve oft hef ég reynt að finna
orð til að hugga sjúkling, karl
eða konu, sem þannig var ástatt
fyrir, að makinn ,,fyrir utan“
krafðist skilnaðar. Það er ekki
auðvelt — ég vissi það vel —
að halda tryggð við ástvin,
sem er geymdur bak við gadda-
vírsgirðinguna. Sú miskunnar-
lausa venja, að einangra holds-
veika eins og þeir væru glæpa-
menn, hefur eyðilagt heimilis-
líf þeirra og ástvinabönd.
Nú vissi ég, hvar ég átti
heima! í Carville! f bústað nr.
31, þar sem sambýliskonur mín-
ar báru með mér hita og þunga
ömurlegra örlaga.
*
Við Harry Martin fórum oft
í skemmtigöngur á kvöldin.
Það kom í ljós, að við vorum
lík um margt og ólum sömu þrá
í brjósti. Stundum staðnæmd-
umst við og horfðum á bifreið-
irnar þjóta framhjá.
„Einhverntíma eignast ég
bíl,“ sagði Harry þá.
Og við fórum að ræða kostn-
aðinn, og hvert Harry ætti að
aka mér fyrst. Þetta voru
draumórar, en það var eins og
við meintum það allt í alvöru.
Þegar við urðum kunnugri,
sagði Harry mér ævisögu sína.
Hann fæddist í Garryville og
var rnikill íþróttagarpur í skóla.
„Mér þótti ekki eins gaman að
neinu og íþróttum,“ sagði hann
með beiskju.
í Louisianaháskóla varð hann
að ganga undir mjög nákvæma
læknisskoðun. En lítill Ijósrauð-
ur blettur, sem hann hafði feng-
ið á annað lærið fyrir nokkru,
vildi ekki batna. Dr. Ferae,.
sami sérfræðingurinn og ég
hafði leitað til, þekkti sjúkdóm-
inn.
„Ég gleymi aldrei svipnum á
andliti föður míns, þegar hann
iékk að vita sannleikann," sagði
Harry alvarlega.
Faðir Harrys rak smáverzlun.
Þegar Harry var kominn til
Carville, seldi faðirinn hús sitt
og verzlun með miklu tapi og
flutti til New Orleans. Hann
hafði þungt heimili og óttaðist,
að fólk liætti að verzla við hann,
ef það spyrðist að Harry væri
holdsveikur. Harry var tryggð-
ur 5000 dollara örorkutrygg-
ingu, sem þeir feðgar hefðu get-
að fengið útborgaða, af þvi að
holdsveikur rnaður er talinn al-
ger öryrki. En þeir voru á einu
máli um það, að meira virði
væri að halda sjúkdóminum
leyndum en að fá trygginguna
borgaða.
Harry varð nú að bjarga sér
f járhagslega á eigin spýtur eins
og ég. Við hittumst oft á dag-
inn og ræddum um sjúkling-
aná og önnur hugðarmál okkar.
Það skeði margt í Carville og
okkur fannst báðum tíminn líða
fljótar en áður. Og líka árin.
*