Morgunblaðið - 10.12.1974, Qupperneq 38

38
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 10. DESEMBER 1974
Minninp:
Agúst Höskuldsson
byggingafrœðingur
Fæddur: 14. september 1942
Dáinn: 30. nóvember 1974.
Á kyrrum morgni kom fréttin
um lát Ágústs Höskuldssonar
byggingafræðings. Snögg eru
umskiptin, aðeins 32 ára gamall
fjölskyldufaðir er horfinn af sjón-
arsviðinu og við, sem þekktum
hann, eigum á bak að sjá góðum
vini.
Mér er efst í huga þakklæti
forsjónarinnar fyrir að hafa feng-
ið að kynnast Ágústi, mannkost-
um hans og lífsviðhorfum. Hann
verður jarðsettur í dag frá Foss-
vogskirkju. Ágúst er borinn og
barnfæddur Reykvíkingur, fædd-
ur og uppalinn á Hverfisgötunni
og átti þar heima til tvítugsald-
urs. Foreldrar hans voru Hösk-
uldur Helgason og Gyða Agúts-
dóttir. Höskuldur lést árið 1972.
Þau eignuðust líka eina dóttur,
Þorbjörgu listmálara, og voru þau
systkinin einkar samrýmd alla
tíð. Agúst mun hafa átt glaða
æsku, og brá hann oft í frásögn-
um sínum upp skemmtilegum
svipmyndum úr hópi góðra félaga
á Hverfisgötunni, með skátum, og
þó einkum frá ferðum um óbyggð-
ar slóðir, en hann eignaðist strax
og aldur leyfði eigið farartæki.
Þær munu hafa verið færri helg-
arnar, sem Agúst hélt kyrru
heima fyrir er nætur voru bjart-
ar. Snemma þurfti hann þó að
taka til hendinni og vinna fyrir
sér samhliða námi, enda dugnað-
ur honum í blóð borinn. Þegar
skyldunámi lauk, hóf Agúst nám í
húsasmíði hjá Snorra Halldórs-
syni byggingameistara, og lauk
hann sveinsprófi árið 1963. Um
líkt leyti lauk hann einnig við
Meistaraskólann. Þann 10. októ-
ber 1964 gekk Ágúst að eiga eftir-
lifandi konu sína, Auði Helgu
Hafsteinsdóttur. Það mun hafa
verið hans mesta gæfuspor, því
vart er hægt að hugsa sér, að
nokkur mannleg vera hefði getað
stutt hann betur í langri baráttu
við erfiðan sjúkdóm. Hún hefur
sýnt undravert hugrekki og átti
það sameigninlegt með manni sin-
um að gefast ekki upp, þótt syrti i
álinn. Þau hjónin eignuðust tvö
börn, Hafstein Höskuld, sem nú
er rúmlega 6 ára, og Auði Gyðu,
sem er 4 ára. Eru þau bæði táp-
mikil og efniieg.
Nokkrum dögum eftir brúð-
kaupið hélt Agúst með hina 17
ára gömlu brúði sina til Kaup-
mannahafnar. Þar hóf hann nám í
byggingafræðum og tók lokaverk-
efni sitt sem byggingafræðingur
árið 1967. Nú munu hinar fjöl-
þættu gáfur Ágústs verulega hafa
notið sín. Námsferill hans var
með miklum glæsibrag, og hvöttu
kennarar hans hann eindregið til
þess að hefja nám í arkitektúr við
Akademíuna. Byrjaði hann i und-
irbúningsdeild í nokkrum grein-
um, en bæði var, að f járhagur var
þröngur og einnig stóðu fyrir dyr-
um breytingar, sem fylgdu í kjöl-
far þeirra hræringa er voru við
flest alla háskóla Evrópu á þess-
um árum. Þau hjón héldu því
heim, vildu kanna horfur á at-
vinnu og hitta ástvini sína. Hugur
Ágústs stóð þó til frekara náms.
Kynni okkar Ágústs hófust síðla
árs 1969. Ég starfaði þá hjá Skarp-
héðni heitnum Jóhannssyni arki-
tekt. Skarphéðinn þurfti á traust-
um manni að halda til þess að
hafa umsjón með framkvæmdum
við stærsta og síðasta áfanga
Menntaskólans við Hamrahlíð, er
þá var í byggingu. Var Agúst val-
inn úr hópi rúmlega tuttugu um-
sækjenda, sem allir voru þó vel
hæfir til starfans. Skarphéðinn
mun hafa verið glöggur þá, sem
endranær. Allir, sem þekkja eitt-
hvað til byggingamála, munu vita
hve vandasamt starf umsjónar-
manns við stóra og flókna bygg-
ingu getur verið. Smáatriðin geta
auðveldlega yfirsést og það valdið
tjóni, að ekki sé talað um hinn
mikla þátt mannlegra samskipta
til að allir verkþættir tengist rétt
saman og vandamál leysist í tæka
tíð. Við slíkt starf er oft vanda-
samt að rata meðalveginn.
Það mun best lýsa mannkostum
Ágústs, að ég þori að fullyrða, að
öllum, sem áttu við hann sam-
skipti, mun hafa verið hlýtt til
hans. Alltaf leysti Agúst vanda
þann, sem að höndum bar, með
festu, en þó brá oft fyrir þessum
sérstæða húmor, sem Agústi ein-
um var lagið. Oft er í hópi gamalla
vinnufélaga vitnað í hnyttin til-
svör hans. Tilfinning hans fyrir
hinu fagurfræðilega voru miklir,
enda listrænir hæfileikar hans
ótvíræðir. Þegar arkitektarnir
Guðmundur Kr. Guðmundsson og
Ólafur Sigurðsson tóku að sér
mörg þeirra verkefna, sem Skarp-
héðinn Jóhannsson gat ekki lokið
við fyrir andlát sitt, réðu þeir
Ágúst til starfa og unnum við þar
saman um nokkurt skeyð um
nokkurt skeið. Það var oft glatt í
þeim hópi á teiknistofunni á
Laugarásveginum, þrátt fyrir
miklar annir. Gústi, en svo kölluð-
um við hann ávallt í okkar hópi
var þá venjulega hrókur alls f agn-
aðar. Að löngum starfsdegi lokn-
um, teiknaði hann síðan langt
fram á nætur á sinni eigin teikni-
stofu. Mörg húsa hans bera hæfi-
leikum hans glöggt vitni, má þar
nefna einbýlishús við Bakkatún á
Akranesi og Blikanes á Arnar-
nesi. Hvað hefði honum tekizt, ef
aldur hefði enzt?
Eftir áramótin 1970 kenndi
Agúst sér nokkurs lasleika. Eftir
langvarandi rannsóknir kom í
ljós, að hann var með alvarlegan
sjúkdóm. Nú reyndi á kjarkinn
Það var ekki vani Ágústs að gef-
ast upp fyrr en I fulla hnefana
Hann hafði skömmu áður fest
kaup á lóð á Arnamesi og hefur
flestum sennilega þótt nóg um þ.i
bjartsýni hjá manni nýkomnum
frá námi. Hann hófst nú handa
við að byggja húsið milli þess,
sem hann lá á sjúkrahúsi. Allt var
vandlega undirbúið. Mörg líkön
var hann búinn að gera, áður en
hann byrjaði bygginguna, til þess
að húsið félli sem best að um-
hverfinu. Þegar fjárhagurinn er
ekki rúmur, reynir því meir á
hugvitið. Ágúst leysti hús sitt
þannig, að hann gæti sjálfur unn-
ið sem mest að framkvæmd þess.
Konan hans studdi hann með ráð-
um og dáð, og hikaði hún ekki við
að ganga til starfa með honum að
hverju sem var. Þó hygg ég, að oft
hafi hún reynt að halda frekar
aftur af honum heilsunnar vegna.
Þortlaust erfiði hjá sjúkum
manni, en ailtaf var hann aflögu-
fær um hjálp og ráðleggingar til
vina og kunningja, en þeir voru
margir. Hve langur fresturinn
yrði vissi sennilega engipn. Hver
klukkustund var honum því dýr-
mæt. Eigin húsbygging var að
sjálfsögðu tómstundavinna, þvi
sjá þurfti fjölskyldunni farborða
og afla f jár til efniskaupa í húsið.
Oft minntist hann á það við
mig, að hann þyrfti að koma sem
mestu í verk, því það létti undir
með Auði síðar meir. Auk eftir-
litsstarfa við Menntaskólann tók
Agúst að sér umsjón á fram-
kvæmdum á stórhýsinu Sunda-
borg við Kleppsveg og leysti hann
það starf að sjálfsögðu með prýði.
Ágúst hóf störf hjá Öryggiseft-
irliti ríkisins i júnímánuði síðast-
liðnum og starfaði þar til dauða-
dags. Þeim auðnaðist að flytja í
nýja húsið sitt að Þernunesi 4 í
ágústmánuði s.l., þó ekki væri það
fullklárað, en húsbóndinn starf-
aði meðan hann stóð á fótunum,
það héldu honum engin bönd.
Við hjónin vorum þeirrar
ánægju aðnjótandi að geta heim-
sótt þau skömmu eftir að þau
fluttu inn. Þar ríkti sama kátínan
og áður fyrr. Sem gestgjafar voru
þau hjónin samhent og maður fór
af þeirra fundi glaðari og hressari
en ella. Ágúst var börnum sínum
einstakur faðir. Hann hafði sér-
stakt lag á að setja sig inn í hugar-
heim barnsins, og var aðdáunar-
vert að sjá hve natinn hann var að
sinna þeim og smíða handa þeim
húsgögn og leikf öng.
Við Brigitte vottum þér Auður
mín og börnunum dýpstu samúð
og biðjum Guð að styrkja ykkur.
Ennfremur sendum við móður
hans og systur samúðarkveðjur.
Megi minningin um góðan
dreng lifa.
Pétur B. Lúthersson.
Utför Ágústs Höskuldssonar
byggingarfræðings, verður gerð í
dag frá Fossvogskapellunni.
Agúst lést á Borgarspitalanum í
Reykjavik aðfararnótt laugar-
dagsins 30. nóvember, aðeins 32
ára gamall.
Ég vil minnast hans, svila míns
og vinar, með örfáum orðum.
Agúst fæddist i Reykjavík 14.
september 1942, einkasonur hjón-
anna Höskuldar E. Helgasonar
(d. 1972) og Gyðu Ágústsdóttur.
Eina systur átti hann, Þorbjörgu
Höskuldsdóttir listmálara, og
voru honum í blóð bornir list-
rænir hæfileikar eins og henni.
Var ávallt mjög kært með þeim
systkinum.
Þegar kom að þeim kafla í líf-
inu að velja lifsstarf kaus Ágúst
sér húsasmíði og lauk námi í
þeirri ión eftir tilskilinn tíma.
En það var honum ekki nóg að
smíða hús, hann langaði til að
skapa þau líka. Það var þess
vegna sem hann lagði land undir
fót og hélt til Danmerkur haustið
1964 til náms í byggingarfræði.
Ekki var hann þó einn í för, með
honum var eiginkona hans Auður
Hafsteinsdóttir, en þau höfðu þá
nýverið gengið í hjónaband. För-
in var því hvort tveggja i senn,
brúðkaupsferð, og leggja skyldi
grundvöllinn að framtiðinni.
í Danmörku lauk Ágúst öllum
sínum prófum með mikilli prýði,
og er heim kom hóf hann að
starfa í sinni grein. En því miður
aldrei með þeim krafti, sem hann
hafði yfir að búa, vegna þess að
fljötlega eftir heimkomuna gerði
sá sjúkdómur vart við sig, er nú
varð honum yfirsterkari.
Hvernig Ágúst barðist af alefli
gegn sjúkdómi sínum, hvernig
húmorinn var alltaf í lagi, jafn-
aðargeðið og bjartsýnin, hvernig
hann gat alltaf gert gys að sjálf-
um sér, mitt í öllum erfiðleikun-
um, yfir það ná ekki orð. Þegar
litið er til baka er i rauninni ótrú-
legt hve mikill kraftur getur búið
i einum manni.
32 ára er Agúst búinn að koma
miklu í verk, þrátt fyrir sinn
erfiða sjúkdóm. Ljúka ströngu
námi, stofna fjölskyldu, kominn
langt meó að byggja yfir sig og
sína fjölskyldu einbýlishús, sem
þau fluttu í á síðastliðnu sumri,
teikna fjölda húsa, auk þess að
vera í fastri vinnu eftir því sem
heilsan leyfði.
Ágúst fór ekki alltaf troónar
slóðir, það sýna líka húsin sem
hann hefur teiknað og hann hafði
sínar skoðanir og var ófeiminn að
láta þær í ljós. Það var ekki alltaf
logn þar sem hann fór, sem betur
fer, heldur skemmtilegar og fjör-
legar umræður og Ágúst kunni að
koma fyrir sig orði, skemmtilega.
Ég bið góðan Guð að vera með
eiginkonunni, sem stóð við hlið
manns síns til hinstu stundar, af
slíku þreki að vakti aðdáun allra.
Guð veri með börnunum þeirra,
móðurinni, tengdamóðurinni og
systurinni, öll hafa misst mikið,
en minningin um góðan dreng
lifir.
I Guðs friði.
Hvað er langlifi?
lifsnautnin frjóa,
alefling andans
og athöfn þörf.
Margoft tvítugur
meir hefir lifað
svefnugum segg,
ersjötugurhjarði.
jh.
Páll Halldórsson.
Á skammri stund skipast veður
í lofti. Váleg frétt var að heyra lát
starfsfélaga okkar Ágústs
Höskuldssonar eftir að hafa notið
svo góðrar og eftirminnilegrar
kynningar og samstarfs við hann
hjá öryggiseftirliti ríkisins aðeins
rétt rúma 7 mánuði. Ágúst lætur
eftir sig eiginkonu Auði Haf-
steinsdóttur og tvö börn, Hafstein
6 ára og Auði Gyðu 4 ára.
Agúst kvæntist eiginkonu sinni
10. okt. 1964 og hafa þau svo að
segja frá æsku vaxið saman að
verðleikum.
Þegar Ágúst kom til að ræða
væntanlegt starf sitt hjá Öryggis-
eftirliti ríkisins, þá fann ég strax
að á móti mér sat maður, sem var
hreinlundaður, traustur og ein-
arður en fámáll og gagnorður. Ég
fann að hann vildi treysta mér og
traustið varð strax gagnkvæmt
því ég hef sjaldan kynnst jafn
fölskvalausu viómóti sem Ágúst
hafði. 1 návist hans fann maður
fyrir karlmannslund og andans
þreki þrátt fyrir líkamlega van-
heilsu, sem þjáði hann meir en
margan gat grunað. Hann vildi
ekki ráða sig í starf undir fölsku
flaggi og við það og heilsufar hans
var ráðning hans miðuð. 14
dögum fyrir dánardægur sitt
vann hann enn ótrauður að
skyldustörfum sínum, en hafði þá
nokkrar áhyggjur af þeim vegna
vaxandi vanheilsu. Störf þau, sem
honum voru falin og hann innti af
hendi krefjast glöggskyggni,
góðrar fagþekkingar, ríkrar rétt-
lætiskenndar og þolgæðis ásamt
festu í gerð og framkvæmd. Allt
þetta hafði Ágúst i rikum mæli,
en hugvitssemi hans kom auk
þess að góðu gagni í starfi.
Hann hafði góða kímnigáfu og
varla hefur það dulist nokkrum,
sem þekktu Ágúst að hann var
listamaður í eðli sínu og reynd,
þótt of fáir hafi notið þess sem
annarra mannkosta þess, sem
hrifinn er úr heimi hér aðeins
32ja ára gamall. Svo mikill elju-
og áhugamaður var drengur þessi
að þrátt fyrir það að hann vissi að
heilsa hans gat brugðist til beggja
vona, notaði hann allar stundir,
sem hann hafði frá skyldu-
störfum sínum og kraftar hans
framast leyfðu, til að byggja sér
og fjölskyldu sinni framtiðar-
heimili. Því var svo langt komið
að fjölskyldan fluttist þangað, að
Þernunesi 4 í Garðahreppi i júlí-
lok siðastliðinn. Þótt miklu væri
enn að visu ólokið þar, fékk Agúst
þó á þann hátt notið ávaxta erfiðis
síns að nokkru.
Sem önnur verk, vannst honum
þetta ótrúlega vel þótt hann væri
oftast fáliðaður. Hann var þó
engan veginn einn, þvi Auður
eiginkona hans mun eiga þar
beint og óbeint drjúgan skerf að.
S. Helgason hf. STEINIDJA
ílnhoiti 4 Slmar 2S677 og 14254
t
Maðurinn minn, -
FRIOJÓN JÓNSSON,
kaupmaður, Borgarvegi 8, Ytri Njarðvfk,
lézt i sjúkrahúsi Keflavíkur að morgni laugardags 7. desember sl. Fyrir •
hönd vandamanna.
Jóhanna Stefánsdóttir.
t
Móðir okkar, tengdamóðír, amma og langamma,
SIGRÚN JÓNSDÓTTIR,
lézt á Landspítalanum, laugardaginn 7 des.
Júlíus Halldórsson, Sigríður Sigurðardóttir,
Ingibjörg Halldórsdóttir, Sigvaldi Þorsteinsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
t
Móðir okkar,
MATTHILDUR KJARTANSDÓTTIR,
Ásvallagötu 52,
lézt þann 6 desember F.h aðstandenda
Börnin.
t
Þakka hlýjar samúðarkveðjur og auðsýnda virðingu við minningu
eiginmanns mlns,
ÞÓRBERGS ÞÓRÐARSONAR,
rithöfundar.
Margrét Jónsdóttir.
t
Hugheilar þakkir færum við öllum þeim, er sýndu okkur hlýhug og
hluttekningu við fráfall og jarðaför eiginmanns mins og föður okkar,
JÓNS BEN. ÁSMUNDSSONAR,
skólastjóra.
Sérstakar þakkir eru færðar bæjarstjórn ísafjarðar.
Valgerður Sigurðardóttir og börn.