Morgunblaðið - 21.06.1980, Blaðsíða 16

Morgunblaðið - 21.06.1980, Blaðsíða 16
16 MORGUNBLADID, LAUGARDAGUR 21. JÚNÍ 1980 Á ferð með forsetaframbjóðanda: StarfsdaKiir forsetaframbjóð- endanna er langur og strangur þessa dagana. Við heyrum i útvarpi <>k sjáum í dngbloðum auglýsingar um fundi og ferða- log frambjóðendanna víðs vegar um landið. Blaðamenn Morgun- blaðsins fengu að kynnast eril- somum degi hjá einum frambjóð- andanum. er þeir slóust í för með Vigdísi Finnbogadóttur á fimmtudag í siðustu viku. Hún var þá á ferð um Rangárþing og heimsótti einnig starfsfólk Búr- fellsvirkjunar. Alls heimsótti Vigdis í ferðinni fjögur mötu- neyti við Hrauneyjafoss og hélt fundi á Hellu og Hvoli. Má mikið vera, ef Vigdís hefur ekki tekið i höndina á hátt á fimmtahundrað manns yfir daginn. Við hittum Vigdísi, þar sem hún er að ferðbúast á bænum Eystra- Geldingaholti í Gnúpverjahreppi en þar hafði hún gist um nóttina. Svefninn hafði þó orðið stuttur eða aðeins tveir og hálfur tími, því seint var komið í hlað á Eystra-Geldinga- holti. Vigdís er ekki með öllu ókunnug í Eystra-Geldingaholti, en þar var hún í sveit í mörg ár á sínum yngri árum. Morgunverður var snæddur í flýti og laust upp úr hálf átta var lagt upp, en í för með Vigdísi voru Jón Ólafsson, bóndi í Eystra-Geld- ingaholti og Grímur Bjarndal, skólastjóri og forstöðumaður skrifstofu stuðningsmanna Vigdísar á Selfossi. Nú þurfti að hafa hraðan á þar sem Vigdís ætlaöi að hitta fyretu starfsmennina við Hraun- eyjafoss í kaffitíma þeirra klukkan níu. „Ég er talin vinstri sinn- uð af þvi é^ vil ekki kyngja þvi, sem mér likar ekki - sagði Vigdís Finnbogadóttir m.a. í ferð um Rangárþing „Ég er best á traktor og í saltfiski" „Jæja, svo svartbakurinn er flutt- ur hingað," sagði Vigdís, þegar hún heilsaði starfsmönnum Hraunvirkja en þeir voru þá að gæða sér á svartbakseggjum í morgunsárið. Við komuna að Hrauneyjafossi hafði Helgi Bjarnason deildarverk- fræðingur hjá Landsvirkjun slegist í för með okkur sem sérstakur leiðsögumaður af hálfu Landsvirkj- unar. Vigdís gekk um meðal starfs- manna Hraunvirkja og heilsaði hverjum og einum en tók sér síðan stoðu framan til í salnum og tók að rabba við starfsmennina. „Það skyldi þó ekki vera að þið hafið atvinnu fyrir mig hérna?" sagði Vigdís og tók fram að hún vildi ekki vinna á skrifstofu. „Viltu vinna á trukk?" spurði einhver í salnum en Vigdís svaraði því neit- andi og sagðist heldur vilja vinna á traktor. „Eg er best á traktor og í saltfiski," sagði Vigdís og tók nú að sveigja umræðurnar að væntan- legum forsetakosningum. Hún spurði, hvort þeim þætti ekki í lagi að hún sem kvenmaður væri í framboði. Einn karlmannanna svar- aði því til að það væri alveg sjálfsagt. „Þú ert ungur," sagði Vigdís," en ég hef fundið það út á ferðum mínum um landið að ungt fólk og fullorðið telur sjálfsagt að kona bjóði sig fram til forseta. Fólki á mínum aldri finnst þetta hins vegar ekki sjálfsagt." Vigdís varpaði fram þeirri spurn- ingu, hvort forsetinn ætti að hafa meiri völd enhann hefði nú. „Hann á að hafa meiri völd," heyrðist úr einu horninu en annar spurði, hvort hægt væri að segja hún forsetinn. Vigdís svaraði síðari spurningunni játandi og benti á að iðulega væri sagt hún skólastjórinn. „En við vorum að ræða um völd forsetans. Forsetinn hefur mikil völd en hann hefur til allrar ham- ingju látið lýðræðið sitja í öndvegi," sagði Vigdís en þá heyrðist spurt: „Er ekki lýðræðið komið út í öfgar?" „Guð hjálpi þér drengur," sagði Vigdís," við verðum að gæta að lýðræðinu og frelsinu. Það er okkar dýrmætasta eign. Sjálf vil ég ekki auka vald forsetans, því við megum ekki færa einum manni of mikil völd. Þó við kynnum að treysta okkar samtíðarmönnum fyrir auknu valdi á forsetastóli, vitum við ekki hvað framtíðin kann að bera í skauti sér. Og ég er hrædd við að það þyrfti eitthvað mikið að gerast til að völd forsetans yrðu takmörk- uð á ný, ef þau yrðu aukin." „Getur forsetinn neitað að skrifa undir lög," var spurt úr salnum. „Eitt af því, sem ég hef orðið að gera vegna þessa framboðs er að rifja sérstaklega upp efni stjórnarskrár íslands og ýmis lög um forsetaemb- ættið. Ég kann stjórnarskrána orðið alveg utan að en hún er eitthvað fallegasta plagg, sem við eigum. Forsetinn getur neitað að skrifa undir iög en þau öðlast engu að síður gildi þar til þjóðin hefur fengið tækifæri til að segja álit sitt á þeim í þjóðaratkvæðagreiðslu." Nokkrar umræður urðu enn um vald forsetans en kaffitíminn var senn á enda hjá starfsmönnum Hraun- virkja og Vigdís kvaddi. Gamall skólabróðir Vigdisar, sera I'áll Pálsson á Bergþórshvoli var meðal þeirra, sem fluttu ávarp á kvoldfundi stuðningsmanna Vigdisar á Hvoli. Við hlið Vigdísar situr Grímur Bjarndal, kosningastjóri stuðningsmanna Vigdisar á Suðurlandi. „Þetta hef ur kallinn sagt henni að segja" Næst lá leiðin í mötuneyti Lands- virkjunar og þegar Vigdís hafði heilsað fólkinu flutti hún stutta tölu. Hún spurði, hvort það kynni að hafa mikil áhrif að hún væri einhleyp. „Já það er verra," sagði einhver en annar sagði að það gæti nú staðið til bóta. „Ertu með tilboð," spurði Vigdís að bragði. „Ég má til með að segja ykkur frá einu, sem sagt var við mig á Akureyri," sagði Vigdís," en þð var eldri maður, sem sagði við mig að ég væri heppin að vera einhleyp. Að öðrum kosti yrði jafnan sagt, þegar mér tækist vel upp: „Þetta hefur kallinn sagt henni að segja." Áfram var rætt um væntanlegar forsetakosningar. „Á ég bara ekki að bjóða ykkur á Bessastaði," sagði Vigdís en einn karlmannanna spurði: „Ertu svona sigurviss!" Vig- dís svaraði því til að hún gæti boðið þeim til Bessastaða þó hún yrði ekki forseti, því hún hefði verið leiðsögu- maður. „Ég gæti farið með ykkur í kirkjuna — og ef forsetinn væri ekki heima þá gætum við kíkt á glugg- ana," sagði Vigdís og næst var spurt, hverju hún ætlaði að breyta á Bessastöðum, ef hún næði kjöri. „Ég veit vitanlega ekki hverju kann að þurfa að breyta þar en eitt vil ég þó nefna að mig langar til að hafa kúabú á Bessastöðum," svaraði Vig- dís. Vigdís var spurð til hvers hún væri að bjóða sig fram sem forseti? „Eg geri það hreinlega vegna þess að ég var eggjuð til þess. Ég var beðin að vera oddviti fyrir stórum hópi fólks og ég lít svo á að allir mínir stuðningsmenn séu í fram- boði, og ég sé aðeins oddviti þessa fólks. Það var jafnan svo, hvort sem það er í sveitarfélagi eða annars staðar, þar er alltaf einhver oddviti. Ástæðurnar fyrir því að ég var beðin um að fara í framboð, eru eftir því, sem ég fæ best séð tvær. Ég hef unnið að menningarmálum og hin ástæðan er að ég er kona," sagði Vigdís og þeirri spurningu, hvort hún teldi sig hafa meira fylgi meðal kvenna en aðrir frambjóð- endur svaraði hún neitandi. „Búið að líma mig alla út í komm- únistafrimerkjum" Skoðanir starfsfólksins voru skiptar, þegar spuminguna um auk- ið vald forseta íslands bar á góma og talið barst að stjórnmálunum. „Það er búið að líma mig alla út í kommúnistafrímerkjum eins og þið hafið sjálfsagt séð í blöðunum. Ég er viss um að það þyrfti ekki einu sinni að pakka mér inn til að senda mig til Moskvu. Þeir stæðu á flugvellinum og segði aðeins já, já. Þegar ég færi hins vegar að kvarta og heimta meira frelsi segðu þeir nei, nei og styngju mér inn á geðveikrahæli," sagði Vigdís. „Ertu ekki vinstri maður í stjorn- málum," var spurt úr salnum og Vigdís sagðist vera talin vinstri sinnuð af því að hún vildi ekki kyngja því, sem henni líkaði ekki. „Vinstri maður er ég vegna þess að ég styð jafnrétti og vil að allir hafi það jafngott," sagði Vigdís og bætti því við að sér fyndist það til skammar, að þegar lægstu laun hækkuðu um 10%, þyrftu hæstu launin einnig að hækka jafnmikið. Þá sagðist Vigdís vera friðarsinni og vilja láta þá peninga, sem nú færu til vopnabúnaðar, ganga til þess að rækta land, þannig að allir fengju nóg að borða. Áfram var spjallað og ýmsar spurningar born- ar fram. En nú var ekki lengur til setunnar boðið. Steypumótin biðu eftir starfsmönnunum og Vigdís kvaddi. Hún þakkaði starfsmönnunum fyrir samverustundina og sagði í fram- haldi af orðum sínum um stjói-n- málin og forsetaembætið, að það væri farsælt að forsetinn blandaði sér ekki í stjórnmál. Klukkan var nú farin að halla í ellefu og næstu fundir voru ráðgerð- ir í tveimur mötuneytum í hádeginu. Helgi Bjarnason verkfræðingur not- aði tækifæriö til að sýna Vigdísi

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.