Morgunblaðið - 02.12.1986, Síða 60

60
a»pí ^qMrJP,an o Gnr\AnTTTaiarT aiah TWWT-Tnaov
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 2. DESEMBER 1986
t
Faðir okkar, tengdafaðir og afi,
EMIL JÓNSSON,
fyrrum ráöherra,
andaöist í Hrafnistu í Hafnarfirði sunnudaginn 30. nóvember.
Ragnar Emilsson,
Vilborg E. Bonyai,
Jón Emilsson,
Sigurður G. Emilsson,
Sighvatur Birgir Emilsson,
Guðrún Emilsdóttir,
John Frederick Bonyai,
Arnþrúður Jóhannsdóttir,
Guðfinna Björgvinsdóttir,
Anna Einarsdóttir,
Sigurður I. Sigurðsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
t
Móðir okkar og tengdamóðir,
DÝRFINNA INGVARSDÓTTIR
frá Klrkjubæ í Vestmannaeyjum,
Álftamýri 10, Reykjavlk,
lést aðfaranótt 1. des. á Hjúkrunardeild Hrafnistu, Hafnarfirði.
F.h. barnabarna og barnabarnabarna,
Ingunn Sigurðardóttir, Þorsteinn B. Sigurðsson,
Sigurður G. Sigurðsson, Oddhildur Guðbjörnsdóttir,
Snorri D. Halldórsson.
t
Móðir mín,
GUÐMUNDA BJARNADÓTTIR,
Lönguhlíð 23,
lést í Borgarspítalanum laugardaginn 29. nóvember.
Grétar Sigurðsson.
t
GUÐRÚN HELGA JÓNSDÓTTIR,
Kolfreyju,
Fáðskrúösfirði,
andaðist 25. nóvember í Hátúni 10b. Jarösett verður fimmtudag-
inn 4. desember kl. 10.30 frá kapellunni í Fossvogi.
Jón Þorsteinsson,
og börn.
t
Móðir okkar, tengdamóðir, amma og langamma,
JENSÍNA ARNFINNSDÓTTIR
frá Brekku,
Nauteyrarhreppi,
andaðist í Borgarspítalanum þann 30. nóv. sl.
Jón Arnar Magnússon,
Guðmundur Kr. Magnússon,
Kristin Magnúsdóttir,
Sigriður Gyða Magnúsdóttir,
Margrót G. Magnúsdóttir,
Ragnar H. Magnússon,
Edda Magnúsdóttir,
barnabörn og
Elín Ólafsdóttir,
Kristfn Þórðardóttir,
Ingvar Jónsson,
Eirfkur Jónsson,
Matthfas Bjarnason,
Hulda Engilbertsdóttir,
Björk Júlíusdóttir,
Guðni Jónsson,
barnabarnabörn.
t
Maðurinn minn, faðir okkar og tengdafaöir,
ALFREÐ RASMUSSEN,
skósmiður,
Teigaseli 4, R.
lést laugardaginn 29. nóvember.
Margrót Þóröardóttir,
dætur og tengdasynir.
t
Systursonur minn, faðir okkar,
, HRAFN HARALDSSON,
andaöist þann 28. nóvember sl. Jaröarförin verður auglýst síðar.
Laufey Svava Brandsdóttir,
Jón Bergþór Hrafnsson,
Gunnar Hrafnsson,
Haraldur Hrafnsson,
Einar Hrafnsson,
Ragnar Hrafnsson,
Þórir Hrafnsson.
Halldór Símonar-
son - Minning
Fæddur 9. júlí 1897
Dáinn 25. nóvember 1986
í dag, þriðjudaginn 2. desember,
er til grafar borinn frá Fríkirkjunni
í Reykjavík Halldór Símonarson,
sem lézt 25. nóvember síðastliðinn,
89 ára að aldri.
Það er margs að minnast, þegar
aldraður höfðingsmaður kveður
þetta líf og leggur út á æðri leiðir
meira að starfa Guðs um geim. En
þegar hugurinn reikar um liðnar
samverustundir í meira en hálfa öld
kemur í ljós, að minningamar eru
flestar svo persónubundnar að þær
verða ekki færðar í letur.
Halldór Símonarson var gjörvi-
legur og vel gerður, meðalmaður á
vöxt og bar sig höfðinglega. Fram
að andláti sínu var hann líkamlega
vel á sig kominn og bar aldurinn
ekki utan á sér. En síðustu æviárin
þjáði hann sá sjúkdómur, sem
stundum fylgir háum aidri og ekki
er unnt að lækna, þótt draga megi
úr afleiðingum hans með lyfjum.
Það sem mér fannst einkenna
Halldór umfram marga aðra menn
var hin meðfædda alúð og snyrti-
mennska, sem einkenndi líf hans
og allar gerðir. En mest dáði ég í
fari Halldórs hógværð hans og hið
stillta skap og velvild tii náungans.
Varla vissi ég dæmi þess að hann
segði stattu fjær við nokkum mann.
Hógværð Halidórs var meira eðlis-
iæg og meðfædd en áunnin. Það
mætti því tileinka honum þessi orð
sálmaskáldsins séra V. Briem:
Sælir þeir, sem hógvært hjarta
hafa’ í líking Frelsarans.
Þeir, sem helzt með hógværð skarta,
hlutdeild fá í arfleifð hans.
Halldór Símonarson fæddist 9.
júlí 1897 á Bjamastöðum í Hjalla-
hverfi í Olfusi. Foreldrar hans voru
hjónin Símon Símonarson bóndi og
Ingiríður Eiríksdóttir, sem bjggu
allan sinn búskap á Bjamastöðum,
svo sem gert höfðu forfeður Símon-
ar frá árinu 1800 og ættmenn
þeirra hjóna óslitið síðan og gera
enn.
Ingiríður og Símon eignuðust sex
böm og vom þau þessi: Símon, bif-
reiðarstjóri í Rvík, Þórður Jóhann,
bóndi á Bjamastöðum, Amþrúður,
húsfrú í Rvík, María, húsfrú í Rvík,
Halldór, sjómaður og iðnverkamað-
ur, sem hér er kvaddur, Guðmundur
Elías, sjómaður í Rvík, og fóstur-
sonur þeirra hjóna, Sæmundur
Þórðarson, sem ávallt var minnst
sem eins af systkinunum. 011 em
systkinin nú látin og kveður Halldór
síðastur þeirra, 89 ára, eins og fyrr
segir.
Halldór Símonarson ólst upp í
foreldrahúsum og vann öll sveita-
störf heima á Bjamastöðum fram
yfir fermingaraldur. En fjórtán ára
fer hann fyrst til sjóróðra á vertíð
í Þorlákshöfn á opnum bátum, en
vinnur svo sveitastörfin annan tíma
ársins. Vom þetta störf hans næstu
12—13 árin. Ekki var um mikil fjár-
ráð ungra manna að ræða á þessum
tíma, því sjálfsagt þótti að bömin
styrktu bú foreldra sinna án kaup-
greiðslna.
En Halldór átti sér markmið, sem
hann stefndi að ótrauður, en það
var að komast í Stýrimannaskólann,
ljúka þaðan prófi og komast á tog-
ara, en þetta var draumur margra
ungra manna á þessum tíma. Og
með því að Halldór var staðfastur
og mikill reglumaður tókst honum
að eignast þær krónur, sem nægðu
til að ná þessu takmarki.
Árið 1920 fer Halldór til
Reykjavíkur og árið 1925 fær hann
inngöngu í Stýrimannaskólann og
lýkur þaðan stýrimannaprófi fiski-
manna árið 1926. Á þessum árum
var ekki auðvelt að fá skiprúm á
togara, sem var mjög eftirsótt. Úr
því rættist þó vonum betur, og fékk
hann togarapláss með aðstoð
frænda síns Guðmundar Markús-
sonar skipstjóra, og með honum var
hann skipvetji á bv. Hannesi ráð-
herra meira en áratug. Halldór mun
þó aðallega hafa unnið við fiskveið-
amar og netabætingar, enda var
ekki óalgengt á þessum árum að
3—4 „réttindamenn" væru meðal
hásetanna. Þetta mun þó ekki hafa
háð Halldóri neitt, því hann var
þann veg skapi farinn, að vegtyllur
freistuðu hans ekki. Hann vissi
einnig sem var að þeir sem á dekk-
inu störfuðu sköpuðu verðmætin
úr því sem aflaðist, en ábyrgðin á
skipinu hvfldi á hinum, sem í brúnni
stóðu.
Halldór Símonarson var sem fyrr
og reyndar allt sitt líf staðfastur
atorku- og reglumaður, sem hugs-
aði lengra en til líðandi stundar.
Árið 1930 ræðst hann í það stór-
virki einhleypur maðurinn að
byggja þriggja hæða hús á kjallara
á Barónsstíg 78. Það sem kannski
var merkilegast við þessa fram-
kvæmd var, að byijað var á
byggingungi í aprílmánuði um vorið
og húsið fullbúið og flutt í það í
október um haustið. Þó var tæknin
ekki komin lengra en svo árið 1930,
að öll steinsteypan var hrærð á
brettum með handafli og hífð upp
í fötum í veggi og gólf. í þessu
húsi finnast engir steypugailar eða
sprungur í veggjum og öll vinna á
tréverki og málningu er einnig iðn-
aðarmönnunum til sóma.
Árið 1935 verða þau tímamót í
lífi Halldórs Símonarsonar, sem
hann alla tíð blessaði og þakkaði,
en 2. nóvember það ár gekk hann
að eiga eftirlifandi eiginkonu sína,
Ólu Guðrúnu Magnúsdóttur, og
höfðu þau því lifað saman í farsælu
og ástríku hjónabandi í 51 ár, þeg-
ar Halldór lézt. Með hjónabandinu
hafði Halldór náð þeirri höfn, sem
hann hafði lengi þráð, enda mun
vandfundinn heimakærari maður
en hann var.
Þau hjónin Óla Guðrún og Hail-
dór eignuðust þijár dætur, sem allar
eru giftar konur og búa í Reykjavík,
en þær eru: Margrét, gift Axel Jóns-
syni bifreiðarstjóra, og eiga þau tvö
böm; Bergljót, gift Leifi Isieifssyni
framkvæmdastjóra, þau eiga fimm
syni; Ásdís, gift Kristjáni Eyjólfs-
syni lækni, þau eiga tvö börn.
Óla Guðrún Magnúsdóttir og
Halldór Símonarson hafa að sjálf-
sögðu búið allan sinn búskap á
Barónsstíg 78. Þar hafa einnig búið
dætur þeirra um lengri eða skemmri
tíma, svo og sum bamabömin.
Þannig hafa stórhugur og framsýni
Halldórs, er hann lét reisa hið
myndarlega hús, orðið fjölskyldunni
skjól og skjöldur. Óhætt mun að
fullyrða að heimilið hafi verið kast-
ali Halldórs og heilagt vé og íjöl-
skyldan var áreiðanlega það
dýrmætasta af öllu góðu, sem hon-
um hlotnaðist í þessu lífi.
Nokkm eftir að Halldór kvæntist
hætti hann sjómennsku. Eftir það
vann hann ýmis störf í landi, mest
við byggingar, m.a. með mági sín-
um, Júlíusi Loftssyni múrarameist-
ara. Eftir að hann hafði nær áratug
unnið við þessi störf slasaðist hann
+
Föðurbróöir minn,
GÍSLI STEINGRÍMSSON
frá Húsavik,
lést laugardaginn 29. nóvember í Borgarspítalanum.
Fyrir hönd vandamanna,
Vigdis Birgisdóttir.
illa á fæti í umferðarslysi. Þetta
slys varð þess valdandi að Halldór
varð að skipta um starf. Fékk hann
þá vinnu í Hampiðjunni og þar
starfaði hann alls í um 28 ár sem
iðnverkamaður eða þar til hann
hætti störfum 77 ára.
Hér hefur í stómm dráttum verið
rakin starfssaga Halidórs, en ekk-
ert minnst á áhugamál hans. Hann
var einlægur fylgjandi jafnaðar-
stefnunnar og fylgdist vel með
sijómmálastarfi flokkanna. Ein-
sýnn var hann ekki og sá og
viðurkenndi það, sem honum fannst
vel gert, hver sem í hlut átti. En
sárt þótti honum þegar fomstu-
menn jafnaðarmanna þráttuðu og
börðust innbyrðis og létu eigin
hagsmuni glepja sig frá hugsjóninni
um jöfnuð og jafnrétti.
Halldór var mikill bókamaður og
las mjög mikið, jafnt ævisögur,
skáldsögur og ljóð eldri skáldanna,
en sérstakar mætur hafði hann á
íslendingasögunum og Snorra-
Eddu, en þessar bækur þaullas
hann aftur og aftur. Mér er nær
að halda að hann hafi kunnað sum-
ar þeirra utan bókar ásamt Snorra-
Eddu. Halldór myndaði sér ákveðna
skoðun um uppmna og sagnfestu
íslendingasagna og skýrði Eddu-
kvæðin á sinn sérstaka hátt. Þessar
skoðanir sínar bar hann undir
nokkra íslenzkufræðinga, en þeir
tóku lítt undir hugmyndir hans,
enda höfðu þeir flestir aðra skoðun
á þessum fræðum. Því miður mun
Halldór lítið sem ekkert hafa skrif-
að um þessi fræði sín.
Um leið og ég óska Halldóri
Símonarsyni velfamaðar á þeim
leiðum, sem nú bíða hans, kveð ég
hann með þessu versi séra V.
Briem, sem ég veit að var honum
að skapi:
Eg fel mig þinni fóðumáð,
minn faðir elskulegi,
mitt líf og eign og allt mitt ráð
og alla mína vegi.
Þú ræður öllu’ og ræður vel
af ríkdóm gæzku þinnar.
Þín sljóm nær jafrt um himins hvel
og hjólið auðnu minnar.
Eiginkonu Halldórs, Ólu Guð-
rúnu Magnúsdóttur, dætrum þeirra,
tengdasonum og öðrum ástvinum
bið ég Guðs blessunar.
Ellert Ág. Magnússon
Blömastofa
Friöjinns
Suðuriandsbraut 10
108 Reykjavík. Sími 31099
Opið öll kvöld
til kl. 22,- eínnig um helgar.
Skreytlngar við öll tilefni.
Gjafavörur.