Morgunblaðið - 29.08.1987, Qupperneq 38

38
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 29. ÁGÚST 1987
Minning:
Gunnar Finnur
Guðmundsson
Fæddur 23. júlí 1983
Dáinn 18. ágúst 1987
Þitt líf var geisli Guði frá
sem giaddi þennan sal.
Þú varst lilja ljúf og smá
í lífs míns eyðidal.
Ég veit ei glöggt, hvað hér í heim
má heita stórt og smátt
en ég hef aldrei Guðs í geim
nein gæði betri átt.
M. Joch.
Þessar ljóðlínur finnst mér eiga
vel við er ég minnist Gunnars Finns
Guðmundssonar frá Klausturhólum
er lést á Gjörgæsludeild Landspítal-
ans þann 18. ágúst síðastliðinn.
Þungt högg var okkur veitt, að-
standendum hans, er hann var svo
snöggt frá okkur tekinn og skilur
eftir djúpt sár sem aldrei grær til
fulls.
Gunnar Finnur fæddist í
Reykjavík 23. júlí 1983, sonur Guð-
mundar Jóhannessonar frá Vaðnesi
og Þórleifar Gunnarsdóttur úr
Reykjavík, var hann því nýlega orð-
inn fjögurra ára er hann lést.
Tveggja vikna kom hann fyrst í
heimsókn í Vaðnes og ófáar gleði-
stundir veitti hann okkur æ síðan.
Fjögur ár er ekki langur tími, en
þegar litið er til baka finnst manni
ótrúlegt hversu mörgum Gunni litli
kynntist og undantekningarlaust
komst hann afar vel af við alla.
í sveitinni kunni hann best við
sig innan um dýrin, hræðslu við þau
átti hann ekki til en naut þeirra
stunda vel er hann kom í fjós eða
i Móðir okkar og tengdamóðir, ■
VALGERÐUR ÍVARSDÓTTIR,
Reynihvammi 2, Hafnarfirði,
andaðist í St. Jósefsspítala, Hafnarfirði, fimmtudaginn 27. ágúst.
Ingvelur Sigurðardóttir, Garðar Jóhannesson,
Guðrún Sigurðardóttir, Ásbjörn Guðmundsson,
Sigrún Sigurðardóttir, Ásgeir Skúlason, Kristin Þórðardóttir,
Valgerður Sigurðardóttir, Magnús Björnsson,
Sigurður Í. Sigurðsson, Guðrún Emilsdóttir,
Ingibjörg Sigurðardóttir, Jóhann Á. Gunnarsson,
Auður Sigurðardóttir, Bjarni Bjarnason.
t
Sonur okkar og bróðir,
JÓHANN ELÍAS ÓLAFSSON,
Háaleitisbraut 52,
Reykjavík,
lést af slysförum 28. ágúst.
Jóhanna Eyþórsdóttir, Ólafur Elíasson,
Valgerður Ólafsdóttir,
Ingibjörg Ólafsdóttir.
t
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúö og hlýhug við fráfall ástvin-
ar okkar,
ÚLFARSGARÐARSRAFNSSONAR.
SvanfríAur K. Benediktsdóttir,
Svanfrfður K. Úlfarsdóttir, Heba Úlfarsdóttir,
Helga Guðmundsdóttir,
Ágúst Jónsson,
Sigurborg Sveinbjörnsdóttir,
Anna J. Rafnsdóttir,
Ásdfs L. Rafnsdóttir,
Elfnborg J. Rafnsdóttir,
Aðalheiður A. Rafnsdóttir,
Edda M. Rafnsdóttir.
Birna Geirsdóttir,
Jón K. Guðbergsson,
Gylfi Ingólfsson,
Ólafur Gunnarsson,
Stefán Unnarsson,
Gunnar Vilhjálmsson,
t
Þökkum innilega samúð og vinarhug við andlát og útför
HILMARS S. KARLSSONAR.
Þórdís Hilmarsdóttir,
Atli Benedikt Hilmarsson,
Margrét Gunnarsdóttir,
Margrét Jónsdóttir.
t
Hjartans þakkir fyrir samúð og vináttu við andlát og útför eigin-
manns míns, föður, tengdagöður og afa,
RÖGNVALDAR RÖGNVALDSSONAR
vélstjóra,
Urðarbakka 12, Reykjavík.
Guðlaug Magnúsdóttir,
Ragnheiður Rögnvaldsdóttir, Sverrir Björnsson,
Guðný Rögnvaldsdóttir, Hörður Björnsson,
Matta Rósa Rögnvaldsdóttir, Ragnar Ólafsson,
Sigrfður Rögnvaldsdóttir, Þorsteinn Aðalsteinsson
og barnabórn.
flárhús og einnig með kisu og hund-
unum.
Gott skap og bjart bros ein-
kenndi Gunnar og það veit ég að
þeir sem kynntust honum munu
seint gleyma þeim kynnum. Nú
heyrist ekki sagt í símann: „Amma,
má ég kom til þín, mig langar svo.“
Enginn Gunni til að syngja með
ömmu sinni, en það hefir hann gert
frá því hann var bara smá. Það var
hreint ótrúlegt hvað hann kunni
mikið af vísum og lögum og söng
alla daga hvort sem hann var að
ferðast eða yfir dótinu sínu. Ótal,
ótal margt er hægt að skrifa um
Gunna þótt ungur væri en þetta
áttu bara að vera nokkur orð og
mál að linni.
Elsku Gummi og Leifa, minning-
amar um Gunna getur enginn tekið
frá okkur. Þær geymum við sem
glitrandi perlur. Eg bið góðan Guð
að styðja ykkur í þessari miklu
raun, en munið einnig að sá sem
Guð elskar deyr ungur og við verð-
um að trúa því að allt hafí ákveðinn
tilgang og einnig því að í fyllingu
tímans munum við öll hittast á ný.
Elsku Gunni, kveéjur og þakkir
skulu hér fluttar frá okkur öllum
heima í sveitinni, fyrst frá afa sem
syrgir lítinn flörkálf, einnig Brúney
og drengjunum hennar, Röggu og
Einari, Heimi og Sollu, Bimu, Palla,
Jóni, Guðjóni og Óla.
Að síðustu vil ég þakka ömmu-
dreng fyrir yndislegar stundir sem
við áttum saman, veit að þegar
kemur að leiðarlokum hitti ég hann
brosandi eins og hann alltaf var.
Hvíl í friði.
Amma i sveitinnni.
Það er erfitt að skilja þá ráðstöf-
un almættisins að taka burtu eina
bam komungra hjóna. Maður finn-
ur til vanmáttar og aldrei emm við
eins ósjálfbjarga og við slík atvik.
Gunnar Finnur var aðeins nýlega
orðinn fjögurra ára þegar kallið
kom svo skjmdilega. Aðeins tveim
dögum áður tók hann þátt í leikjum
með sveitungum sínum og vinum á
íþróttamóti og krafturinn virtist
óþijótandi. Hann geislaði alla tíð
af lífi og krafti, dafnaði vel og var
áreiðanlega með þeim skýrari í hópi
jafnaldra sinna. Kallið kom því öll-
um í opna skjöldu og óskiljanlegt
hvað forsjóninni gengur til.
Foreldrar Gunnars Finns voru
nýlega flutt að Klausturhólum í
Grímsnesi og þar ætluðu þau öll
þijú að hefja búskap. Þrátt fyrir
blikur á lofti í þeirri grein var unga
fólkið fullt af bjartsýni og ekki síst
vegna þess að í sveitinni sinni undi
Gunnar Finnur sér best og þar var
nóg athafnasvæði. Hann kynntist
sveitinni hjá ömmu og afa í Vað-
nesi en á Klausturhólum átti hann
sinn hund og sín dýr önnur og
framtíðin blasti við. Hann var
óþreytandi við að sýna gestum og
segja frá dýrðinni í sveitinni sinni
og vildi leyfa fleimm að njóta.
Amma í Reykjavík átti að flytja
rúmið sitt í sveitina fannst honum.
Minning:
GuðleifJóhanna
Jóhannsdóttir
Fædd 8. desember 1912
Dáin 20. ágúst 1987
í dag er borin til grafar frú Guð-
leif Jóhanna Jóhannsdóttir frá
Hofsósi. Leifa, eins og allir kölluðu
h'ana, var fædd 8. desember 1912
og lést á sjúkrahúsi Sauðárkróks
þann 20. ágúst sl. eftir stutta legu.
Við bræðumir vissum alltaf hver
Leifa var því við vomm úr sama
plássi, en þegar mamma giftist syni
hennar Jóhanni kynntumst við
Leifu nánar því Leifa tók okkur sem
sín eigin bamaböm og var það ekki
lítils virði fyrir okkur.
Það var alltaf mjög gott að heim-
sækja Leifu, móttökumar vom
alltaf frábærar og er það ótrúlegt
að við eigum ekki eftir að heim-
sælqa hana á Kárastíginn aftur.
Leifa bjó ein nú síðustu ár eftir að
Jóhann maður hennar fór á sjúkra-
húsið á Sauðárkróki, en þar liggur
hann enn og lifír konu sína, en
engum datt það í hug að Leifa
færi á undan Jóa.
Leifa og Jói eignuðust 3 böm, 2
búa í Keflavík og 1 á Hofsósi. Henni
fannst mjög gaman að fá heimsókn-
ir og hlakkaði hún alltaf ósköp til
þegar bömin, tengdabömin og
bamabömin að sunnan vom vænt-
anleg. Bömin hennar reyndust
henni vel og vom dugleg að mála
og lagfæra hjá henni og var hún
mjög þakklát fyrir það, og sýndi
hún okkur alltaf stolt ef orðið höfðu
breytingar á húsinu síðan við kom-
um síðast. Leifa var annars ekki
mikið fyrir að vera upp á aðra kom-
in og óskaði hún þess að hún fengi
að fara fljótt til þess að vera ekki
öðmm byrði, og varð henni að ósk
sinni.
Við viljum með þessum fáu orð-
um þakka Leifu fyrir hve góð hún
alltaf var okkur og að við fengum
að vera einir af bamabömum henn-
ar. Við og fjölskyldur okkar vottum
eiginmanni, bömum og tengda-
bömum hennar okkar dýpstu
samúð. Blessuð sé minning hennar.
Höddi og Halli
Tengdamóðir mín er dáin, 74 ára
gömul. Leifa eins og hún var kölluð
af öllum sem þekktu hana var fædd
í Ytra Ósi á Höfðaströnd 8. des.
1912. Hún giftist eftirlifandi eigin-
manni sínum Jóhanni Kristinssyni
8. des. 1934, en hann er sjúklingur
á hjúkmnardeild elliheimilis Sauð-
árkróks og getur því ekki fylgt sinni
ástkæru eiginkonu síðasta spölinn.
Áttu þau þijú böm sem öll em gift.
Tengdamóðir mín var mjög góð
manneskja og hefðum við gjaman
viljað hafa hana lengur hjá okkur.
Öll framkoma hennar einkenndist
af hlýju og góðvild og ekki veit ég
um neinn sem kynntist henni sem
ekki þótti vænt um hana. Hún var
afskaplega góð móðir, tengdamóðir,
amma og langamma og aldrei hefur
fallið snurða á milli okkar Leifu þau
24 ár sem ég hef verið tengd henni.
Hún bjó ein í húsinu sínu á Hofsósi
eftir að maðurinn hennar fór á
sjúkradeild fyrir nærri þremur
ámm.
Það var alltaf gott að koma til
Leifu, það var sama hvort væri
matur eða kaffi, alltaf var tínt það
besta til. Ekkert var of gott til að
seðja svanga munna. Sorgin er
mikil fyrir alla Qölskylduna. Við
vomm hjá henni fyrir viku og allt
var þá í lagi, en nokkmm dögum
seinna veiktist hún af hjartakasti
og dó flómm dögum síðar úr heila-
blæðingu á Sjúkrahúsinu á Sauðár-
króki.
Ég kveð hér kæra tengdamóður
Hann var óvenju opinn og ófeim-
inn og komst því auðveldlega að
hveijum sem var. Jafnvel þeir, sem
ekki töldust mikið fyrir böm, hlutu
að hrífast með og dást að þeirri
orku, sem í honum bjó. Dagurinn
virtist oft ekki endast til að komast
yfir það sem hann þurfti að að-
hafast.
Nú er hann farinn og því miður
em fátækleg orð lítils megnug að
lægja þá sorgaröldu, sem jrfir okkur
hefur riðið svo brátt. Minningin um
lítinn dreng glejimist ekki og verður
ávallt björt. Það er huggun að guð
hlýtur að hafa ætlað Gunnari Finni
æðra hlutverk en okkur.
Við biðjum góðan guð að veita
ykkur, elsku Leifa og Gummi, styrk
í ykkar miklu sorg og sendum ykk-
ur hjartanlegar samúðarkveðjur.
Fjölskyldan
Stórahjalla 5
Hví fölnar jurtin fnða
og fellir blóm svo skjótt?
Hví sveipar bamið blíða
svo brátt hin dimma nótt?
Hví verður von og yndi
svo varpað niður í gröf?
Hví berst svo burt í skyndi
hin besta lífsins gjöf?
(Bjöm Halldórsson frá Laufási)
Það er erfitt að sætta sig við að
Gunnar Finnur, litli frændi, sé dá-
inn. Við fráfall ættingja er sá
harmur mestur og sárastur þegar
bömin em kölluð frá okkur. Gunnar
Finnur var sérstaklega skýrt og
skemmtilegt bam. Mun ég ævinlega
minnast ánægjulegra samveru-
stunda okkar, fyrst á Selfossi og
nú síðast á Klausturhólum. Gunnar
Finnur var augasteinn foreldra
sinna og er missir þeirra mikill.
Vil ég senda þeim, Gumma og
Leifu, mínar innilegustu samúðar-
kveðjur.
Blessuð sé minning hans.
Skarphéðinn Jóhannesson
með hjartans þakklæti frá mér og
fjölskyldu minni.
Far þú í friði
friður guðs þig blessi
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Alda Kr. Jóhannsdóttir
í dauðans faðm nú fallið er
og fólt og kalt þar sefur
það bam, ó, Guð, sem gafstu mér
og glatt um stund mig hefur.
Ó, Faðir, lít i líkn til mín,
og lát þú blessuð orðin þín
mér létta sviðann sára,
er sárra fær mér tára.
(Helgi Hálfdanarson)
Laugardaginn 29. ágúst verður
borinn til grafar litli frændi minn,
hann Gunnar Finnur. Stutt er síðan
ég og hann frændi minn vomm að
heyja saman heima hjá honum á
Klausturhólum, f sumarblíðunni.
Aldrei hefði mig órað fyrir því að
þetta ættu eftir að verða okkar
síðustu samvemstundir. Lífsgleðin
og ánægjan skein ávallt úr fallegu
brúnu augunum hans Gunnars
Finns og þannig mun ég ætíð
minnast hans. Gummi og Leifa,
megi Guð stjrrkja ykkur í þessarí
miklu sorg.
Þórólfur Jóhannesson