Morgunblaðið - 07.04.1993, Side 13

MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 7. APRÍL 1993
13
B E S T U KAU PIN
í LAMBAKJÖTI ERU í
HÁLFUM SKROKKUM
STIKKORÐ
hann myndi skýra gerðir sínar þeg-
ar honum sjálfum sýndist, á þeim
vettvangi sem hann sjálfur kysi.
(Viku síðar hefur ekki enn bólað á
þeirri greinargerð.)
Þetta er kjarni málsins sem við
mér horfir. I ljósi þeirra atburða
sem urðu í kjölfarið kann tilefni
mótmælanna að virka eins og um-
ferðarlagabrot í upphafí heimsstyij-
aldar. En auðvitað fylgir því mikil
fyrirhöfn að stikkorða ekki hugsan-
ir sínar og tilfínningar. Og enginn
endir á öllu sem þarf að segja ef
maður á annað borð byijar að taka
til máls.
Í bili læt ég þó nægja að taka
fram að síðasta ráðstöfun mennta-
málaráðherra, þegar hann fleytti
Hrafni Gunnlaugssyni í stól fram-
kvæmdastjóra Sjónvarps - var ekki
gerð að höfðu samráði við mig -
fremur en annað á þeim bæ.
í nýjasta uppskriftabæklingnum um
lambakjöt er áherslan lögð á að nýta vel
það hráefni sem fæst í pokum með 1.
flokks lambakjöti í hálfum skrokkum.
í einum slíkum poka er kjöt í máltíð
handa minnst 20 manns. Uppskrift-
irnar eru bæði að hvundagsréttum
og hinum glæsilegustu veislukrás-
um á páskaborðið.
Hagkvæmt, heimilislegt og ljúf-
fengt, - verði þér að góðul
Lambakjöt - náttúrulega gott
eftir Pétur Gunnarsson
Meðal forréttinda við að búa í
litlu þjóðfélagi er að þurfa sjaldan
að hugsa. Allt er svo einfalt, návíg-
ið er svo mikið, persónubindingin
svo sterk að fyrr en varir stjórnast
flest af stikkorðum. Hugsunin getur
farið í frí, allt sem þarf er að kunna
deili á manninum á bak við í hveiju
málefni.
Fátt óvænt getur komið upp á,
flest hin flóknari mál hafa verið
stikkorðuð og vanir menn eru svo
handgengnir málefnalyklunum að
þeir komast næstum því blindandi
klakklaust í gegn um hálft lífið.
Stundum hendir að farið er út
af hinum breiðu brautum og veldur
í hvert skipti skelfíngu eins og þeg-
ar bíll tekur að aka á móti umferð-
inni á einstefnu hraðbraut. Sem
betur fer fyrir geðheilsu þjóðarinnar
gerist það ekki oft, frægt dæmi er
fjaðrafokið sem varð þegar nokkrir
meintir vinstrimenn leyfðu sér að
segja opinberlega að þeir teldu
Davíð Oddsson vænlegri borgar-
stjórakost en þann sem vinstrimenn
buðu upp á.
Þótt því fari fjarri að ég vilji jafna
stærðargráðunum saman, þá hafa
margir komið að máli við mig á
undanförnum dögum og bent mér
á eigin sekt í umferðarlagabroti af
líku tagi. Ég hafi mótmælt aðferð
útvarpsstjóra við að víkja Hrafni
ekki mitt uppáhalds tjáningarform,
svigrúm fyrir blæbrigði er lítið og
oft veldur hann meiri misskilningi
en ranglætið sem honum var ætlað
að leiðrétta. Mergurinn málsins frá
mínum bæjardyrum er þessi: Það
er uggvænlegt þegar æðsti yfír-
maður öflugasta tjáningartækis
landsmanna rekur starfsmann fyrir
að tjá skoðanir sínar. Það er eðlis-
munur á því hvort það er skólastjór-
inn í Skálholti, þjóðgarðsvörðurinn
á Þingvöllum eða útvarpsstjóri sem
reiðir til höggs.
En stikkorðsandinn vill að auki
gera greinarmun á því hver er í
stöðu fórnarlambsins: er það hægri
eða vinstri maður, leiðinlegur eða
skemmtilegur, ríkur eða fátækur, í
minni klíku eða þinni?
Það á ekki að varða neinu hver
í hlut á, þyngra vegur að það var
útvarpsstjóri sem hélt á málum -
og kórónaði með töluverðum hroka
þegar hann tjáði fréttamönnum að
Höfundur er ríthöfundur.
Náðu þér t nýja
uppstzriftabœkli nginn
t rnestu verslun
„Menn hafa spurt hvort
ég sé þar með hættur
að vera vinstrimaður
eða hvaða bitling ég
hafi þegið úr goggi
Krumma.“
Pétur Gunnarsson
Gunnlaugssyni úr embætti dag-
skrárstjóra. Menn hafa spurt hvort
ég sé þar með hættur að vera
vinstrimaður eða hvaða bitling ég
hafí þegið úr goggi Krumma eða
hvort ég sé ekki lengur á móti
Ráðhúsinu við Tjömina?
Nú er undirskriftalisti að vísu
Alheims-
markmið um
tannheilsu
Islending-
ar standa
vel að vígi
ÍSLENDINGAR standa
nokkuð vel að vígi í því að
uppfylla alheimsmarkmið
um tannheilsu fólks, nema
hvað varðar tannheilsu ein-
staklinga 65 ára og eldri.
Federation Dentaire Intem-
ationale setti fram þessi mark-
mið og hvatti aðildarlönd sín
til að stefna að því að ná þeim
fyrir árið 2000. Skýrt er frá
þessu í niðurstöðum könnunar
um tannheilsu íslendinga árið
1990. Eitt markmiðanna er að
þá verði minnst 85% 18 ára
Islendinga með allar fullorð-
instennurnar. Arið 1990 vom
81,9% þeirra sem voru 18 ára
með 14 eða fleiri tennur í hvor-
um gómi. Haldi hlutfall þeirra
áfram að hækka með sama
hraða og mili 1985 og 1990
og með áframhaldandi áróðri
fyrir bættri tannhirðu og
auknu forvarnarstarfi virðist
raunhæft að ætla að þetta
markmið náist nokkru fyrir
1995.
Þá er markmiðið að stefna
að því að tíðni tannleysis í
35-44 ára aldurshópnum
minnki um 50% frá því sem
hún var árið 1980. Enn fremur
skal stefnt að því að 75%
35-44 ára fólks hafi minnst
20 tennur í biti árið 2000.
Þessu markmiði hafði þegar
verið náð árið 1990.
Þá skal leitast við að lækka
hlutfall tannlausra 65 ára og
eldri íslendinga um 25% frá
1980 til næstu aldamóta. Enn
fremur að minnst 50% tenntra
einstaklinga í þessum aldurs-
flokki verði með a.m.k. 20
tennur í biti árið 2000. Ekki
er líklegt að þessum markmið-
um verði náð fyrir næstu alda-
mót.