Morgunblaðið - 28.12.1994, Qupperneq 29

MORGUNBLAÐIÐ
MIÐVIKUDAGUR 28. DESEMBER 1994 29
AÐSENDAR GREINAR
Um Barentshafs-
veiðar og Sval-
barðabardaga
Jólaráðstefna SÍNE
) verður haldin í kvöld, V1/ / 1 miðvikudag 28. desember, kl. 20.00
Útsending alla virka daga kl. 12.45 til 23.45. Vr^ I í Stúdentakjallaranum,
\ Auglýsingasímar: / félagsheimili stúdenta v/Hringbraut.
\ 814472, 35150 og 35740/ r
Fax 688408 SINE Mætum öll.
ÞEGAR norsk-
íslensku víkingarnir
fóru loksins af stað í
víking, eða til veiða
norður í haf, á Sval-
barðasvæðið, eftir lang-
an þyrnirósarsvefn,
mætti þeim vel vopnum
búinn floti frændvík-
inga sem hafði sýnilega
engu gleymt í vopna-
burði. Það sýndu að
minnsta kosti skotgötin
á Hágangi II. á dögun-
um. Þeir hafi greinilega
fylgst með nýjustu
tækni í þeim efnum.
Það var ójafn leikur,
enda þeir íslensku
vopnlausir síðan þeir
hentu frá sér sverðinu og atgeimum.
Greinilegt var að þeir norsku hafa
alla tíð verið í víking þarna norðurfrá
og við megum líklega teljast nokkuð
hepnir að hafa þó haldið Grímsey.
um við ekki heldur að
senda þá í hina áttina
og það helst sem lengst?
Að minnsta kosti þá sem
eru í raun úthafsveiði-
skip. Þau eiga ekki
heima innan lögsögunn-
ar um þessar mundir.
Verðugt verkefni verði
fyrir hafrannsóknar-
stofnun að komast að
því, hvemig lífríki botns-
ins iítur út á togslóð tog-
ara, sem mestur ágang-
ur er á. Það ætti ekki
að vea vandamál að fá
það á myndband ásamt
öðrum rannsóknum. Eg
held að það segi sig þó
sjálft, hvernig botnlag,
sem alltaf er verið að skafa fram og
aftur, lítur út. Það er ekki spurning
um hvort, heldur hve slæmt það er
og hvaða áhrif það þá hefur. Einnig
hversu lengi það er að ná sér aftur.
Sigvaldi H.
Gunnarsson
Andvaraleysi
Okkar veiðiskip hafa áður leitað
þama norður í haf, þó aðallega fyrr
á árum, til veiða sem talið er að
hafi hafíst upp úr 1930. Auðvitað
átti fyrir löngu að láta reyna á ein-
hliða útfærslu Norðmanna frá 1977
á Svalbarða- og Bjamareyjar svæð-
inu og mótmæla henni. Þar höfum
við sýnt andvaraleysi í gegnum árin,
enda nýkomnir þá með 200 sml fisk-
veiðilögsögu, eða frá 1975, og skutt-
togaraæðið var í algleymingi. Ég
held bara að við höfum haldið að við
værum sjálfum okkur nógir og þyrft-
um ekki lengur að sækja á önnur
mið. Nú svo átti kvótakerfið kannski
ekki minni þátt í því. Togaramenn
voru svo uppteknir af að ávinna sér
kvóta í fiskveiðilögsögunni á þessum
tíma, að allt annað gleymdist. Nú
erum við að súpa seyðið af því öllu.
kannski var það þessum hentifána-
skipum okkar að þakka að við rumsk-
uðum. Togaraflotinn er löngu orðinn
alltof stór fyrir okkar heimamið enda
þurrausin jafnóðum. Þegar vélarork-
an í sumum þessara skipa er orðin
fimm sinni meiri en hún var í nýsköp-
unartogurunum, og trollopið eins og
knattspyrnuvöllur, þá sjá menn hvað
þarna er á ferðinni. Nú er mál að
linni. En það var að bætast nýr í
hópinn ekki fyrir löngu, sá stærsti
og kraftmesti til þessa. Nú dugar
ekki eitt troll heldur skal draga þau
tvö. Ef nýliðun þorsksins væri nú
jafnmarkviss og hjá þessum marg-
umrædda flota.
Uppbygging þorskstofnsins
Það voru talin mikil mistök þegar
hringnótabátar tóku stórþorskinn í
nótina á sínum tíma, eða á árunum
1964-65 að mig minnir, og voru því
bannaðar. Nú hefi ég ástæðu til að
ætla að svipað sé að enduraka sig,
þó með öðru veiðarfæri sé. Það er
þessi stóri möskvi, sem nú virðist
vera leyfður í þorskanetum, og tekur
því stórþorskinn sem ekki náðist í
að neinu marki í hina hefðbundnu
stærð möskva. Ég held að við ættum
að fara okkur hægt í þeim efnum.
Mér finnst það skjóta skökku við á
sama tíma og mikil umræða er í
gangi um að byggja upp þorskstofn-
inn. Þetta eru mjólkurkýrnar, ef svo
má að orði komast, í viðhaldi stofns-
ins og halda sig sumsstaðar á það
slæmum hraunbotni, að hann hefur
fengið frið fyrir togskipum. Þá væri
líka tímabært að loka meira hólfum
eða svæðum þar sem hrygningar-
stöðvar þorsksins eru og það lengi
að gagn sé að. Við fáum enga upp-
skeru ef við étum útsæðið. Togara-
menn hafa nú helst viljað komast
upp í landsteina með sína plóga og
ryksugur. Meginhluta þessa árs hef-
ur verið meiri fiskgengd á grunnslóð
en mörg undangengin ár, en þeim
mun minna á togaramiðunum. Eig-
Bylur hæst í tómri
tunnu, segir Sigvaldi
H. Gunnarsson um
Norðmenn. Slíkur hefur
belgingurinn
verið í þeim í Barents-
hafsdeilunni.
Óbilgirni
Sagt er að bylji hæst í tómri tunnu.
Ég held það megi segja um þá
norsku, svo hefur belgingurinn verið
í þeim í þessari Barentshafsdeilu.
Við höfum verið kallaðir sjóræningar
og veiðiþjófar, jafnvel þó okkar skip
væru á óumdeildu alþjóða hafsvæði.
Með einhliða útfærslu þeirra frá ’77
og töku Björgúlfs og Óttars Birt-
ings, að ógleymdum togvíraklipping-
um á Svalbarðasvæðinu, þá er nú
dálítill sjóræningjabragur á því öllu.
Framganga þeirra við töku togar-
anna var heldur fálmkennd og hreint
hlægileg, enda byggð á veikum
grunni. Það var óskiljanleg undanl-
átssemi við Norðmenn, þegar stjórn-
völd hér löttu okkar sjómenn til veiða
og meira að segja í Smugunni, þegar
okkar skip byrjuðu þar veiðar ’93.
Auðvitað eigum við að nýta okkur
Smuguveiðarnar af krafti, ekki síst
af því hve Norðmenn eru óbilgjarnir
í okkar garð. Þeir eru búnir að
gleyma síldveiðum upp í landsteina
hér í áratugi. Sá er þetta ritar man
að hafa lent í kappstími við þá um
varðandi síldartorfur á Grímseyjar-
sundi sumarið ’53. Þá má ekki
gleyma hvalveiðum þeirra hér um
og eftir síðustu aldamót.
Því skyldum við ekki fá kvóta?
Það er ekki auðvelt að spá hver
framvinda verður í þessari deilu, til
þess er hún of flókin. Ekki virðist
hilla undir lausn er þetta er ritað
og grun hefi ég um, að það taki sinn
tíma, þó bráðabirgðalausn kunni að
finnast. Við erum fiskveiðiþjóð og
afkoma okkar byggist enn á fisveið-
um. Á meðan ástand okkar heimam-
iða er eins og raun ber vitni, þá er
okkur nauðsynlegt að geta leitað
annað með þessi stærri skip okkar.
Ekki komast allir á úthafskarfann
né rækjuna. Það væri óviðunandi
ranglæti ef við íslendingar værum
útilokaðir frá veiðunum í Barents-
hafi eins og Norðmenn vilja, á með-
an öðrum þjóðum er hleypt þar inn.
Við skulum bara vona að við náum
ríflegum veiðivkóta í Barentshafí að
lokum.
Höfundur er fyrrverandi
sjómndur.
Ný námskeið
hejjast 4. jan.
Innritun er hafin.
Bjóðum faglega kennslu í
klassískum ballett.
Kennt er í litlum hópum. Tökum
nemendur jfá 8 ára aldrí.
Bjóðum einnig einkatíma og
framhaldsþjálfun, eftir
samkomulagi.
Frekarí upplýsingar gjarnan veittar
ísíma alla daga milli kl. 13 og 16.
KLASSÍSKI LISTDANSSKÓLINN er einkarekinn
ballettskóli, sem leggur sérstaka áherslu
á þjálfun einstaklingsins.
Hann fái að þroska og þróa hæfileika sína
frá upphafi, undir faglegri leiðsögn.
Áhersla er því lögð á einstaklingsbundna
kennslu í minni hópum.
Skólastjóri og aðalkennari er Guðbjörg
Skúladóttir listdansari F.t.L.D.
(Fél. íslenskra listdansara).
KLASSISKI
LISTDANSSKÓLINN
Álfabakka 14a
Símar 879030 og 879040
Metnaður - Þjálfun
Hvatning - Vellíðan - Árangur