Morgunblaðið - 15.11.1995, Blaðsíða 29

Morgunblaðið - 15.11.1995, Blaðsíða 29
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR15. NÓVEMBER 1995 29 AÐSENDAR GREINAR i I f i i I i 4 i i J Rétturinn til eigin afkvæmis Opiðbréftilheilbrigðisráðherra Réttur hvers einstakl- ings til að eignast afkvæmi er umfjöll- unarefni þessarar NÚ GET ég ekki lengur orða bundist og verð að skrifa nokkrar línur til að vekja at- hygli á neyð þeirra sjúklinga sem þurfa á aðstoð tæknifrjóvgunar að halda. Þannig er máJ með vexti að ég á vin- konu sem er í þessum fjölmenna en fyrirferð- arlitla hópi. Hún fékk úrskurð um að hún gæti ekki átt fleiri börn þegar hún var búin að eiga eitt barn, þá tæp- lega tvítug. Alla tíð síð- an þá eða í um 13 ár hafa þau hjón reynt án árangurs að eignast barn. Hún fór í hverja aðgerðina á fætur annarri í þeirri von að nú mundi það_ tak- ast, en allt fór á annan veg. Ýmsir velviljaðir vinir og vandamenn gáfu þeim húsráð af ýmsu tagi að fara eftir, þar sem þessi ráð dugðu mörg- um að sögn (þó þekki ég engan sem varð barnshafandi af því að fara í sólarlandaferð, fá sér hund til að dreifa huganum eða mála herbergið í róandi litum og hlusta á slökunar- spólur daginn út og inn). Ég minn- ist þess sérstaklega að hún sagði mér frá því að lækninrinn hennar hefði ráðlagt henni að mæla sig á morgnana til að fylgjast með egg- losi, og ég ætla ekki að lýsa því hvernig þeim hjónum leið þann tíma þegar kynlífið var farið að snúast í kringum hitamæli en ekki langanir. Þau lögðu hart að sér við að safna peningum til að komast í glasa- frjóvgun erlendis, áður en glasa- frjóvgunardeildin var opnuð hér heima, og fóru þau þrisvar til Bret- Anim Kristín Bjarnadóttír lands í því skyni en þvi miður þá tókst það ekki heldur. Eflaust þekkjum við öll fólk í svipaðri að- stöðu og þessi góða vinkona mín og reyn- um að skilja hvernig þessu fólki líður sem á í þessum raunum, þó við getum aldrei sett okkur í þeirra spor. Ég minnist þess þegar hún kom úr glasafrjóvgun að við vorum ekki síður spennt en þau að vita niðurstöðurnar úr með- ferðinni, og þegar svarið kom neikvætt aftur og aftur þá voru þetta erfiðir tímar fyrir okkur öll, hvað segir maður við vinafólk sitt þegar lífið reynist svo óréttlátt aftur og aftur? Hvernig huggar maður grátandi vini sína og hjálpar þeim að berjast við alla þessa höfnun, reiði og óréttlæti þegar allar hugsanlegar leiðir hafa brugðist? Af hverju er þetta lagt á þetta fólk aftur og aftur? Ég hef oft spurt sjálfa mig hversu mörg sambönd þola slíkt álag en fæ eng- in svör. Ég man líka eftir stundunum sem við sátum saman nokkrar æskuvin- konur og engin sagði henni frá því ef hún var barnshafandi vegna þess að við sem vorum að ganga með okkar annað og þriðja barn fannst líflð hafa verið óréttlátt þó að við værum sjálfar mjög ánægðar með okkar óléttur. Það var ekki fyrr en hún benti okkur á að hún væri að verða utanveltu frá hópnum að við gerðum okkur grein fyrir því hvað við vorum í raun að gera. Þessi vin- greinar. Anna Kristín Bjarnadóltir gagnrýnir að fólk sem haldið er ófrjósemi njóti ekki sömu fyrirgreiðslu í heilbrigðiskerfínu ogaðrir. kona mín hefur í dag lagt sig fram um að sætta sig við lífið og tilver- una og- njóta þess eina barns sem hún þó á, og kallar oft litla krafta- verkið sitt þó hann sé ekki lítill leng- ur._ Ég skrifa þessa grein í þeirri von að hún veki fólk til umhugsunar um það hversu alvariegur þessi sjúk- dómur er þó að hann dragi fólk ekki til dauða, eða valdi líkamlegum ðrkumlum. Nú þegar áformað er að hækka gjald fyrir tæknifrjóvgunarmeðferð- ir á Landspítalanum get ég ekki orða "bundist. Við sem ekki erum veik getum farið í ýmsar aðgerðir á sjúkrahúsum þessa lands án þess að greiða fyrir það krónu og nefni ég í því sambandi aðgerðir eins og ófrjósemisaðgerðir (sem við greiðum reyndar að hluta sjálf) og ef við skiptum um skoðum þá fáum við að fara í ókeypis aðgerð þar sem reynt er að tengja aftur það sem var lokað í fyrri aðgerðinni; verðum við „óvart" barnshafandi getum við farið í fóstureyðingu án endur- gjalds. Við getum farið í lýtaaðgerð- ir, sem sumar hverjar eru ókeypis, tannréttingar, og sótt um að fá hluta kostnaðarins endurgreiddan, svo ekki sé nú talað um áfengismeðferð sem við getum farið í aftur og aftur án þes að borga fyrir það krónu. Nú spyr ég: Hver eru rökin fyrir því að láta fólk, sem vegna sjúkdóms getur ekki átt börn, greiða allan Athugasemd við fréttaauka frá Lyfjaverslun íslands hf. Hefur forstjóri Lyfja- verslunar íslands ekki Jón Þorsteinn Gunnarsson EG ÞAKKA Þór Sigþórssyni fyrir grejn hans sem birtist í Morgunblaðinu 9. nóv- ember sl. Til upplýs- ingar má geta þess að grein mín sem birtist í Morgunblaðinu 3. nóvember sl. var af- hent Morgunblaðinu til birtingar tveimur vik- um áður, en þá var mér tilkynnt að um 100 greinar biðu birt- ingar hjá blaðinu, svo einhver dráttur yrði óhjákvæmilegur á birt- ingu greinar minnar. Ég fagna sérstak- lega útkomu Lyfseðils, fréttabréfs Lyfjaverslunar Islands sem nú hef- ur verið gefið út í fyrsta sinn og sent hluthöfum. Hver sá sem hefur fylgst með málefnum Lyfjaverslun- ar Islands frá því fyrir fyrsta aðal- fund félagsins, hlýtur að skilja upp- hafsmálsgreinar í grein minni þann 3. nóvember sl. þannig að ég sé að óska eftir nýjum fréttum af félaginu en ekki sögulegum staðreyndum sem Þór gerir mikið úr að hafi ver- ið sendar hluthöfum í maí sl. Þær upplýsingar sem ég lýsti eftir bár- ust svo hluthöfum með Lyfseðli, m.a. um afkomu fyrstu sex mán- aða, tveimur og hálfum mánuði eft- ir að þær upplýsingar lágu fyrir opinberlega. Þór telur mig bæði ófrægja félag- ið og skaða ímynd þess með skrifum mínum. Þar erum við ekki sam- mála. Það er einmitt hlutverk hlut- hafa í almenningshlutafélögum að láta skoðanir sínar í ljós og veita stjórn og stjórnendum eðlilegt að- hald. Ég hef meiri áhyggjur af því að forstjóri í almenningshlutafélagi skuli svara hluthafa með jafnmikl- um hroka og Þór gerir í grein sinni. Slík framkoma frá for- stjóra. gæti skaðað fé- lagið og styður því mið- ur þá skoðun mína, að forstjóri Lyfjaverslunar íslands hafi ekki náð að aðlaga sig til fulls þeim grundvaUarmun sem er á því að vera forstjóri ríkisfyrirtækis og almenningshlutafé- lags. Tæplega % hlutar af grein Þórs eru birt- ing á minnisblaði sem Stefán Svavarsson, löggiltur endurskoð- andi, hefur verið beð- inn um að semja vegna greinar minnar. Það stendur ekki til af minni hálfu að hefja skoðana- skipti við Stefán um reikningsskila- aðferðir. Ég vil aðeins geta í þessu sambandi að fyrirmyndina að þvi að bera saman hagnað félagsins fyrstu sex mánuði 1994 og 1995 tók ég upp úr fréttabréfi Kaup- þings, september 1995, bls. 7. Þar birtist m.a. tafla með upplýsingum um hagnað nokkurra fyrirtækja á* Verðbréfaþingi fyrstu sex mánuði 1994 og 1995 og reiknuð út breyt- ing í prósentum. Ut úr töflunni má lesa að hagnaður Lyfjaverslunar- innar hafi lækkað um 17% á milli ára og hef ég ekki séð þeirri fram- setningu mótmælt á opinberum vettvangi. Ég hef góða reynslu af Kaupþingi og Kaupþingi Norður- lands fyrir áreiðanleika í upplýsing- aðlagað sigtil fulls að þeim grundvallarmun, spyr Jón Þorsteinn Gunnarsson, sem er kostnað við glasafrjóvgunardeild Landspítalans sem er ríkisrekin stofnun? Þetta fólk greiðir sömu skatta og aðrir landsmenn og meðal annars fyrir skólagöngu bamanna okkar, leikskóla o.fl. þó að það komi* ekki til með að geta glaðst yfir vel- gengni barna sinna í skólanum eins og við. En þurfi það svo á læknisað- stoð að halda þá er það látið greiða fyrir hana að fullu - en kannski er þetta bara upphafið á því að rukka alla sem þurfa að fara á sjúkrahús til að fá bót meina sinna? Höfundur er starfsmaður í heils- dagsskóla. á ríkisfyrirtæki og almenningshlutafélagi? um og vönduð vinnubrögð. Þá er Kaupþing væntanlega sá utanað- komandi aðili, sem bestar upplýs- ingar hefur um málefni Lyfjaversl- unarinnar, því það fyrirtæki sá um að semja sölu- og skráningarlýsingu og hafa umsjón með sölu á hluta- bréfum í félaginu. Ég hef áður lýst því yfir opinber- lega að ég hef trú á starfsemi Lyfja- verslunar íslands, og framtíð fé- lagsins. Ég óska starfsmönnum Lyfjaverslunarinnar velfarnaðar í starfi, til hagsbóta fyrir þá sjálfa og eigendur félagsins. Ég mun hins végar, svo lengi sem ég verð hlut- hafi í félaginu, leyfa mér að gera athugasemdir við einstök málefni tengd því, þegar mér kann að þykja ástæða til slíks. Höfundur er rekstrarbagfræðing- ur og hluthafi f Lyfjaverslun Is- lands. Húsbréf Innlausnarverð húsbréfa í 1. flokki 1989 l.flokkil990 2.flokkil990 2. flokki 1991 3. flokM 1992 2. flokkil993 2. flokkil994 3. flokM1994 Innlausnardagur 15. nóvember 1995. 1-flokkur 1989: Nafnverð: 500.000 kr. 50.000 kr. 5.000 kr. Innlausnarverð: 896.628 kr. 89.663 kr. 8.966 kr. 1.flokkur1990: Nafnverð: 500.000 kr. 50.000 kr. 5.000 kr. Innlausnarverð: 791.613 kr. 79.161 kr. 7.916 kr. 2. flokkur 1990: Nafnverð: 1.000.000 kr. 100.000 kr. 10.000 kr. Innlausnarverð: 1.572.802 kr. 157.280 kr. 15.728 kr. 2.flokkur1991: Nafnverð: 1.000.000 kr. 100.000 kr. 10.000 kr. Innlausnarverð: 1.461.957 kr. 146.196 kr. 14.620 kr. 3. flokkur 1992: Nafnverð: 5.000.000 kr. 1.000.000 kr. 100.000 kr. 10.000 kr. Innlausnarverð: 6.451.648 kr. 1.290.330 kr. 129.033 kr. 12.903 kr. 2. flokkur 1993: Nafnverð: 5.000.000 kr. 1.000.000 kr. 100.000 kr. 10.000 kr. Innlausnarverð: 5.952.105 kr. 1.190.421 kr. 119.042 kr. 11.904 kr. 2. flokkur 1994: Nafnverð: 5,-000.000 kr. 1.000.000 kr. 100.000 kr. 10.000 kr. Innlausnarverð: 5.530.214 kr. 1.106.043 kr. 110.604 kr. 11.060 kr. 3. flokkur 1994: Nafnverð: 5.000.000 kr. 1.000.000 kr. 100.000 kr. 10.000 kr. Innlausnarverð: 5.429.117 kr. 1.085.823 kr. 108.582 kr. 10.858 kr. Innlausnarstaður: Veðdeild Landsbanka íslands Suðurlandsbraut 24. L^3 HÚSNÆÐISSTOFNUN RÍKISINS I I HÚSBRÉFAOEItO • SUOURUNDSBRAUT 24 • I08 REYKJAVÍK • SÍMI 569 6900

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.