Morgunblaðið - 28.01.1996, Qupperneq 30

* 30 SUNNUDAGUR 28. JANLIAR 1996
MORGUNBLAÐIÐ
Morgunblaðið/Halldór Kolbeins
LIÐSSTJÓRAR Verzlunarskólaliðsins, þeir Haukur Eggertsson (t.v.) og Hafþór Hafliðason, standa
þétt að baki liðinu. Sitjandi f.v. Ólafur Jóhannsson, Björgvin Ingi Ólafsson og Ragnar Jónsson.
Um allt land sitja framhaldsskólanemar
sveittir o g streittir við að afla sér upplýs-
inga, fræðast og muna. Æfa sig í að gusa
út úr sér réttu svari á sem stystum tíma.
Takmarkið er að sigra í spumingakeppninni
Gettu betur, sem er nýhafín í útvarpinu og
lýkur í mars í sjónvarpi. Hildur Friðriks-
dóttir ræddi við fáeina keppendur til að for-
vitnast um hvemig undirbúningi er háttað.
EGAR blaðamaður hringdi
í hádeginu norður á Akur-
eyri til að grennsiast fyrir
um hjá nemendum Verk-
menntaskólans hvernig undirbúningi
væri háttað sátu þremenningarnir
Sigtryggur Símonarson, Sigurður
S. Sigurðsson og Gestur Einarsson
inni á herbergi nemendafélagsins og
•• spiluðu „gula Trivial-ið“. Hvert hlé
er notað til æfinga og sögur ganga
um að tímasókn sé ekki ávallt til
fyrirmyndar.
Sem reyndasti maður liðsins var
Sigtryggur sendur í símann til að
svara fyrir hópinn. „Við erum eigin-
lega ekkert farnir að æfa og Rúnar
Sigurpálsson veit ekki enn að hann
er liðsstjóri okkar. Við nefndum það
að vísu við hann í haust og þá tók
hann því vel, en hann verður fljót-
lega settur inn i málin,“ sagði Sig-
tryggur.
I Verkmenntaskólanum er haldin
forkeppni að hausti og spreyta nem-
endur sig í fyrstu á 25 spurningum.
Átján komust í úrslit og tóku þeir
- þátt í 80 spurninga keppni sem end-
aði í þriggja manna liði. „Tvö efstu
sætin voru með afgerandi forystu
en nokkur keppni var um þriðja
sætið,“ sagði Sigtryggur með mikl-
um galsa.
En hvað með stelpurnar, komst
engin þeirra í úrslit? „Jú, tvær, en
þegar á reyndi treystu þær sér ekki
áfram. Það virðist algengt að stelpur
vanti sjálfstraustið." Hlátrasköll
glymja í bakgrunni og þegar spurt
er um brandarann segir Sigtryggur
að viðkomandi vilji ekki láta hafa
neitt eftir sér. „Hann var eitthvað
að tala um veikara kynið," bætti
hann svo við.
Einn fyrir alla
Ekki runnu öll svörin jafnlipurlega
upp úr honum, en eins og góðum
liðsmanni sæmir leitaði hann aðstoð-
ar félaga sinna. „Strákar, hvernig á
ég að lýsa okkur? Erum við félags-
verur eða lestrarhestar?" spurði
hann og beindi spurningu biaða-
manns áfram. „Hvorugt," heyrðist í
öðrum hvorum hinna í bakgrunnin-
um. „Við erum frekar félagslyndir
en engir lestrarhestar," varð endan-
legt svar og því bætt við að þeir
væru bara svo eftirtektarsamir og
góðir að muna. „Eins og töivur.“
„Gengur okkur þá vel í skólan-
um?“ Hlátrasköll glumdu um her-
bergið og endurómuðu í símtólinu.
„Nei-hei, sérstaklega ekki núna, það
er svo margt annað að gera,“ voru
skiiaboðin frá liðinu.
„Erum við einhleypir?" hélt hann
áfram, en áttaði sig svo og svaraði:
„Einn er harðgiftur en við hinir ein-
hleypir. Við erum 18, 19 og 20 ára.“
Æfingar eru ekki orðnar stífar
ennþá en þegar líður nær keppni
telja þeir ekki ólíklegt að æfingar
standi yfir í tíu tíma á viku, auk
heimalesturs og annars sem til fellur
eins og að fylgjast með fréttum.
Þeir segjast ekki hafa valið sér
ákveðið svið en séu liðtækir víða.
„Auðvitað eru sumir betri í öðru en
aðrir."
Þeir segja að stemmningin i skól-
anum sé ekki byrjuð, nemendur hafi
varia hugmynd um þrælana sem æfi
sig í bak og fyrir. Aftur á móti þeg-
ar auglýsing um keppnina sé komin
upp fari titringur um skólagangana
sem fari stigvaxandi. „Þegar VMA
og MA mættust í úrslitakeppni fyrir
fjórum árum mættu þúsund manns
í íþróttahöllina og hefur varla mynd-
ast önnur eins stemmning í þessari
keppni og þá,“ sagði Sigtryggur og
þar með var hann kvaddur með ósk
um gott gengi.
Verzló fjórum sinnum
í öðru sæti
Þegar blaðamaður kom inn í stofu
12 í Verzlunarskóla íslands í fylgd
annars liðsstjórans, Hauks Eggerts-
sonar, sátu þremenningarnir Ragnar
Jónsson, Björgvin Ingi Ólafsson og
Ólafur Jóhannsson og svöruðu
hraðaspurningum frá hinum liðs-
stjóranum, Hafþóri Hafliðasyni.
Báðir hafa þeir Hafþór og Haukur
verið í keppnisiiði Verzlunarskólans
og Haukur öll fjögur ár sín skólan-
um. „Líklega hefur enginn tapað
jafnoft og ég í spurningakeppninni,
né unnið jafnoft," sagði hann sposk-
ur á svip þegar viðð höfum sest afsíð-
is meðan hinir láta gamminn geisa.
Þess má geta að undanfarin þijú ár
hefur Verzló hreppt annað sætið í
keppninni auk einu sinni á árum
áður. Skólinn hefur hins vegar aldr-
ei hampað verðlaunagripnum.
Þar sem Haukur hefur góða yfir-
sýn yfir keppnina fýsti blaðamann
að vita hvort hann telji að hægt sé
að flokka keppendur í ákveðnar
manngerðir. „Það er til dæmis engin
ávísun að vera dúx til að komast í
liðið. Þó er Ragnar bæði dúx og
semidúx," svaraði hann að bragði.
„Sjálfur hef ég aldrei dúxað, þó svo
að ég hafi verið með ágætis einkunn-
ir.“ Hann heldur því þó fram að ein-
kunnir í framahaldsskóla séu merk-
ingarlausar og ekki þess virði að
eyða miklum tíma í námið. „Mér
gekk auðveldlega að fá 8 og 9 án
þess að hafa mikið fyrir því og það
nægði mér.“
En hvers vegna skyldu vera svo
fáar stelpur í liðunum sem raun ber
vitni? Hann er fljótur til svars, næst-
um einum of: „Þær vita hreinlega
ekki jafnmikið."
Þegar hann sér hvað blaðamanni
sámar þessi alhæfing um kvenþjóð-
ina dregur hann fram blaðabunka
og segir um leið: „Við lögðum spurn-
ingar fyrir alla nemendur skólans
til að velja í liðið. Stelpurnar komu
nærri því alls staðar verr út. Það
Morgunblaðið/Kristján
ÞEIR eru ekki að stressa sig
fyrir keppnina félagarnir Sig-
urður Sveinn Sigurðsson
(t.v.), Sigtryggur Simonarson
og Gestur Einarsson í Verk-
menntaskólanum á Akureyri.
var helst í trúarbrögðum, tónlist,
íslendingasögum, líffræði og bók-
menntum sem þær voru ekki eftir-
bátar strákanna."
Haukur segist telja að ástæðan
sé sú að stelpur hafi hreinlega önnur
áhugamál og fylgist til dæmis lítið
með fréttum. Strákar séu í eðli sínu
meiri grúskarar. „Stelpur læra
ágætlega en eru illa að sér fyrir
utan það.“ Hann er þó á því að stelp-
ur séu feimnari við að taka þátt í
spurningakeppni. Þær sem það geri
séu þó ansi góðar og ekki eftirbátar
strákanna.
Haukur er á fyrsta ári í véla- og
iðnaðarverkfræði í Háskóla íslands.
Aðspurður segist hann ekki sjá að
reynsla sín úr keppninni hafi komið
sér til góða í verkfræðinni, hvorki
aðferðarfræðin né þekkingin. „Þegar
ég kom í Verzló kunni ég sögu og
landafræði upp á hár, því mér fannst
einfaldlega gaman að lesa um hvort
tveggja. Ég hef yfirleitt gaman af
því að vera vel upplýstur og það fer
oft í taugarnar á mér þegar fólk
fylgist ekki með því sem er að ger-
ast í kringum það.“
Ekkert Trivial hér
Hann segist ekki eyða frítímanum
mikið í sjónvarpsgláp, en spili oft
stríðsspil við félaga sína, t.d. úr
Napóleonsstríðum og þvílíku. Stríðs-
spilaáhuginn vaknaði þegar skákin
nægði honum ekki. En skyldi hann
aldrei fara út að skemmta sér? „Jú,
jú,“ svarar hann. „Ég hef farið
nokkrum sinnum."
Við látum þetta nægja en snúum
okkur að liðinu sjálfu, sem segist
aldrei notast við Trivial til æfinga.
Nú, hvað þá? spyr blaðamaður aldeil-
is úti að aka. „Við notum gamlar
spurningar og alls kyns upplýs-
ingar," segir Hafþór og leggur fram
rosaþykka möppu. „Við eigum lista
yfir allt sem við þurfum að kunna
og annað búum við til,“ bætir Ragn-
ar við.
Fyrir forkeppnina hittast þeir um
það bil þrisvar í viku og þá oft þijá
klukkutíma í senn. „Hvað með nám-
ið?“ „Það reddast," svarar Björgvin
með þeim hraða eins og hann sé
þegar kominn í tímapressu og kink-
ar kolli í átt til Ragnars. „Hann seg-
ir það.“
„Eina námið sem áhyggjur þarf
að hafa af er mitt,“ segir Haukur
og væntir greiniiega samúðar frá
liðinu en þeir blása á það.
Þeir segja að spurningakeppnin
eigi sér sífellt fleiri fylgismenn innan
skólanna. Fyrir nokkrum árum átti
Morfís, sem er ræðukeppni fram-
haldsskólanna, miklu meiri vinsæld-
um að fagna. „Þetta er að snúast
við, sem betur fer, því þessi keppni
er miklu meira spennandi," segja
þeir.
En hvers vegna þessi áhugi á að
standa í eldlínunni? Er pressan og
spenningurinn ástæðan? „Ragnar er
athyglisjúkur", segir Haukur og
glottir en Björgvin er einnig fljótur
til svars: „Þetta er dálítið ömmu-
vænt!“
Það fer ekki milli mála að hér eru