Morgunblaðið - 17.12.1996, Side 61

MORGUNBLAÐIÐ
MIIMNINGAR
ÞRIÐJUDAGUR 17. DESEMBER 1996 61
GUÐMUNDUR
ÞÓRARINSSON
+ Guðmundur Þórarinsson
fæddist í Reykjavík 24.
mars 1924. Hann lést á Land-
spítalanum 29. nóvember síð-
astliðinn og fór útför hans
fram frá Fríkirkjunni í Reykja-
vík 6. desember.
„Viltu pylsu?“ „Nei,“ sagði
óframfærinn unglingurinn, sem var
þó í raun sársvangur. „Láttu nú
ekki svona, ég býð þér,“ sagði Guð-
mundur og náði í pylsu og gos.
Þetta er kannski ekki merkilegt
atriði en situr samt eftir í minning-
unni. Unglingahópur frá ÍR var að
koma af íslandsmóti innanhúss á
Akranesi í febrúar 1971. Rútan
hafði stöðvað við Botnsskálann í
Hvalfirði og allir þustu að af-
greiðsluborðinu, nema ég sem var
eitthvað viðutan. Ferðapeningarnir
höfðu víst verið fremur litlir, enda
kom ég frá barnmörgu heimili. Þetta
fór ekki fram hjá Guðmundi, sem
var einstaklega naskur á líðan barna
og unglinga. Hann var líka oft
umkringdur krakkahópi á æfíngum,
sem löðuðust að honum. Það eru
áreiðanlega margir sem standa í
þakkarskuld við hann fyrir hans
góða innlegg í uppeldi þeirra.
Eg á margar aðrar góðar minn-
ingar af Guðmundi Þórarinssyni.
-j- Bjarni Jónsson bygginga-
■ meistari fæddist í Tröð,
Alftafirði vestra, 6. október
1908. Hann lést á Landspítalan-
um 6. desember síðastliðinn og
fór útför hans fram frá Dóm-
kirkjunni í Reykjavík 16. des-
ember.
Elsku Bjarni frændi. Mikið á ég
eftir að sakna þín. Það er skrýtið
að hugsa til þess að eiga ekki eftir
+ Þorbjörg Sigurfinnsdóttir
fæddist í Vestmannaeyjum
hinn 5. júní 1949. Hún lést á
Sjúkrahúsi Vestmannaeyja
hinn 27. nóvember síðastliðinn
og fór útför hennar fram frá
Landakairkju 7. desember.
Þorbjörg Sigurfinnsdóttir eða
Tobba eins og hún var alltaf kölluð
er látin. Þetta líf hér á jörðinni er
sjaldnast sanngjarnt, allt of
snemma þurfum við að sjá á eftir
fermingarsystur okkar yfir móðuna
miklu.
Þegar dauðinn kveður dyra
hvarflar hugurinn að undarlegum
tilgangi og hverfulleika lífsins.
Einkanlega þegar fólk í blóma lífs-
ins er kvatt úr heimi lifenda. Við
verðum sár og jafnvel vonsvikin
um stund. Við leitum skýringa en
það verður fátt um svör. Við von-
um og trúum að tilgangur með
veru okkar hér og brottför héðan
sé einhver æðri tilvera þar sem
almættið ætli okkur annað og
Handrit afmælis- og minningargreina
skulu vera vel frá gengin, vélrituð eða
tölvusett. Sé handrit tölvusett er æskilegt,
að disklingur fylgi útprentuninni. Auðveld-
ust er móttaka svokallaðra ASCII-skráa,
öðru nafni DOS-textaskrár. Ritvinnslu-
kerfin Word og Wordperfect eru einnig
auðveld í úrvinnslu. Senda má greinar til
blaðsins í bréfasíma 5691115, eða á netfang
þess þess Mbl@centrum.is en nánari upp-
lýsingar þar um má lesa á heimasíðum. Það
eru vinsamleg tilmæli að lengd greina fari
ekki yfir eina örk A-4 miðað við meðallínu-
bil og hæfilega línuleng — eða 2.200 slög.
Höfundar eru beðnir að hafa skírnarnöfn
sín en ekki stuttnefni undir greinunum.
Okkar samskipti byijuðu í gegnum
Hljómskála- og Breiðholtshlaupin,
sem hann stóð fyrir. Þessi hlaup
voru mjög vinsæl meðal krakka og
unglinga fyrir rúmum tveimur ára-
tugum og höfðu mikið útbreiðslu-
gildi. Er ég ekki frá því að þar
hafi Guðmundur lagt grunninn að
þeim uppgangi sem varð í milli-
vegalengda- og langhlaupum á átt-
unda áratugnum. Þessi hlaup voru
meira en keppni, þau voru einnig
félagslegt uppeldi. Sá sem stjórnaði
gerði það af alúð og umhyggju, -
við máttum hringja heim til hans
eða koma til að fá að vita tímana
ef okkur lá á. Þó svo ég keppti
fyrir FH eftir 16 ára aldurinn skipti
það engu máli, áfram mátti ég
koma á IR-æfíngar og fá æfingaá-
ætlanir hjá Guðmundi á Baldurs-
götu 6. Það var að mörgu leyti
merkileg íbúð, - þar voru íþrótta-
blöð og skrifaðar arkir út um allt.
Húsráðandinn var e.t.v. ekkert sér-
staklega tiltektarsamur, en því
meir iagði hann upp úr því að hvetja
gestina til dáða, - efla með þeim
dug og þor.
Eg tók þátt í mörgum lands-
keppnum erlendis þar sem Guð-
mundur var landsliðsþjálfari. Þá
var hann í essinu sínu, var allt í
öllu - maðurinn sem gat reddað
að koma á Laugateiginn oftar og
hitta þig. Fyrstu kynni mín af höf-
uðborginni voru þú og Hella og
Laugateigur 5. Þar áttum við sem
bjuggum fyrir vestan alltaf öruggt
skjól ef á þurfti að halda, hvort sem
taka þurfti kirtla úr hálsi, fara til
augnlæknis eða erinda eitthvað
annað. Til ykkar var alltaf gott að
koma. Þið Hella voruð einn af föstu
punktunum í tilverunni.
Þú varst einstakur, með þitt
meira hlutverk. Við ieitum að skýr-
ingu til þess að sætta okkur við
hið óumflýjanlega, tii að sættast
við almættið og þá tilveru sem
okkur er sköpuð. Um sanngirni
er ekki spurt. Hjá okkur situr eft-
ir minningin um fína stelpu. Tobba
var ein af þeim alskemmtilegustu
í okkar árgangi. Þegar árangur ’49
hittist komu í ijós þeir einlægu
þættir í fari hennar, glaðværð,
hnyttin tilsvör og hlýr persónu-
leiki.
Við sendum eiginmanni, sonum,
unnustum þeirra og barnabörnum
sem og bræðrum hennar og föður
okkar innilegustu samúðarkveðjur.
F.h. árgangsins 1949.
Andrés Sigmundsson.
hlutunum ef á þurfti að haida.
Guðmundur hafði gott lag á því
að koma málum í gegn. Ég minn-
ist þess þegar Portúgali sem hafði
með mótahald að gera kom til hans
og æsti sig mjög. Guðmundur gekk
hinn rólegasti þétt að honum,
teygði sig fram og hneppti efstu
töluna á skyrtunni hans. Við þessu
hafði Portúgalinn ekki búist og
varð nú allur hinn rólegasti - gerðu
þeir félagar síðan út um málin í
miklu bróðerni. Þetta fannst mér
góð taktík, sem sýndi jafnframt
hversu gott mannlegt innsæi Guð-
mundur hafði.
Islensk fijálsíþóttahreyfing sér
nú á bak öflugum liðsmanni, -
manni sem hafði áhrif og breytti
gangi mála. Fyrir mér er Guðmund-
ur einn af þeim ^stóru" í fijáls-
íþróttasögu okkar Islendinga. Ahrif
hans voru mikil á framgang íþrótt-
arinnar, sérstaklega á sjöunda og
áttunda áratugnum. Á þeim tíma
var hann allt í öilu hjá fijálsíþrótta-
deild ÍR og gerði félagið að stór-
veldi, en gaf sér jafnframt tíma til
að aðstoða fjölmarga íþróttamenn
úr öðrum félögum. Gott dæmi um
umfang starfs Guðmundar hjá ÍR
er að þegar Elías Sveinsson gekk
úr ÍR í KR sagði hann í blaðavið-
tali: „Ég gekk úr Guðmundi í KR.“
Með þessum fáu minningarbrot-
um þakka ég Guðmundi Þórarins-
syni fyrir samfylgdina. Aðstand-
endum hans votta ég samúð mína
og bið þeim Guðs blessunar.
Sigurður P. Sigmundsson.
skemmtiiega skopskyn, svolítið sér-
lundaður en ákaflega grandvar og
góður maður. Það mátti mikið af
þér læra um heiðarleika og góðvild.
Mér fannst yndislegt hvernig þú
barst virðingu fyrir öllu sem lífs-
andinn hrærir, hjálpaðir köngullón-
um út sem villtust inn til þín, gafst
smáfuglunum á veturna, áttir
skemmtilegt samfélag við köttinn
Mola í næsta húsi sem stundum
kom í heimsókn og „kíkti á Mogg-
ann“ með þér eða lét fara vel um
sig á völdum stað, og auðvitað fékk
hann trakteringar eins og allir sem
heimsóttu þig. Þú áttir svo barns-
lega fallega undrun og aðdáun
gagnvart lífínu öllu, dýrum og nátt-
úru. Þú áttir líka sérlega gott með
að umgangast börn, náðir góðu
sambandi við þau enda hændust
þau gjarnan að þér. Þú lifðir lífinu
þínu svo sannarlega af vandvirkni.
Það var sérstök upplifun að fá
þig með í bíltúr út í náttúruna eða
bara um borgina, svo lærdómsríkt
og gaman að sjá og upplifa lífið
út frá sjónarhorninu þínu. Mér
fannst ég eiga eftir að tala við þig
um svo margt. Þú varst hafsjór
fróðleiks um fortíðina, um fólkið
okkar og lífið fyrir vestan í gamla
daga. Kannski hefðum við aldrei
náð að tala um það allt. Og nú
ertu farinn. Svo sannarlega verður
lífið fátæklegra án þín en þú hefur
líka auðgað það í minningunni með
lífi þínu og breytni. Elsku frændi,
ég óska þér góðrar heimkomu úr
ferðinni sem þú hefur nú lagt upp
í og bið Guð að geyma þig og
gæta þín og Hellu þinnar. Ég minn-
ist þín með kærleik og þakklæti
fyrir samverustundirnar okkar.
Ingibjörg.
t
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir,
amma og langamma,
FJÓLA JÓNSDÓTTIR,
Sólheimum 10,
Reykjavík,
verður jarðsungin frá Fríkirkjunni í dag,
þriðjudaginn 16. desember, kl. 13.30.
Þorsteinn Baldursson, Katrín Magnúsdóttir,
Jón Baldursson,
Vigdís Baldursdóttir,
Sævar Baldursson,
Helgi Baldursson,
Ágústa Baldursdóttir,
Hermfna Benjamínsdóttir,
Axel Bender,
Guðbjörg Marteinsdóttir,
Kristinn Gislason,
barnabörn og barnabarnabörn.
BJARNI
JÓNSSON
ÞORBJÖRG
SIG URFINNSDÓTTIR
+
Ástkær eiginmaður minn,
PÉTUR SIGURÐSSON,
Naustahlein 30,
Garðabæ,
lést á Sjúkrahúsi Reykjavíkur
sunnudaginn 15. desember.
Fyrir hönd barna, tengdabarna og
barnabarna, barnabarnabarns og
annarra aðstandenda
Ásthildur Jóhannesdóttir.
t
Faðir okkar,
ÍSLEIFUR A. PÁLSSON,
andaðist á gjörgaesludeild Landspítalans
að morgni laugardagsins 14. desember.
Útför hans verður gerð frá Dómkirkj-
unni í Reykjavík fimmtudaginn 19. des-
ember og hefst athöfnin kl. 13.30.
Jóhann ísleifsson,
Ólafur ísleifsson,
Örn ísleifsson.
+
Útför ástkærrar dóttur okkar, fóstur-
dóttur og systur,
ELÍNAR BIRGITTU
ÞORSTEINSDÓTTUR,
Fannafold 147,
Reykjavík,
sem lést af slysförum þann 7. desem-
ber, fer fram frá Dómkirkjunni i dag,
þriðjudaginn 17. desember, kl. 13.30.
Hildur Pálsdóttir, Aðalsteinn Sigurþórsson,
Páll Aðalsteinsson, Ágúst Aðalsteinsson,
Þorsteinn Ólafs, Lára Kristjánsdóttir,
Þór Steinar Ólafs, Björg Magnea Ólafs,
Kristján Már Olafs.
Alúðarþakkir fyrir auðsýnda samúð og
vinarhug við fráfall og útför
BALDURS JÓNASSONAR,
Aflagranda 40,
Reykjavík.
Sérstakar þakkir til starfsfólks
hjartadeildar Sjúkrahúss Reykjavíkur.
Lára Árnadóttir
og aðrir aðstandendur.
+
Þökkum auðsýnda samúð við andlát og
útför föður okkar, tengdaföður og afa,
GUÐMUNDAR
ÞÓRARINSSONAR,
Miklubraut 58,
Reykjavík.
Jóhannes Þór Guðmundsson, Erla Lára Guðjónsdóttir,
Kristín Ingibjörg Guðmundsdóttir, Viggó Hagalín Hagalínsson
og barnabörn.
+
Innilegar þakkir til allra, sem sýndu
okkur vináttu og hlýhug við fráfall elsku-
legs eiginmanns míns, föður okkar,
tengdaföður og afa,
SKÚLA BACHMANN,
Bólstaðarhlfð 58,
Reykjavik.
Ingveldur Albertsdóttir Bachmann,
Rúnar Bachmann, Guðrún B. Hauksdóttir,
Petrína Bachmann,
Sigríður Bachmann, Jón Egill Bergþórsson,
Þórdís, Daníel, Inga, Skúli og Egill.