Fréttir frá Íslandi - 01.01.1874, Blaðsíða 25

fiJÓÐHÁTÍÐlN.
25
menn höfðu dansað nokkra stund, hófust glímur, og glímdu menn longi
af miklu kappi unz dimma tók. En er hálfdimmt var orðið, slógu menn
eldi í viðarköst mikinn, er borinn hafði verið saman þar á vellinum, og
gjörðu stóra brennu. Og er brennan var protin og almyrkt orðið, voru
teknir upp álfaleikir. Fyrir ofan grindina er klettagil stórt og foss í.
Ofan úr gili ftessu undan fossinum komu nú ljósálfar tveir niður á völlinn,
og höfðu stökur nokkrar fyrir munni sjer, særandi burtu svart myrkur, en
laðandi fram ljós. Síðan hurfu Jieir aptur upp í gilið. Nú var kyrrt og
hljótt um hríð. pá heyrðu menn að lítilli stundu liðinni söngmikinn upp
í gilið, fyrst í fjarska, en síðan fœrðist hann smámsaman nær og nær.
Sjá menn hvar hópur huldumanna fer niður úr gilinu og kemur niður á
grundina; en er Jieir eru komnir allnærri tjöldunum, Jiagnar söngurinn.
Álfasveinar tveir leiddu huldukarl á milli sín og settu á stól nálægtdans-
sviðinu; báðu Jieir orlofs af honum að mega leika; leyfði karl Jiað, en fió
nokkuð treglega í fyrstu. Slógu fiá álfamir allir hring á dans-sviðinu og
tóku að syngja og dansa. pegar pví hafði farið fram nokkra stund, reis
karl á fœtur með stuðningi, og lýsti heillum yfir landi og lýð, en allt
huldufólkið tók undir. Eptir fiað Jiokaðist Jiað út af dans-sviðinu út á
grundina, og söng Jiar fornkvæði með miklum gleðilátum. Að fiví búnu
hvarf fiað aptur upp í gilið, og sást eigi síðan. pá var komið fast að
miðnætti. Voru fiá enn nokkrar skálar drukknar að skilnaði, og eptir fiað
lyktaði hátíðin með hringingum. peir, er sóttu hátíð Jiessa, voru nær hálft
sjetta hundrað, og voru flestir fieirra úr tveim hreppum. Fyrir hátíðahaldi
pessu rjeðu Sófónías stúdent Halldórsson og Jóhann bóndi Jónsson á Ytra-
hvarfi, og tókst pað svo vel, að almælt er, að hátíð fiessi hafi að flestu
leyti verið hin skemmtilegasta, er haldin var í minningu 1000 ára bygg-
ingar landsins.
pá er að geta um pJÓÐHÁTÍÐ ÍSLENDINGA ERLENDIS. Svo
sem við var að búast, voru fiað eigi að eins peir einir íslendingar, er
heima á íslandi búa, som minntust fiess á hátíðlegan hátt, að ísland hefði
verið byggtí 1000 ár, heldur einnig peir íslendingar, er búa í öðrum lönd-
um. par sem peir búa á víð og dreif eða einir sjer, hefur poss, sem eðli-
legt er, eigi gætt, heldur að eins par sem peir eru nokkrir saman; en pað er
að einsátveimur stöðum: í Kaupmannahöfn og í Bandaríkjunum í Vestur-
heimi; skal hjer stuttlega sagt frá pjóðhátíðarhaldinu á peim tveim stöðum.
pjóðhátíð íslendinga í Kaupmannahöfn var haldin 7. dag á-
gústmánaðar, pann dag, er hátíðin stóð sem hæst á pingvöllum. Hátíðarhald
petta var einkum fólgið í pví, að haldið var samsæti í skothúsi Kaupmanna-
hafnar; tóku páttí pvíallirpeir íslendingar, er pá voru í Kaupmannahöfn,
og par að auk nokkrir kaupmenn danskir, er verzlun eiga á íslandi. Voru
samsætismenn í allt nálægt 40. par voru mörg minni drukkin, fyrstkon-
ungs, pá íslands, pá Danmerkur, pá Norvegs, pá Svíaríkis, pá Jóns Sig-
urðssonar, pá Rasks o. fl. Tölur voru haldnar fyrir flestum pessumminn-
um, og kvæði fylgdu sumum; hafði skáldið Gísli Brynjúlfsson kveðið fyrir