Frjáls verslun - 01.04.1975, Qupperneq 43

Örn O. Johnson, forstjóri Flugleiða hf.:
„Vöruflutningar flugfé-
laganna fjórfölduðust
á 10 árum”
„Verzlun og samgöngur eru hugtök svo skyld og tengd að þa,u eru
gjarnan nefnd í sömu andránni, enda erfitt að hugsa sér tilveru
verzlunar án samgangna, svo í nokkrum mæli sé a. m. k.,“ sagði
Örn O. Johnson, forstjóri Flugleiða li.f.
Það kom einu sinni til mín
stórkaupmaður, eðlilega óá-
nægður af því að hann þurfti
að borga pakkhúsleigu án þess
að fá að leggja hana á vöruna.
Það er óskemmtilegt eins lág
og álagningin er nú. Ég sagði
við þennan mann: „Hvað færð
þú í hilluleigu?“ Hann spurði:
„Ha. Hvaða hilluleigu?“ „Ja,
þú selur niðursoðna ávexti“,
svaraði ég. „Hvað færðu fyrir
að selja þessa dós með niður-
suðu?“ Hann nefndi það og ég
sagði, að það væri nokkuð 'há
hilluleiga. „Kallarðu þetta
hilluleigu? Sérðu ekki, að ég
þarf að borga rafmagn, borga
fólkinu, sem afgreiðir, greiða
vexti og bókhald o. s. frv?“
Ég sagði þessum ágæta vini
mínum, að hið nákvæmlega
sama þyrftum við að gera í
sambandi við þessa pakkhús-
leigu. Ef sagt væri við mig:
„Ég er hérna með 100 tonn,
sem mega liggja í eitt „ár“,
tækjum við mjög lága pakk-
húsleigu og lokuðum pakkhús-
inu. En í vöruskemmunum er-
um við með 10—20 menn, til-
búna að afgreiða þegar við-
skiptamennirnir koma. Það
þarf að borga rafmagn, tækja-
kostnað, húsaleigu og allt slíkt.
TAPREKTSUR
Ég skil vel, að stórkaup-
mönnum finnist þessi leiga há.
En mergurinn málsins er sá, að
þessi þjónustugjöld hafa verið
svo lág, að alltaf hefur verið
tap á vöruafgreiðslunni. Það er
ekki bara fermetrinn, sem kass-
inn stendur á, sem gjald er tek-
ið fyrir, heldur allt hitt, sem í
kringum þjónustuna er.
Stefna Eimskipafélagsins er
óbreytt frá því sem hún var,
þegar félagið var stofnað. Við
viljum gefa sem bezta þjón-
ustu. Félagið var stofnað sem
þjónustufyrirtæki til að ann-
ast flutninga innanlands og
milli íslands og annarra landa.
Þetta munum við reyna að
gera og stefna að því að bæta
skipastólinn, endurbæta vöru-
geymslur, kaupa betri tæki og
veita betri þjónustu en við höf-
um gert áður.“
Það er því mikilvægt fyrir
verzlunina, eins og raunar
flesta þætti þjóðlífsins, að sam-
göngur séu sem fullkomnastar
og fjölbreytilegastar. Hinsvegar
er það mjög mismunandi hvaða
aðstöðu þjóðirnar búa við í
þessum efnum og valda því fjöl-
margar og breytilegar aðstæð-
ur.
Segja má að sjálf samgöngu-
tækin skiptist í fjóra megin
flokka, skip, flugvélar, bifreiðir
og járnbrautir, en vélakostir
okkar íslendinga eru þó aðeins
þrír hvað innanlandsflutninga
snertir og tveir, þegar um er að
ræða flutninga til og frá land-
inu.
Á þeirri tækniöld, sem við nú
lifum hefur öll samgöngutækni
þróast með miklum hraða, en
yngsta samgöngugreinin, flugið,
hefur þó tekið stærstum stökk-
breytingum. Við íslendingar
tókum flugtækninni opnum
örmum og flugvélin er hér
nctuð hlutfallslega meira, og
almennar, en í flestum ef ekki
öllum öðrum löndum.
HRAÐUR VÖXTUR
FARMFLUTNINGA
Megin notagildi flugvélar-
innar sem samgöngutækis hef-
ur til þessa verið á sviði far-
þegaflutninga. Er nú svo komið,
að farþegaflutningar á langleið-
um, og þá sérstaklega yfir út-
höfin, fara að langmestu leyti
fram með flugvélum. Þáttur
flugvélarinnar í vöruflutning-
um hefur hinsvegar til þessa
verið með öðrum hætti, og mun
Örn O. Johnson
forstjóri Flugleiða.
rýrari, þótt hún gegni einnig á
því sviði mikilvægu og vaxandi
hlutverki. Má í því sambandi
benda á að á liðnum áratug
hafa farmflutningar í lofti víð-
ast hvar vaxið helmingi hraðar
en farþegaflutningar, þótt þeir
séu enn aðeins örlítið brot
heildarflutninga.
Hér á landi hefur þróun
flugsamgangna orðið að því
FV 4 1975
43