Morgunblaðið - 22.12.2007, Side 50

Ég hef aflað mér
milljóna dala með
þessum línum … 55
»
reykjavíkreykjavík
Eftir Arnar Eggert Thoroddsen
arnart@mbl.is
HÚN er vel rokkuð, uppfærsla Vesturports á Jesus Christ
Superstar, einu frægasta verki Andrew Lloyd Webber og
Tim Rice. Það er kannski ekki skrítið þegar horft er til
tveggja af aðalleikurunum, sem eru bona fide rokkarar, og
manni myndi ekki bregða við að sjá þá í sömu múnderingu
strigsandi niður Laugaveginn.
Hér erum við að tala um þá Krumma, oftast kenndan við
Mínus, en hann leikur Jesú Krist og Jenna oftast kenndan
við Brain Police, en hann fer með hlutverk Júdasar. Þess
fyrir utan er blærinn á sýningunni dökkur og harður, eig-
inlega gotneskur („gothic“), hvort sem litið er til sviðs-
myndar eða tónlistar, en hljómsveitina skipa m.a. þeir
Bjarni og Bjössi, félagar Krumma í Mínus.
Tekist á við endurtekninguna
Jesus Christ Superstar var frumsýnt árið 1970 og hefur
síðan verið sett upp margsinnis víða um veröld. Rými til
túlkunnar er þó þröngt, og verkinu fylgja nokkuð stífar
reglur um uppsetningu. Vesturport fer fram á ystu nöf að
því leytinu til, eins og við mátti búast, og m.a. var sótt um
undanþágu hvað stærð hljómsveitarinnar varðar. „Þetta
mátti ekki vera of seif,“ segir Björn.
„Ég vildi taka áhættu með þetta verk. Eins og hægt væri
a.m.k. Það má vel segja að þetta verk sé orðin einhver
klisja, og leikhúsheimurinn er uppfullur af stöðugum end-
urtekningum. Það er síðan spurning hvað hægt er að ganga
langt í endursköpun – innan endurtekningarinnar. Við fór-
um bara grimmt í þetta, reyndum að skilja gamalgrónar
hugmyndir um þetta verk við okkur, og reyna að blása ein-
hverju nýju og fersku inn í þetta.“
Sumir segja söngleikjaformið útjaskað, og það sé ekki að
finna mikið listrænt kjöt á þeim beinum. Björn Hlynur við-
urkennir fúslega að þetta sé form sem hann hafi ekki kunn-
að að meta hér áður fyrr. „En þetta er ekki söngleikur,
heldur ópera. Rokkópera. Og formið er magnað, fari maður
rétt að þessu. Tónlistin er frábær, samsöngurinn, eða kór-
inn, sterkur og það er hægt að nýta þetta á áhrifamikinn
hátt. En ég hefði aldrei lagt út í þetta ef Krummi og Jenni
hefðu ekki verið til. Ég var búinn að hugsa þetta allt saman
út frá þeim.“
Krummi rifjar upp í framhaldinu að hann og Björn hafi
kynnst í gegnum myndina Strákarnir okkar (2005) en þar
fór Björn með aðalhlutverkið en Mínus sá um tónlistina.
Þeir hafi kíkt í kollu meðfram tökum og svona og með þeim
tókst kunningsskapur.
Þegar Björn hafi ámálgað þessa hugmynd við hann hafi
hann ekki verið lengi að hugsa sig um og hann segist vera
að finna sig vel í leikhúsinu.
„Ég segi þér í einlægni að þegar ég fékk þetta tilboð, þá
var það einfaldlega eitthvað sem ekki var hægt að hafna.
Þetta var „once in a lifetime“ dæmi. Ég er að komast að
hlutum sem ég vissi ekki að ég byggi yfir. En mér hefur
alltaf þótt leikhúsið spennandi, og ég er t.d. mjög mikill
áhugamaður um kvikmyndir og hef alltaf verið.“
Rokk!
Rokkið smýgur um allt í sýningunni eins og fram hefur
komið og blaðamaður imprar á því að það sé nú heilmikið
rokk í Birni. Hann sé nú eiginlega bara rokkari. Björn fer
undan í nettum flæmingi, reynir að gera lítið úr kenning-
unni. En þá hringir síminn hans. Hringitónninn? „Ace of
Spades“ með Motorhead í fjöltónalegri dýrð...
ROKKÓPERAN JESUS CHRIST
SUPERSTAR VERÐUR FRUMSÝND
FÖSTUDAGINN 28. DESEMBER NÆST-
KOMANDI Í BORGARLEIKHÚSINU.
BLAÐAMAÐUR SAT RENNSLI Í VIKUNNI
OG RÆDDI EFTIR ÞAÐ VIÐ LEIKSTJÓR-
ANN, BJÖRN HLYN HARALDSSON OG
STJÖRNUNA SJÁLFA, KRUMMA.
Krummi „Ég segi þér í einlægni að þegar ég fékk þetta tilboð, þá var það einfaldlega eitthvað sem ekki var hægt að hafna.“
Ó, JESÚS ... BRÓÐIR BESTI!