Fréttablaðið - 09.05.2009, Side 96

SÍMANÚMER FRÉTTABLAÐSINS: 512 5000, fax: 550 5099 Ritstjórn: 512 5313, fax: 512 5301, ritstjorn@frettabladid.is PRENTUN: Ísafoldarprentsmiðja
Auglýsingadeild: auglysingar@frettabladid.is DREIFING: dreifing@posthusid.is Veffang: visir.is EF BLAÐIÐ BERST EKKI: 512 5060
VIÐ SEGJUM FRÉTTIR SMÁAUGLÝSINGASÍMINN ER 512 5000
GÓÐAN DAG!
Sólarupprás Hádegi Sólarlag
Reykjavík
Akureyri
Heimild: Almanak Háskólans
BAKÞANKAR
Davíðs Þórs
Jónssonar
Í dag er laugardagurinn 9. maí,
129. dagur ársins.
4.33 13.24 22.18
4.01 13.09 22.19
2009
2009
Meðallestur á tölublað, höfuðborgarsvæðið, 18-49 ára.
Könnun Capacent í febrúar 2009 – apríl 2009.
Hvar er þín auglýsing?
34%
74%
Evrópa og
yfirvegun
Það þarf hvorki að ferðast víða um Evrópu né grufla lengi í
fréttum frá álfunni til að verða
ljóst að Evrópusambandsand-
stæðingar og aðildarsinnar fara
báðir með rangt mál í áróðrinum
sem nú dynur á okkur úr öllum
áttum og yfirgnæfir umræðu um
allt annað.
EVRÓPA er fráleitt laus við félags-
leg vandamál, fátækt og kreppu. Í
mörgum löndum er atvinnuleysi
landlægt og hefur verið kynslóðum
saman. Byggðaröskun af völdum
miðstýrðrar auðlindanýtingar er
víða svo mikil að jaðrar við brot á
efnahagslegum, menningarlegum
og félagslegum mannréttindum
íbúanna. Það er með öðrum orðum
hrein firra að aðild að Evrópusam-
bandinu ein og sér tryggi auðlegð,
velsæld, hagvöxt og endalausar,
sjálfbærar blómabreiður í sígræn-
um högum atvinnulífsins eins og
barnalegustu aulahrolls kratarnir
láta í veðri vaka.
HITT er líka út í hött, að í aðild
felist aðeins afsal auðlinda og
dauðadómur yfir fullveldi aðildar-
ríkjanna og sérkennum þjóðanna
sem þau byggja, eins og manni
gæti skilist á hinu undarlega sam-
krulli útgerðarauðvaldsins og
afdankaðra austantjaldssossa sem
mest hamast gegn henni. Evrópu-
sambandið er greinilega engin
einsleit grámóða sem leggst yfir
löndin og sýgur úr fólki allan þrótt,
frumkvæði og sköpunarkraft. Það
er ekki eins og ríki sambandsins
hafi öll verið gleypt af yfirþjóð-
legu svartholi sem máð hafi út
einkenni þeirra hvers um sig og
steypt þau öll í sama mótið eftir
staðli frá Brussel.
ÞAÐ er með öðrum orðum jafn-
vitlaust að mála skrattann á vegg-
inn og að vera með glýju í augun-
um. Þetta er ekki spurning um líf
eða dauða heldur hvort aðild henti
okkur eða ekki. Annaðhvort byggj-
um við okkur framtíð í samband-
inu eða utan þess. Við getum ekki
byggt hana í dyragættinni – þar
sem við höfum haldið okkur til
þessa.
ÞESS vegna er ánægjulegt að rík-
isstjórn flokka sem eru á öndverð-
um meiði hvað þetta varðar skuli
hafa náð sátt um að leiða þetta
mál til lykta með lýðræðislegum
hætti svo hægt sé að fara að sinna
brýnni verkefnum. Sömuleiðis er
hlægilegt að heyra formann Sjálf-
stæðisflokksins tala um það sem
veikleikamerki, en eins og kunn-
ugt er logar sá flokkur stafna á
milli af ágreiningi um Evrópumál.
Þar er ekki einu sinni hægt að ná
sátt um að lenda málinu með leik-
reglum lýðræðisins.