Náttúrufræðingurinn

Ukioqatigiit

Náttúrufræðingurinn - 1939, Qupperneq 17

Náttúrufræðingurinn - 1939, Qupperneq 17
NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN 109 langur sandhryggur suður af eyjunni út á svonefnda Selhamra. Vík sú, er þarna myndast, liggur á móti sól og suðri og þar er skjól í allri háátt. Sandur þessi ber nafn með rentu, og heitir Selasand- ur. Þar er aldrei sellaust, hvorki sumar né vetur, nema í gadd- frostum. Á vorin, þegar úti var öll umferð á skipum til varphiró- inga og selveiða, og þar var alger friður og næði, safnaðist urmull af sel saman í eyjunum, einkum á sandinum, og bökuðu sig í sól- skininu. Þarna gátu þeir legið dag og nótt, hreyfingarlausir, frá hálfsmækkuðum straum til hálfstækkaðs, að öðru leyti en því, að þeir færðu sig nær sjónum um útfallið, en undan sjó með aðfall- inu, en vættu sig aldrei, nema þá að um undantekningu hafi verið að ræða.1) Um stórstraumsflóð máttu selirnir til með aö fara í sjóinn, því þá var aðeins hæsti hryggur sandsins í flóðhrönn, en undir eins og út féll, skreiddust þeir upp að nýju og höguðu sér eins og áður er sagt, þangað til féll undir þá aftur. Þarna var oft útselur með, en hann hélt sig oftast sér.2) Áður en ég skil við láturselinn, vil ég geta þess, að mér er ekki grunlaust um, að hann geti legið og mókað niðri í sjónum, Imeyf- ingarlaus, jafnvel langan tíma. Það var t. d. einu sinni í selakróun, að einn selur var orðinn eftir króaður inni á svo litlum bletti, að báturinn, sem við vorum á, gat rétt snúið sér vel við í hringnum. Nú leið langur tími, að við urðum selsins ekki varir, og við sáum hann heldur hvergi koma úr kafi, utan hringsins, ef hann skyldi hafa sloppið. Samt biðum við góða stund enn, vafalaust 30 mín., og þá þóttumst við vissir um það, að hann hefði komizt undan. Þegar við ætluðum að fara að innbyrða selabandið, fer ég að horfa niður á sjávarbotninn undir bátnum, og sé þá að selurinn liggur þar á kviðnum. Ég taldi víst að hann hefði kafnað, en til þess að ná honum upp, varð ég að bera í hann skutul. En undir eins og 1) Það virðist svo, sem sultur hafi ekki sorfið að þeim þennan tíma. Ýkj- ur munu það vera, að láturselur ráðist á lúður, nema þá mjög smáar. Háf held eg að enginn selur leggi sér til munns. 2) Einu sinni um fjöru reri eg fram hjá selalátri, þar sem margar urtur láu með kópa og dembdu þær sér óðara í sjóinn, er þær sáu til mín. Litlu síðar sé eg eina skríða í flýti aftur upp í skerið. Að vörmu spori kom hún aftur með lítinn kóp í munninum, og steypti sér á kaf með hann. Eg hugsa, að hún hafi nýlega verið laus við hann, og hann ósjálfbjarga, en ekki sá eg þau aftur, því eg hélt mína leið.
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72

x

Náttúrufræðingurinn

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.