Andvari

Árgangur

Andvari - 01.01.1991, Síða 54

Andvari - 01.01.1991, Síða 54
52 VÉSTEINN ÓLASON ANDVARI Paö er freistandi að hugsa sér að þessi hugmynd Kincks eigi almennt við hinn mikla áhuga íslendinga á norskum málefnum á þjóðveldisöld og stöðugar ferðir þeirra til Noregs, en hún á varla við í þessu sérstaka tilviki. Miklu fremur gæti hún skýrt ofsa Egils í átökum um föðurarf konu hans, landeignir í Noregi. Þar er þó kostur á mörgum öðrum skýringum, svo sem því að heiður konu hans var í veði eða skapgerð og kappi Egils sem er jafnan á eina lund þegar eignir eða réttindi eru annars vegar. Sættir Eiríks og Egils í Jórvík tengjast þessum erfðamálum aðeins lauslega og leysa þau ekki beint, enda er Eiríkur varla besti fulltrúi gamla landsins þar sem hann situr í útlegð á Norðymbralandi.8 Nútímalesandi á ekki annars úrkosti en taka söguna bókstaflega: Agli leiddist heima og hann langaði til að heimsækja vin sinn Aðalstein konung og sækja til hans sæmd og auð, enda átti hann sér þar ekki óvina von. Það getur svo farið eftir viðhorfum hvers og eins hvort menn trúa á áhrif af seiði Gunnhildar, en líklegt er að flestir hafi gert það á 13. öld. Ef við viljum lesa í málið dýpri merkingu getum við séð ferð Egils til Englands sem enn eitt dæmi um þann kraft sem dregur jaðarbyggjann að miðjunni í þeirri menn- ingu sem hann á heima í, sem dæmi um aðdráttarafl konunganna og sæmdar og auðs sem hjá þeim er að hafa, afl sem áður laðaði Þórólf eldri og Þórólf yngri að konungum og leiddi þá til dauða en hafði ekki enn fært Agli sjálfum annað en sæmd. Seinna stigið í ákvörðun Egils kemur þegar hann hefur brotið skip sitt í Humrumynni og frétt að hann sé kominn í ríki Eiríks. Um þetta segir sagan: Ok er þeir hittu menn at máli, spurðu þeir þau tíðendi, er Agli þóttu háskasamlig, at Eiríkr konungr blóðpx var þar fyrir ok Gunnhildr ok þau hgfðu þar ríki til forráða ok hann var skammt þaðan uppi í borginni Jórvík. Þat spurði hann ok, at Arinbjprn hersir var þar með konungi ok í miklum kærleik við konunginn. Ok er Egill var víss orðinn þessa tíðenda, þá gerði hann ráð sitt; þótti honum sér óvænt til undankvámu, þótt hann freistaði þess, at leynask ok fara hulðu hpfði leið svá langa, sem vera myndi, áðr hann komi ór ríki Eiríks konungs; var hann þá auðkenndr þeim, er hann sæi; þótti honum þat lítilmannligt, at vera tekinn í flótta þeim; herði hann þá huginn ok réð þat af, at þegar um nóttina, er þeir hgfðu þar komit, þá fær hann sér hest, ok reið hann þegar í borgina; hann hafði síðan hatt yfir hjálmi, ok alvæpni hafði hann. (177-78). Að ráði Arinbjarnar beygir Egill sig síðan fyrir valdi konungs, og fyrir milligöngu Arinbjarnar, sem er vinur beggja, samþykkir konungur boð Eg- ils: lofkvæði sem Egill geldur fyrir höfuð sitt. Egill viðurkennir hér að hann er ekki konungs jafningi, og vitaskuld hefur hann ekki unnið sigur yfir kon- ungi — slíkur sigur hefði brotið í bága við allan sennileika en þó umfram allt við hefðbundna vitneskju. Samt sem áður kemst Egill frá skiptum sínum við konunginn með eins miklum sóma og hugsanlegt er, þótt hann deili óneitan- lega þeirri sæmd með Arinbirni.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170

x

Andvari

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Andvari
https://timarit.is/publication/346

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.