Æskan - 01.12.1973, Qupperneq 67

í vinstra eyra og vinstri hendi
um hægri fót. í þessari stöðu
skal hann nú beygja sig niður
að blaðinu á gólfinu og rísa
upp með það í munninum. Þið
munuð komast að raun um, að
þetta er erfitt, ef þið reynið að
leika það eftir.
8. Flugferðin
Sterk fjöl er látin á gólfið.
Bundið er fyrir augu eins þátt-
takenda (sem ekki kann leikinn),
og er hann látinn stíga á fjölina
°g styðja á herðar einhvers,
sem stendur við hlið fjalarinn-
ar. Tveir aðrir lyfta nú hægt
og varlega fjölinni lítið eitt frá
gólfi, aðeins nokkra sentimetra,
en sá, sem blindinginn styður
sig við, lækkar sig þannig, að
hann að síðustu er næstum
kominn niður á hnén. — Sá
100 ÁRA
MINNING
Þann 28. desember næst-
komandi eru liðin 100 ár frá
fæðingu Aðalbjarnar Stefáns-
sonar prentara. Aðalbjörn starf-
a<5i mikið innan Góðtemplara-
reglunnar, annaðist ritstjórn og
útgáfu barnablaðsins Æskunn-
ar í 18 ár. Hann var heiðursfó-
blindi fær þá tilfinningu, að ver-
ið sé að lyfta sér allhátt upp.
Honum er nú skipað að stökkva
niður af fjölinni og verður mjög
hissa, er hann stekkur, því að
eins og áður er sagt, hefur hon-
um aldrei verið lyft nema fá-
eina sentimetra frá gólfinu.
9. Listamanna-
samkeppnin
Sá, sem stjórnar þessum leik,
þarf að hafa við höndina stóra
hvíta pappírsörk og blýant.
Hann klippir örkina f jafn marga
parta og þátttakendur eru. —
Á hvert blað teiknar hann eitt-
hvert einfalt mynztur, t. d. hring,
ferhyrning eða sporöskju. —
Síðan biður hann þá alla að
teikna nú eitthvað á blaðið og
hafa hringinn eða ferhyrninginn
fyrir uppistöðu í myndinni. —
Eftir svo sem þrjár mínútursafn-
ar hann svo saman blöðunum,
lagi Hins íslenzka prentarafé-
lags og heiðursfélagi barnastúk-
unnar Æskunnar. Aðalbjörn var
fæddur að Garðsá í Eyjafirði
og andaðist f Reykjavík 18.
júní 1938.
HATTURINN
SEM FLÝGUR
Getið þið náð ykkur í harðan
stráhatt, líkan þeim, sem þið
sjáið á myndinni? Takið þá
hattinn og bindið um hann
tvinnaspotta, samlitan hattinum.
Grípið síðan hattinn, eins og
sýnt er á myndinni, og bregðið
um leið einum fingrinum undir
spottann. Nú getið þið sveiflað
hattinum fram og aftur, og sýn-
ist hatturinn svífa í lausu lofti
undir hendinni á ykkur. Loks
kreppið þið hnefann, svo að
tvinninn slitnar, og ríður þá á
að ná tvinnanum f lófann, án
þess að nokkur sjái. Áhorfend-
urnir skoða hattinn og sann-
færast um, að engin brögð hafi
verið f tafli.
og er þá oft brosað að ýmsum
þeim kynjamyndum, sem orðið
hafa til á blöðunum hjá lista-
mönnunum.
10. Teiknimyndin
Þátttakendur gætu verið t. d.
fimm, og hver þeirra fær eina
pappírsörk og blýant. Allar ark-
irnar eru með fjórum brotum
þvert yfir (sjá myndir). Nú byrja
allir á því að teikna höfuð, og
er þá bezt, að hver og einn só
sem mest út af fyrir sig, þvf að
ekki má sjá á hjá öðrum, fyrr
en leiknum er lokið. — Þegar
t. d. A og B hafa lokið við að
teikna höfuð fyrir ofan fyrsta
þverbrotið, þá skipta þeir um
blöð, en enginn skilar af sér
blaði án þess að brjóta sfna
teikningu þannig aftur fyrir blað-
ið, að hún sjáist ekki. — Þann-
ig gengur þetta koll af kolli, þar
til allir hafa teiknað fimm hluta
af líkamanum, sem á blaðinu
er. Þá er breitt úr blöðunum, og
koma þá í Ijós hinar furðuleg-
ustu myndir.
Þú festir gamalt kústskaft á
tréplötu þannig, að það standi
beint upp úr plötunni. Og svo
standið þið ! ákveðinni fjarlægð
frá skaftinu, og hver fær að
kasta hring tíu sinnum. Sá, sem
hittir oftast á skaftið, hefur
unnið.