Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.12.1944, Blaðsíða 57

Kirkjuritið - 01.12.1944, Blaðsíða 57
Kirkjuritið. Hvað getur bjargað menningunni? 295 að iifa eftir æðri lögmálum og stefna til hærri mark- miðs en dýrin. Og þegar iiann skilur, að vizkan er æðri en vanþekk- ingin, miskunnin meiri en grimmdin, fórnin stærri en sjálfselskan — og þegar liann sannfærist um, að þetta sé vegurinn og Jtannig sé hægt að lifa til meiri fagnaðar og i æðri fegurð — ])á hefir hann líka í raun og veru öðlast trú á Guð og allt liið æðsta og fegursta, sem Guð hefir haft að J)ýða fyrir kynslóðirnar. VI. Sé J)etta svo, livað eigum vér þá að gera til þess að eignast eilíft lif? Þetta er sú spurning, sem Jögvitringar J)essarar ver- aldar leggja stöðugt fyrir l)oðendur trúarbragðanna. — I^etta er spurning, sem margsinnis liefir verið svarað og hver og 'einn á að geta svarað sjálfur. Svarið er enn hið sama og Jesús gaf forðum: Haltu boðorðin! En jafnvel meistarinn sjálfur gat ekl<i bjargað mann- inum, sem vissi svarið, en vildi eldci fara eftir þvi. Hér er vandamál, sem kirkjan á við að etja. Spelcingar þessarar aldar segja: Hví gerir kirkjan ekk- ert? Hún hefir nú Jjráðum starfað í tvö þúsund ár, og enn er ástandið slíkt, sem raun l)er vitni. Er J)að eldci ræfilsliætti og ónytjungsslcap slarfsmanna liennar að kenna, Jivað lcirlvjan er áhrifalaus í lieiminum nú sem stendur? Sjálfsagt er að viðurkenna það, að ónýtir þjónar ei'- um vér, l)orið saman við J)að, sem vér ættum að vera. En fæstum mun vera ])að fyllilega ljóst, liversu verkefni prestanna er stórum erfiðara og vandasamara en flest önnur. Jafnvel eins góðgjarn og vitur gagnrýnandi og ))róf. Sigurður Nordal lætur í Jjós undrun yfir þvi, liversu margir guðfræðingar flýja kirkjuna, lil að taka að sér önnur störf. Hyggur liálft um liálft, að þetta hljóti að stafa af efasemdum um talvinarldð. Hann segir:»„Hver
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.