Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.01.1965, Blaðsíða 76

Kirkjuritið - 01.01.1965, Blaðsíða 76
70 KIRKJURITIÐ Þú varst orfjanisti li já föður þínum við messugjörðir, eða var ekkisvo? Jú. Ég hóf að læra orgelspil lijá frú Önnu Beneiliktsson á Isafirði, er ég var enn innan við fermingu. Tók ég þá fljótt við organleikarastarfinu við kirkjur föður míns og Iiafði hug á að koma upp söngflokki við kirkjurnar. Góðir söngkraftar voru innan urn. Er mér sérstaklega minnisstæð sönghæfni systkin- anna á Uppsölum í Seyðisfirði, sem sungu við Eyrarkirkju. Þá var liljóðfærasláttur í fyrstu gerð í kirkjunum, sem þótti góð og kærkomin nýjung lijá hinu yngra fólki, en göinlu mennirnir sumir voru annars sinnis. Þeim fannst liljóðfærið spilla öllum söng. Meira að segja var organleikurinn einum bónda slík raun, að hann kvaðst heldur vilja hafa með sér bolakálfinn sinn í kirkjuna og láta liann taka undir sönginn heldur en orgelið; svo fór það í taugarnar á lionum. Menn vildu syngja hver með sínu nefi sem svo er kallað og þótti þvingun að þurfa að fylgja hljóðfærinu. Það mun mestu liafa ráðið. Sérstaklega var það líka áberandi, að rnenn kunnu ekki við nýju sálmalögin, sem þá fóru að tíðkast. Faðir niinn húsvitjaði alltaf árlega prestakall sitt, lieimsótti þá bvert heimili. 1 seinustu húsvitjun hans flutti ég liann út í Álftafjörð. Var hann þá farinn mjög að lieilsu, en þetta skyldu- starf vildi hann alls ekki láta falla niður, þótt á fallanda fæti væri. Faðir minn hafði mikla útgerð í Vigur. Hann átti lilut í tveim- ur sexæringuin og minni báti. Var þá ýmist lieimræði úr Vig- ur eða róið frá Bolungarvík, sem þá tíðkaðist mjög við Djúp á þeim árum. Hélst þessi liáttur fram á mín búskaparár í Vig- ur. Hafði ég einnig útgerð þar og stundaði sjóinn þá og áður, enda hneigður fyrir sjóinn. Var veiðiskapur hvers konar mér í blóð borinn, enda heillaði vornóttin oft og Djúpið fengsælt á þeirn árum bæði að fiski og smáhveli, sem ég veiddi nokkuð, en á seinni árum liafa búskaparhættir breytzt. I mannfæð nútím- ans getnr bóndinn ekki stundað útgcrð jafnfætis búskapnum, (iví er hún dauðadæmd með sama hætti sem áður var. Mann- fæðin í sveitunum er orðin slík, að fclk kemst tæplega að heim- an frá sér, það á nokkurn þátt í fámenni við messur í sveitum landsins. Nú er ég löngu liættur að spila undir söng við guðsþjónustur.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112

x

Kirkjuritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.