Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 49

Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 49
Hlin 47 vitringi, er sá margfalt meiri yndisþokka í eldgömlum egipzkum smurðlingi, en þeirri fegurstu og fjörugustu yngismey. Pessi djúpvitri heimsspekingur átti nú að kenna sveininum allar fagrar listir til munns og handa; það var aðeins einn angi á skilningstrjenu góðs og ills, sem hann mátti ekkert komast í kynni við — það var ástin! Prinsinn var góður og greindur, og lærði sína ögnina af hverju, en vissi ekki að ást var til, og komst svo fram að tvítugu. Pá fór að koma breyting á háttalag hans. Hann tók að fara einförum um aldingarðinn, sitja við gosbrunninn og hneigjast að sönglist og skáldskap. Þeim gamla leist illa á þessi veðrabrigði og reyndi að gera gott úr því með því að setja honum, fyrir þungt dætni í bókstafareikningi, en prinsinn snjeri sjer undan með viðbjóði. »Jeg hef ándstygð á bókstafareikningi« sagði hann. »Jeg vil fá eitthvað sem talar til hjartans.« »Ja, hjer lýkur heimsspekinni,« hugsaði vitringurinn og hristi höfuðið »nú er hann búin að uppgötva það, aó hann hefur hjarta!« Petta ágerðist; prinsinn lagði ástfóstur við ilmandi blóm Og íturvaxin trje; hnýtti á þau blómsveiga, og skar nafn- ið sitt í börkinn, orti um þau lofkvæði og Ijek undir á gígju sína. N Vitringnum gamla þótti hann vera kominn hættulega nærri forboðna ávextinum; tók hann því úr garðinum og lokaði hann inni í hæsta turni hallarinnar. Par þurfti nú prinsinn að hafa eitthvað sjer til afþreyj- ingar fyrir það sem hann hafði mist, en þá skaust þeim gamla vísdómurinn, — hann kendi honum fuglamál. Vet- urinn leið, og vorið kom, með faðminn fullan af alls- kyns gæðum; Fuglarnir fundu sjer maka og tóku að byggja hreiður sín; en frá lundum, greinum og görðum kvað við allsherjaróður, sem náði alla leið upp í turninn til kóngssonarins einmana. Pað söng hann hver með sínu nefi, sönginn þann, en efnið var sama hjá öllum: Ást, ást, ást!
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Hlín

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Hlín
https://timarit.is/publication/610

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.