Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 50

Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 50
48 Htín »Hvað skyldi það vera þessi ást« hugsaði prinsinn, »eitthvað sem mjer er ókunnugt um, en heimurinn virð- ist vera fullur af.« Hann spurði haukinn, ugluna, svöluna, en fjekk ófullnægjandi svör; loks náði hann dúfu, sem flýði undan hauk inn um turngluggann; hún gat gefið honum fullkomna fræðslu, því hún átti sjer hreiður og maka. Endirinn varð sá, að dúfan færði honum mynd af gullfallegri kóngsdótturi Pá hrökk neistinn í tundrið; prinsinn strauk úr höllinni og lagði leið sína út í óþekt lönd, til að fullnægja ástarþörf sinni og æfintýraþrá. — Þetta er nákvæm lýsing á byrjun ástalifsins hjá flest- um unglingum. Pegar við hugsum um það, stúlkur, að fyrst er okkur boðið að elska guð og náungann, foreldra, systkini, vini og óvini, og svo, seinna og síðar meir kemur sá, sem á að yfirgefa föður og móður og lifa með okkur í ást og eindrægni, þangað til dauðinn aðskilur, — ja, þá er það næstum undarlegt, að það skuli vera nokkur snefill af kærleika eftir handa honum; en sú ást er víst annars kyns, — tekin úr öðru hólfi. Við munum eftir þjóðsög- unum um kistlana, sem góðu karlsdætrunum voru stund- um gefnir; þær áttu aldrei að opna þá fyr en »á sinum heiðursdegi«, og þá kom altaf eitthvað dásamlegt upp úr þeim, oftast var það brúðarskart eða drotningarskrúði, en það gat líka verið einkunn eða ímynd ástarinnar. Ást- in er voldugasta og sterkasta aflið í manneðlinu. — Byrj- um á móðurástinni, hún er líkust því sem við eigum að hugsa okkur kærleika guðs til mannanna. Trúir öllu, von- ar alt, umber alt. Hvílíkt hyidýpi er það ekki af fórnfýsi og kærleika sem sumar mæður eiga til umráða? Pó þær ausi úr þeim brunni dag og nótt, þá þrýtur hann aldrei: »Móður sinnar á morgni lífs barn er brjóstmylkingur, en í vetrarhríð vaxinnar æfi gefst ei skjól nema guð,« segir síra Matthías, en það er Icngur en »á morgni lífs«
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Hlín

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Hlín
https://timarit.is/publication/610

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.