Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 61

Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 61
Hlln 5Q I stækkað túnið um helming, bygt traustan grjótgarð á bláberri skriðu og smágrætt svo tún út á því afgirta svæði, en það var erfitt, því einn aðatgallinn á Djúpadal var sá, að hvergi var mold að heita mátti, en alstaðar leir. Mjer er enn í barnsminni, þegar þeir feðgarnir voru að sljetta blett og blett á ári með þessum ófullkomnu verk- færum: járnkarli, páli og reku, ekki var svo mikið sem skófla. Petta var ekki nema hálfnað verk, þegar faðir minn fór að búa. — Afi minn var í húsmensku með yngstu dóttur sinni, er Guðrún hjet, við kölluðum hana jafnan »Ouðrúnu systur«. Pau höfðu töluverðan pening, svo það sýndi sig brátt, að jörðin var of lítil fyrir þá báða, en ekki vildu þeir skilja, eitthvað varð til bragðs að taka, og ekki varð föður mínum ráðafátt. Fram á dalnum var góð beit, en vegna vegalengdar lítt mögu- legt að nota hana að vetrinum, sama mátti segja um slægj- urnar, þær voru mestar til fjalls, og svo erfitt að ná þeim, að ekki varð notað nema það hálfa, aðeins ein leið skamt frá bænum fær upp á þetta háa Djúpadals- fjall. Að sumrinu var haft í seli fram á dal. — Ráðið, sem faðir minn hafði til þess að fjolga skepnunum, var það, að hann bygði beitarhús á selinu og ruddi nýjan veg upp snarbratta hlíð skamt frá selinu, svo að nota mætti slægjur, sem þar voru. Erfitt var það og svo bratt, að ef baggi datt af hesti efst í hlíðinni, þá staðnæmdist h.ann ekki fyr en niðri í árgljúfri, og á hverju vori varð að riðja þennan veg, og veit jeg ekki til að það haf\ verið gert nema í tíð föður míns, hvorki fyr nje síðar. Jeg hugsa að hann hafi átt mjög erfitt fyrstu búskapar- árin, en með framúrskarandi dugnaði yfirvann hann alla erfiðleika og átti síðustu árin gott bú. Fyrstu árin var móðir mín í selinu méð börnin 3 og 4, en þégar þau fjölguðu meir, hætti hún, og Ouðrún systir var upp frá því selráðskona. — Skrítnar voru færikvíarnar, þegar í selið kom, þær sem notaðar voru heima þóttu of fyrir- ferðamiklar til að flytja þær, í þess ,stað voru hafðar
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Hlín

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Hlín
https://timarit.is/publication/610

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.