Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 74

Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 74
72 Hltn faðir minn, mikið íók hann sjer þetta nærri. Jeg er líka hrædd um, að við þessa ofraun hafi heilsan bilað, því eftir þetta var hann oft lasin. — Samt gerði hann eitt nývirki enn: hann setti vatnsmylnu í gil sem var skamt frá bænum og smíðaði sjálfur spaðana, sem okkur þótti mesta galdraverk. En ekki þótti okkur mjög skemtilegt að þurfa að sitja í mylnunní hálfa og heila dagana, sópa mjölinu frá steinuríum og segja til, ef eitthvað fór aflaga. Pað var malað alt fyrir heimilið og marga aðraí sveit- inni. Eftir þetta fór að draga úr framkvæmdum, og mun það mest hafa verið fyrir heilsubilun. — Faðir minn var rjettarbóndi, og fylgir því jafnan mikill gestagangur og fleira umstang, hjá okkur var það í tvöföldum skilningi. Móðir mín var ættuð úr Breiðafjarðareyjum og tók því fje til hagagöngu af frændum og vinum þar. Um rjett- irnar var svo þetta fje sótt, oft á tveimur stórum skipum í senn, sem á voru 6—8 manns, og alt gisti það, auk gangnamanna. Flest heimilisfólk gekk úr rúmi, svaf í heyhlöðu, svo aðkomufólkið fengi rúm. Auðvitað var öllu þessu fólki gefin matur, enda var kepst við að elda mat alla þessa daga frá morgni til kvölds. Margt fólk kom á rjettirnar, og flestum var gefin matur, stöku sinn- um var gefið kaffi og út í það brennivín, en kaffibrauð var ekki til. Pað mátti heita að alla gangnavikuna væri heimilið á öðrum endanum. Oft bar við, að Eyjafólkinu legaðist um lengri eða skemri tíma. Um borgun var aldrei talað. En þegar heilsan bilaði urðu foreldrar mínir sárþreytt á öllu þessu umstangi. Eftir þann fyr á minsta sorgartima kom Sveinn bróðir minn heim, og þá glaðnaði yfir mjer, með því lika að fá sár eru svo djúp að tíminn ekki græði þau. Um sama leyti fæddist 10. barnið, dóttir, er hlaut nafnið Steinunn, hún er enn á lífi, og svo hvert af öðru Júlíana, sem líka er á lífi, og Bjarni, sem var á 1, ári, þegar faðir okkar dó. Hann fór seinna til Ameríku, og hefur ekkert
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Hlín

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Hlín
https://timarit.is/publication/610

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.