Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 54

Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 54
52 Hlln snúið við: Konur og meyjar girnast eins samneyti við sveina og menn. Jeg veit að það er eitt af þessu djúpa í kveneðlinu að finna aðdráttarafl karlmannsins; það mun mega segja það alment, að konur sjeu engu síður viðkvæmar fyrir mönnum, en menn fyrir konum. Nú, en það er oft hlegið að þessum sannleika, það er hent gaman að því og haft í flimtingum, stundum eins og það sje eitthvað rangt, stundum eins og það megi ó- mögulega tala um það upphátt. En, hvernig væri nú, að við töluðum einu sinni um þetta upphátt og í alvöru? Þaö er svo þýðingarmikið atriði í lífinu hjerna megin, og það getur verið svo sæll og fagur kafli þess. Pað er efnið í flestum skáldsögum, sjónleikum og æfintyraljóð- um frá byrjun, — sannarlega er það þess vert að hugsa um það og reyna að skilja rjett þýðingu þess: Fyrst af öllu vil jeg segja með eins mikilli áherslu og jeg get: það er ekki hið allra minsta rangt við þetta; það er mönnunum meðskapað, jafnt konum sem körlum, því þau finna það bæði, að hvorugt er fullkomið án hins. Bak við það liggur kærleiksþrá kynferðanna, — og »Guð er kærleikur«. Pað er eðlilegt að konan þrái dreng- lynda ást góðs manns, og maðurinn hreina ást sannrar konu. Því þarf enginn að fyrirverða sig, þótt um þetta efni sje að ræða, en aðeins gjalda varhuga við, að þetta þýðingarmikla spor á lífsbrautinni megi verða sem heil- brigðast og harningjuríkast fyrir alda og óborna. Við vit- um það öll, »að mennirnir eru ekki svo góðir sem þeir ættu að vera«, þar er hvorugt kynið undanþegið, og við vitum hve hræðilega menn og konur á öllum tímum hafa Ieikið sjer að þessum helgustu tilfinningum mannshjartans, og með því skapað sjer og öðrum æfi- langt böl. Því: »Eitt einasta syndar augnablik, sá agnar punkturinn,smár, oft lengist í æfilangt eymdarstryk, sem iðrun oss vekur og tár.« (Stgr. Th.)
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Hlín

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Hlín
https://timarit.is/publication/610

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.