Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 59

Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 59
Hlln 57 hef tekið eftir því, að yngri börn laga sig eftir háttum og siðum eldri barna á heimilum. Það er sannleikur sem ekki verður á móti mælt, að . framferði vort mótar alla undirstöðu uppeldisins. Auðvelt er að setja á sig fýlu- svip, þegar á móti blæs, en aftur á móti er það erfitt, en þó unt, að taka því með stillingu og skynsamlegri yfirvegan og spyrna á móti broddunum, þá koma ráð- in við meinunum af sjálfu sjer. Vjer vitum allar, hve næmur hláturinn er og brosið, börnin svara mjög snemma brosi með brosi. Próf. Guðm. Finnbogason segir: »Ljósgeislamir kastast af hinu bros- andi andliti inn í áuga áhorfandans, verka á nethimnu augans, vekja einskonar strauma, er berast til heilans og þaðan aftur til ýmsra vöðva, sem við það dragast sam- an, svo að maðurinn brosir.« Það munu ekki vera harmasárin djúpu, ekki lífsins "Tþungu sorgir og sáru mein, sem gjöra lífið svo leitt, að oss Iiggur við að gefast upp. Miklu oftar smámunir einir: Ónot, sprottin af því, að svo mikið ílt býr með mannin- um, en vjer veitum því ekki eftirtekt, hvernig það hegg- ur á hjartastrengi þess, sem til er talað. Önuglyndi, orð- in til af því að vjer tömdum oss að viðhafa mælgi eða fjas út af smámunum. Ertni sprottin af löngun til að ýfa upp eða dusta til eins og kári. í fám orðum sagt, lund vor er ill, af því að ekki var tekið í taumana og hún löguð, á meðan hún var ljett og gjúp og eigi full mótuð. Gömlu Rómverjar sögðu: »Þú skalt lifa fyrir annan, ef þú vilt lifa fyrir sjálfan þig«. Peir höfðu þegar sjeð, að þetta var Iögmál lífsins. Ef vjer aðeins hugsum um, að sjálfum oss Iíði vel, en hirðum eigi um aðra, þá Iíður oss aldrei vel. En ef vjer hættum því og förum að hugsa um vellíðan annara, þá er sem bergmáli endurómar gjörða vorra frá þeirra hjörtum svo unaðsþýðir og Ijúfir, sem vekja samúðaryl i brjóstum vorum. Þá er sem guðsríki sje komið til vor hjer á jörðu; — Ef heimilismenn eru samtaka um að reyna að laga lund sína, vinna þeir að
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Hlín

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Hlín
https://timarit.is/publication/610

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.