Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 66

Hlín - 01.01.1921, Blaðsíða 66
64 Hlín búsáhöld, meðan verið var að spinna í fyrstu voðina. Svo byrjaði vefnaðurinn, ekki éinasta fyrir háns heimili, heldur líka fyrir mörg önnur heimili í sveitinni, svo hafði afi minn líka gert. Að þessu vann hann af svo miklu kappi, að mjer sýndist hann rjett uppgefin. F>á hvíldi hann sig að vísu, en var þó ekki iðjulaus, hvíldin var sú, að hann settist við að skrifa, ekki einasta sendibrjef, heldur líka skrifaði hann heilar bækur, bæði fyrir sig og oft líka fyrir aðra, allar voru þær með settletri, sem hann skrif- aði manna best, hann skrifaði líka bæði snarhönd og fljótaskrift. Ekki veit jeg hvort hann hefur fengið nokkra mentun, en Jíklegra þykir mjer, að hann hafi lært þetta af sjálfum sjer með iðni og áhuga. — Þegar fór að dimma, prjónaði hann þangað til rökkursvefninn byrjaði. Peirrar hvíldar nutu allir sem vildu, en lítið var um þann svefn hjá okkur börnunum. Svo oft sem við gátum fór- um við út að leika okkur, meðan hitt svaf, eða við lædd- umst upp á loft, ef við áttum kertisskar og lásum sög- ur, eða reyndum að draga til stafs, en ekki voru áhöld- in sem best, blekið búið til úr ljósreyk og ofurlitlum blásteinsmola, sem blessuð móðir mín var að stinga að okkur, og pappírinn brjefaumslög og afklippur, sem fjellu til þegar faðir okkar var að binda inn bækurnar, enda var skriftin að sama skapi Ijeleg. Á kvöldin smíðaði faðir minn smáílát, spæni-o. fl., sem hann gat þarna í stofunni, náttúrlega til að spara, Ijósið. Á sunnudagskvöldin batt hann inn bækur. Pessari reglu hjelt hann f mörg ár. — Skepnunum skamtaði hann heyið, en stóð aldrei yfir fjenu úti, það gerði vinnumaðurinn. — Við börnin urðum, það fyrsta jeg til man, að hlýta sðmu reglu og fullorðna fólkið, vinna ákveðið verk á hverjum degi: stafa, Iesa, tvinna band á snældu, aldrei sá jeg tvinnað á rokk, öll áttum við stokk að láta hnyklana velta í, en lakasta verk- ið var að tína fjallagrösin, sem notuð voru mikið í grauta, mjólk og slátur. Við vórum víst ekki nema 5 — 6 ára,
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Hlín

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Hlín
https://timarit.is/publication/610

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.