Vera


Vera - 01.12.1999, Blaðsíða 41

Vera - 01.12.1999, Blaðsíða 41
w JvUofOfVt KoUuuub Baidvitudóttir, Elsku Vera. Þegar þú spurðir mig hvernig halda feministar jól varð ég svolítið hvumsa. Erum við feministar orðnar að annars konar tegund af fólki og höldum jól á annan hátt en fólk flest? Jú, ætli ég verði ekki að segja að ef fjölskylduhefðin væri ekki svona sterk f mér og ef ég ætti ekki tvö börn þá myndi ég án efa skreppa til Kúbu, njóta ásta með ókunnugum karlmanni og éta hann á eftir, eins og vinur minn stakk upp á en hann eins og flestir aðrir heldur því fram að feministar séu eins og Svarta ekkjan; eftir mök þá vilji þær ekkert við karlmanninn gera nema losa sig við hann. Jú, jú ég kannast sum sé við það að vera af annarri tegund. Ég þarf ekki að tala lengi við við- mælendur mína hér ( Ameríkunni þegar ég fæ spurninguna: ertu kannski feminist? Hvernig get ég ekki verið feministi? er mitt svar. Ég er kona. Það er skylda mín að minna á ójafnrétti sem ég og aðrar konur stöndum frammi fyrir hvern einasta dag. Öðruvísi verður engu breytt, nema við hvetjum fólk til þess að sjá heim- inn frá annars konar sjónarmiði, ekki satt Vera? Það var þess vegna sem ég, þegar ég var boðuð í skóla krakkanna minna til að segja frá íslenskum jólum, bryddaði upp á nýju sjónarmiði sem var kannski ekki allt of vel liðið. Ég sagði krökkunum frá ótuktar jólasveinunum okkar sem eiga ekkert skylt við hinn ofurvæna, rauðklædda, gjafmilda mannvin sem fólk trúir á hér (þó að ímynd hans sé farin að skekkjast örlítið vegna allrar umræðu um barna- níðslu sem hér er svo áberandi. Kannski dæmigert fyrir samtímann - ef karlmaður er barngóður hlýtur hann að hafa kynferðislegan áhuga á þeim.) En þegar ég bar það upp við krakk- ana að kannski sé jólasveinninn alls ekki karl, heldur kona, og kannski sé Guð ekki karl heldur kona, kom heldur en ekki svipur á kennslukonurnar sem byrjuðu ósjálfrátt að hósta ofan ( barm- inn og stuttu síðar bundu þær enda á minn annars ágæta fyrirlestur. Ég veit það ekki Vera, kannski ég hafi talað of mikið um Grýlu þvf krakk- arnir urðu eilftið skelkaðir. Án Grýlu, sagði ég, væru engin jól á Islandi. Hún sendir jólasveinana niður til byggða og það er hún sem stelur vondu hörnun- HMMiL i HMtíM^AstjórKmAUmv V WcukÍHMtOHy um, ekki sér til hags heldur til þess að Leppalúði fái matinn sinn á réttum tíma þar sem hann situr iðjulaus uppi í helli og bíður eftir að maturinn sé settur á borðið. Fyrir karlinn stritar hún og fórnar sinni eigin vellíðan. HÚN er jólin, án hennar væri enginn matur, engar gjafir, engin jól. Þannig leið mér lika síðustu jól. Það er nefni- lega þannig Vera, að ég get ekki hugsað mér að vera neins staðar annars staðar en hjá Mömmu á jólunum. Jafnvel þegar ég var gift, og líklegast átti ég að halda mín eigin jól, var ég hörð á því að vera hjá Mömmu: Þú getur farið til Mömmu þinn- ar, sagði ég, ég ætla að vera hjá Mömmu minni. Án Mömmu eru engin jól. Nokkrum dögum fyrir jól byrjar hún að þeytast um húsið með skrúbbinn í hönd, hún verslar, hún bakar, hún eldar. Matar- ilminn ber um allt hús, kerti í hverju horni og kirkjutónlist hljómar í eyrum. Þú kannast við þetta allt saman Vera, hún skapar hátíðarbrag, hún BÝR til jól. En það hlaut að koma að því að ég þyrfti að fullorðnast. Um síðustu jól sagði Mamma nei. Ég átti að sjá um jólin. Ég reyndi að gera allt eins og Mamma; ég þeyttist um sem skopparakringla um allan bæ, um allt hús, vaknaði fyrir allar aldir, bak- aði 10 tegundir, keypti rjúpurnar, gjafirnar, jólafötin, skrautið, jólatréið og: Var það eitt- hvað sem ég gleymdi? Þegar kom að að- fangadegi fóru þau öll út í heimsóknir og svo í kirkju, ég varð eftir heima við eldavél- ina. Ég verð að viðurkenna Vera að mér fannst mikið á mér hvíla, allt étti að vera eins og Mamma gerði það. Og þó að ég hafi borðað rjúpur hvert einasta ár í 29 ár, tókst mér engan veginn að muna hvernig hún Mamma bar fram rjúpurnar; voru rjúpurnar fyrir innan á fatinu eða perurnar, var sósan allt í lagi, kartöflurnar rétt brúnaðar? Rétt fyrir sex komu þau heim, uppáklædd til- búin til að setjast við hátíðarborðið. Mér hafði rétt tekist að skella mér í sturtu og sagði svo gerið svo vel. Ekki leið á löngu þar til fór að heyrast í fólki við borðið: Kartöflurnar eru ekki eins og Mamma gerir þær, sósan er kekkjótt, hvar eru baunirnar? - Guð baunirnar, ég hafði steingleymt þeim. Ég sá örvæntinguna í augum fjölskyldu minnar, almátt- ugur, ég var búin að eyðileggja jólin. En það var þó alltaf jólagrauturinn og möndluverðlaunin, það klikkar aldrei. frh. bls. 42 Þátttaka í happdrætti Krabbameinsfélagsins er stuðningur við mikilvægt forvarnastarf ^eittw sfiuoning/ - œrfu/me&/ &re^af24. (/e&ember Wí Kræmeinrf^gsjns^ &f^iáB4. desember (939 Upplysingar um vinningsnúmer i simum 540 1918 (simsvari), 540 1900 ogá heimasíðu Krabbameins- félagsins http://www. krabb.is/happ/ Wnituitji*'1: 2 Yaris Sol, 5 dyra. Verðmæti 1.198.000 kr. hvor vinningur. 1 bifreið eða greiðsla upp í íbúð. Verðmæti 1.000.000 kr. 150 úttektir hjá ferðaskrifstofu eða verslun. Verðmæti 100.000 kr.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.