Vera


Vera - 01.12.1999, Blaðsíða 38

Vera - 01.12.1999, Blaðsíða 38
JóLuv eru/ a% kowub, síðcuv áramÁtuv oa aldamJtÍM/. Hvasðas tiifÍMruMaar bcerast v kouja, okkar? Hiwniq ivto/ kueKreJtÍMÁakoitur /femírv- titar á/jóLuv oq kowuwAL 'óíd? V'vð bá^um/fíórar kortur aJð Imgíeí^a/h^tta/. Sú> eisto/, Karutueiq Löve> kertrtari/, verður áttrceð ruesta/ íumukt. HenrwfMrut ktÁM kafo/ ÍMrvíýH/ ihriÓM aidir - 19. ötdÍMcv v qeqiumv b'mmur súvar oq mötMMuv, 20. öldÍKcv oq 21. öIcUmcv me/ðhví/ aðfá/ aðhefa/ afkenrii. Hiidur Jónsdóttir jafttrétttirtáajafv Keykjamkurboraar erfcedd upf}> úr mvðrv 'óidÍMMÍ> eH/ KoLfÍMMA/ Baldvúudóttir oa Þoraerður ÞoruaJMdóttir umv 20 árum/ síðar. ¦emr Kf Tíminn er vefur atburða. Ef ekkert gerist sem markar spor eða myndir í tímavefinn, líður hann hjá hljóðlaus, óáþreifanleg- ur og ósýnilegur inn í eilífðina og hefur í sjálfu sér hvorki upphaf né endi. Þannig er það þó sjaldnast. Við erum iðin við að safna og skapa myndir í tímavefinn okkar. Af og til vindum við ofan af vefnum, horfum til baka og virðum fyrir okkur það sem var. Eins getum við horft fram og hugleitt hvað verða muni. Við getum sett okkur fyrir hugarsjónir þær breyt- ingar á vefnum sem framtiðin ber í skauti sér. Ég vind ofan af vefnum mínum og lít til baka: RAKKveú) I. £. Lövt*, kwiKarL Þarna er hún Björg, langamma mín. Hún kenndi mér að lesa. Þá var ég fimm ára en hún 75. Ég vissi það ekki þá hversu nátengd ég var 19. öld- inni. Langamma var fædd árið 1850. Hún var klædd að hætti síns tíma, í þröngri treyju og síðu pilsi. Svuntan hennar var röndótt, gróf og slitsterk. Á herðum bar hún fallega ullarþríhyrnu. Langamma var ekki há vexti, en hnarreist og tígul- leg. Allt var hjá henni í föstum skorðum, rólegt og óhagganlegt. Hún átti rokk og rúm og prjóna, nokkrar bækur, borð og stól, en fátt annað. Hana skorti samt ekkert. Sauðskinnsskórnir voru hennar eftirlætisskór. Þá notaði hún bæði innan húss og utan, nema þeg- ar hún fór niður í miðbæ, en það gerði hún sjald- an. Skólavörðuholtið var hennar holt og þangað dugðu sauðskinnsskórnir. Af mikilli samviskusemi og festu kenndi hún mér að stafa og kveða að og allt í einu gat ég lesið. Þá var stafrófskverið líka búið og langamma kom með Gamla testamentið. Það var leiðinleg bók. Hún var þung í meðförum. Orðin í henni voru löng og óskiljanleg. Þar hét gullið bedolakharpes aðrir dýrgripir voru kallaðír sjóarsteinar. Allt of margir voru óguðlegir. Þeir áttu yfir höfði sér ógn- ir og skelfingar. Ég hætti að lesa. Við amma kvöddumst með kærleikum. Hún gaf mér að skílnaði kakó og rjómaköku, annars gaf hún mér venjulega mjólkurbland og vínarbrauð. Langamma klappaði mér aldrei á kollinn og strauk mér aldrei um vanga. Blíðuhót voru henni ekki töm, en hún var ábyrgðarfull, umhyggjusöm og nærgætin. Ég rek vefinn áfram. Þarna koma jólin í allri sinni dýrð. Heima í litlu stofunní okkar é Bergstaðastíg er mamma önnum kafín við að búa okkur systurnar á jólaball. Það er Ölduballið, eitthvert fínasta og íburðarmesta jólaball bæjarins. Skipstjóra- og stýrimannafélagið Aldan stóð fyrir hátíðinni og ef maður var svo lánsamur að vera með einhverjum hætti tengdur þeim mætu mönnum, var greiður aðgangur að jólagleðinni. Þarna mættum við syst- urnar eins fínar og ætlast var til, líkt og englabörn 38 • VERA
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.