Læknablaðið - 01.03.1961, Síða 59

LÆKNABLAÐIÐ
29
fyrir lækningaþjónustu er því
sitt hvað.
Ræðumaður rakti síðan gang
gjaldskrármálsins siðustu ára-
tugi, en benti á, að heldur hefði
verið horfið að því ráði 'hin síð-
ari ár í samningum við Trvgg-
ingastofnunina að semja um
númeragjald en ekki veitta
þjónustu, og áleit það spor í átt
til þjóðnýtingar læknastéttar-
innar. Taldi liann, að það mis-
ræmi, sem nú væri milli taxta
héraðslækna og annarra lækna,
liefði leitt af sér kröfuna um
sömu laun fyrir sömu vinnu
og að vinnugjald sé lagt til
grundvallar samræmingu taxt-
anna. — Næst fór ræðumaður
nokkrum orðum um vinnu al-
mennra lækna og sérfræðinga
og hvaða verk heri að telja sér-
fræðistörf. Taldi liann, að krafa
timans hlyti að vei’a sú að
hækka þjónustu-„standard“ hér-
aðslækna, ef þeir eigi ekki að
lúta að því að vísa flestu frá
sér, — Til þess að héraðslækn-
um verði þetla kleift, má ekki
spara við þá liðveizlu (aðbún-
að), nauðsvnlega þjálfun og sízt
sanngjarnar greiðslur.
Eggert Einarsson skýrði frá
þvi, að nefndin hefði í samráði
við stjórn L. í. ráðið 'hagfræð-
ing, Jón Erling Þorláksson, til
Jiess að athuga kjaramál héraðs-
lækna. Hagfræðingurinn var
mættur á fundinum og flutti
skýrslu: Send voru út spurn-
ingaeyðublöð til 55 lækna. Svör
fengust frá 15 fyrir árið 1958
og 23 fyrir árið 1959. Hagfræð-
ingurinn taldi, að þetta væru
svo lélegar heimtur, að á þess-
um upplýsingum yrðu ekki
byggðar rökstuddar ályktanir.
Táldi hann, að annaðhvort væri
um að kenna lélegu reiknings-
Iialdi lækna eða liræðslu við að
gefa upp tekjur sínar, eða hvort
tveggja.
Við úrvinnslu úr skýrslunum
fékkst m. a. sú niðurstaða, að
meðal-brúttólaun liéraðslækna
væru kr. 153.500.00, en hreinar
tekjur kr. 104.500.00. —Til sam-
anburðar gat hagfræðingurinn
þess, að meðaltekjur bænda
væru áætlaðar 67.257—69.324
kr. 1958—59.
Nokkrar umræður urðu um
skýrsluna.
Páll V. G. Kolka taldi, að hægt
væri að fá hetri upplýsingar frá
einstökum völdum læknum.
Jafnvel fá meiri upplýsingar úr
þeim skýrslum, er fyrir liggja,
með „krítískri“ endurskoðun.
Páll taldi, að of mikil jöfnun
liefði orðið á héruðum og fjöl-
mennu héruðin væru ekki orðin
eftirsóknarverð. Benti liann á,
að nú gæti praxis einn ekki
horgað aðstoðarmanni. Hann
minntist einnig á lifeyrissjóð og
taldi, að héraðslæknar allir ættu
að fá hfeyrisgjald frá sjúkra-
samlögum.
Kristinn Stefánsson tók til
máls og taldi, að skýrslusöfnun-
in hefði hrugðizt, upplýsingar