Læknablaðið - 15.12.1983, Blaðsíða 8
324
LÆKNABLADID
sjúklinganna. Par skipta aðrir eiginleikar máli,
t.d. áhugi á velferð annarra og hæfileikinn til
að skynja, skilja og finna til með öðrum. Þessa
eiginleika hafði Guðmundur í jafn ríkum mæli
og vísindahæfileikana, og gerðu þeir hann að
peim mikla lækni sem hann var í orðsins
fyllstu merkingu. Hann var svo sannarlega til
vegna sjúklinganna, en ekki peir vegna hans.
Ég minnist pess ekki að hafa pekkt vinsælli
mann en Guðmund. f>að var ómögulegt að
kynnast honum án pess að þykja vænt um
hann og bera virðingu fyrir honum. Þessa
reynslu höfðu allir sem unnu með honum eða
voru sjúklingar hans. Sem vinur var hann
mjög greiðvikinn, trygglyndur og hjálpfús.
Hann var maður sem meinti pað sem hann
sagði og sagði pað sem hann meinti, og í
rökræðum var hann fastur fyrir en gat tekið
rökum. Hann var mælskur og vel ritfær og
hafði yndi af ljóðum og gat vel komið saman
vísu. Guðmundur hafði auðsjáanlega mikla
ánægju af öllu pví sem hann gerði. Þótt hann
væri alvörumaður var hann oft gamansamur
og sá spaugilegu hliðarnar á tilverunni, greip
pá gjarnan um nefið og hristist af hlátri. Hann
var stemmningsmaður mikill og kom pað best
fram í góðra vina hópi, en pá var hann hrókur
alls fagnaðar. Guðmundur var mjög trúræk-
inn, pótt hann hefði ekki hátt um pað, og ég
hef alltaf álitið, að pað hafi mótað æfistarf
hans og lífsskoðanir meira en margur hyggur.
Mér hefur orðið tíðrætt um störf Guð-
mundar, en hann var einnig ástkær eigin-
maður, heimilisfaðir og afi. Hann var svo
lánsamur að eignast góða eiginkonu, Guðrúnu
Þorkelsdóttur bónda á Selfossi Bergssonar.
Þau giftust 1950 og bjó hún honum hlýtt og
kærleiksríkt heimili par sem gott var að hvíla
lúin bein og safna kröftum á ný. Þau eignuðust
6 góð og mannvænleg börn, Þorkel Elí, lækni,
Þorgerði Sigurrós, kennara, Jóhannes, lækna-
nema, Guðmund, guðfræðinema, Óttar Gauta,
sem vinnur við verslun og Eddu Ýr, nema. Þau
eiga eitt barnabarn, Sunnevu 6 ára, dóttur
Þorgerðar og var hún augasteinn afa síns. Kær
meðlimur fjölskyldunnar er einnig stjúpdóttir
Guðmundar, Guðrún Berglind. Guðmundur
unni fjölskyldu sinni heitt og bar hag hennar
ætíð fyrir brjósti.
Guðmundur Jóhannesson var mjög merkur
sonur Islands og ég, eins og svo margir aðrir,
er pakklátur fyrir að hafa fengið að pekkja
hann og læra af honum. Það er mikil eftirsjá
að Guðmundi og margir munu sakna hans og
stórt og vandfyllt skarð hefur verið höggvið í
læknastétt okkar. En pótt hann hafi kvatt
okkur, pá lifir lífsstarf hans áfram um ókomin
ár og hvetur okkur til að halda áfram á þeirri
braut sem hann markaði.
Blessuð sé minning hans.
Desember 1981
Sigurður S. Magnússon