Morgunblaðið - 22.09.2012, Side 41

MINNINGAR 41
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 22. SEPTEMBER 2012
✝ Petrea Vil-hjálmsdóttir
fæddist á Víkum á
Skaga 4. mars
1932. Hún lést á
Vífilsstöðum í
Garðabæ 16. sept-
ember 2012.
Foreldrar voru
Vilhjálmur Árna-
son frá Víkum og
Ásta Jónína Krist-
mundsdóttir frá
Hrauni. Systkini Petreu eru
Alda Vilhjálmsdóttir og Búi Vil-
hjálmsson. Fóstursystkini Pet-
reu eru Anna Lilja Leósdóttir og
Karl Hólm.
þeirra eru Kristján Þórir og Örn
Ingi, sonur Ingvars er Máni.
Börn Vilhjálms og Jerine eru: 1)
Jerine Petrea, f. 7. júlí 1979.
Sambýlismaður hennar er Lars
Peter Lennert, börn þeirra eru
Silja Isadora og Siri Ásta. 2)
Knut, f. 13. maí 1988.
Petrea flutti frá Víkum á
Hvalnes á Skaga tveggja ára
gömul og bjó þar sinn barndóm.
Hún flutti svo til Hafnarfjarðar
til að stunda nám við Flensborg-
arskóla og bjó hjá Jósefs-
systrum. Hún kynntist manni
sínum í gegnum vinskap við
systur hans sem stundaði nám
með henni.
Petrea bjó allan sinn búskap í
Þorlákshöfn. Hún starfaði
lengst af sem matráðskona.
Útför Petreu fer fram frá
Þorlákskirkju í dag, 22. sept-
ember 2012, og hefst athöfnin
kl. 11.
Eiginmaður Pet-
reu var Knútur
Bjarnason frá Guð-
nabæ í Selvogi, bíl-
stjóri og útgerð-
armaður, f. 2. apríl
1928, d. 18. júní
1981.
Sonur þeirra er
Vilhjálmur Knúts-
son, f. 16. apríl
1952, búsettur í
Grænlandi. Kona
hans er Jerine Egede. Barn Vil-
hjálms og Guðbjargar Ríkharðs-
dóttur er Petra Vilhjálmsdóttir,
f. 18. janúar 1979. Maður henn-
ar er Ingvar Arnarson og börn
Nafnið þitt þýðir klettur og
það á svo sannarlega við um þig,
elsku amma mín, stóðst eins og
tignarlegur klettur í gegnum erf-
iða baráttu við meinið. Barátta
þín var einnig barátta mín því ég
vildi hafa þig sem lengst hjá mér.
Ég reyndi eins vel og ég gat að
aðstoða þig og sýna þér hve mikið
ég elska þig. Við reyndum að
njóta og þá koma kaffihúsaferð-
irnar strax upp í huga minn. Þú,
orðin mjög máttfarin með staf í
annarri hendi og leiddir mig með
hinni, ég var þá með Örn Inga á
hinum arminum og vonaðist til að
Kristján færi sér ekki að voða í
rúllustiganum.
Okkar samband var alveg ein-
stakt. Ég kom inn í þennan heim
sem barnabarn þitt en samband
okkar var miklu meira en það. Þú
varst besta vinkona mín og sálu-
félagi. Við höfum alltaf verið sam-
ferða, alltaf deilt öllu og notið
þess að vera saman. Þótt aldurs-
munurinn sé mikill þá hef ég
sjaldan fundið fyrir honum. Þú
varst svo ung í anda, alltaf til í að
skemmta þér og fylgdist með nýj-
ustu tískunni. Ég er gömul sál
sem elskaði að hlusta á gömlu
lögin með þér og vinum þínum og
dró þig heim af skemmtunum.
Þannig mættumst við á miðri leið.
Frá því ég fæddist hafðir þú
einstakan metnað við að leiðbeina
mér gegnum lífið. Þú byrjaðir á
að veita mér hlýju og öryggi.
Hlýjuna fékk ég frá faðmi þínum
og ég man enn eftir tilfinningunni
þegar ég nuddaði hálsmen þitt og
grúfði mig í hálsakot þitt. Þú áttir
alltaf tíma fyrir mig og það var
eins og þú værir alltaf bara að
bíða efir komu minni. Þannig öðl-
aðist ég öryggi sem veitti mér
sjálfstraust á lífsleiðinni.
Þú aðstoðaðir mig við að ganga
menntaveginn, hvattir mig áfram
og hrósaðir mér fyrir velgengni
og þannig öðlaðist ég jákvæðan
sjálfsstyrk til að feta mína braut.
Þegar ég fékk út úr prófunum
hringdi ég strax í þig og þegar ég
komst inn í tannlækninn þá
fékkstu fyrst af öllum fréttirnar.
Það besta var að þú beiðst alltaf
við símann, áhugi þinn var alltaf
til staðar. Ég neita því ekki að þú
reyndir oft að stjórna mér, fannst
nú tannlæknanámið ekki nýtast
þér neitt en barst þó virðingu fyr-
ir minni ákvörðun.
Þú kenndir mér iðjusemi og
dugnað. Með það sem veganesti
náði ég að stofna tannlæknastof-
una mína og fyrir það er ég svo
þakklát.
Áhugi þinn á drengjunum mín-
um var ómetanlegur. Þegar ég
kom með þá í heimsókn þá voru
þeir númer eitt. Kristján settist í
stólinn til þín og allar bækur voru
skoðaðar. Hann byrjaði á að
hlusta á þig en svo snerist það við
og þú hlustaðir á hann. Hann var
orðinn sérfræðingur í að setja
rúllur í hárið á þér og setning
hans við þá iðju, „þú ert besti vin-
ur minn og ég elska þig,“ bræddi
þig. Þú vissir allt um þá og barst
hag þeirra fyrir brjósti.
Elsku amma, hjartað mitt
grætur af sorg og tómarúmið er
mikið. Hvað geri ég án þín? Ég er
búin að missa hluta af mér sem
erfitt verður að byggja upp en ég
skal gera mitt besta. Þú verður
alltaf í hjarta mínu og huga. Þótt
meinið hafi sigrað þig að lokum
þá stendur samt kletturinn Peta
alltaf uppi, tignarlegur og flottur.
Gullið þitt,
Petra Vilhjálmsdóttir.
Elsku amma okkar. Við vitum
ekki hvar á að byrja, því minning-
arnar eru óteljandi og hver ann-
arri fallegri. Þú varst svo stór
hluti af okkar lífi, við okkur
varstu svo góð, hlý, skemmtileg
og tókst okkur alltaf opnum örm-
um. Þegar við vorum yngri lékstu
við okkur eins og við værum jafn-
aldrar þínir, því þannig tókstu
öllum, það voru allir jafnir í þín-
um augum.
Við munum eftir þér með okk-
ur í hestaleik, búðaleik, að lesa
fyrir okkur áður en við sofnuðum
og svo þegar við fórum í göngu-
túra leituðum við að köttum og
gröfum. Þú hringdir í okkur ef
eitthvað þurfti að laga, þú varst
svo stolt af okkur og launaðir
okkur alltaf vel fyrir, bæði með
ást, nammi og aurum, sem við
aldrei gátum afþakkað.
Flesta föstudaga bauðstu okk-
ur í pulsur og jógúrt í eftirrétt,
sem verður nú gert að hefð. Þeg-
ar við ferðuðumst varstu yfirleitt
okkar ferðafélagi og sá allra
besti. Við eigum margar góðar
minningar um árleg sumarfrí
norður á Akureyri í orlofshús eða
norður á Sauðárkrók til fjöl-
skyldu þinnar. Það var svo gott
að vera nálægt þér, þú fylltir
mann svo miklum lífsvilja og
sjálfstraustið rauk upp. Þú hrós-
aðir okkur fyrir allt sem við tók-
um okkur fyrir hendur, sagðir
okkur hvað þú værir stolt af okk-
ur og gerðir allt svo miklu betra.
Amma, þú verður í huga okkar
alla daga og við minnumst þín
með bros á vör og kærleik í
hjarta. Við elskum þig.
Þín elskuleg,
Margrét, Helgi og Sigurður.
Kær mágkona og traustur vin-
ur, Petrea Vilhjálmsdóttir, hefur
nú kvatt þennan heim eftir erfið
veikindi sl. ár.
Það var mikil blessun og gæfa
þegar Peta giftist Knúti bróður.
Hjónaband þeirra var ákaflega
farsælt en Knútur féll frá á besta
aldri. Það var erfiður tími í lífi
Petu, en hún bar sorg sína í hljóði
eins og hetja. Sonur Petu og
Knúts, Vilhjálmur, hefur búið á
Grænlandi í áratugi og á þar fjöl-
skyldu.
Peta bjó yfir mikilli góðvild og
tillitssemi gagnvart öllu lífi, ekki
síst gagnvart þeim sem áttu við
veikndi að stríða eða höfðu orðið
undir í lífinu.
Það sást hvað best þegar hún
og dóttir mín greindust á svip-
uðum tíma með krabbamein og
voru í lyfja- og læknismeðferð á
Landspítalanum. Peta studdi Jóu
með símtölum og bænum þar til
yfir lauk á sl. ári. Fyrir allan þann
stuðning verð ég alltaf þakklát.
Ég sendi fjölskyldu hennar
innilegar samúðarkveðjur á þess-
um tíma. Ég trúi því að Knútur
og Jóa mín og fólkið okkar sem
farið er til æðri heima taki á móti
henni opnum faðmi.
Góður Guð blessi og varðveiti
Petreu Vilhjálmsdóttur.
Guðrún Bjarnadóttir.
Elsku Peta, mín ástkæra fóst-
urmamma, eins og ég kallaði þig
nú alltaf. Ég var bara 11 ára þeg-
ar þú komst inn í líf mitt og síðan
þá hefur þú átt stóran part af
hjarta mínu. Ég var einstaklega
háð þér og leitaði alltaf til þín,
hvort sem það var í blíðu eða
stríðu. Mér finnst eins og ég hafi
sogið mig fasta við þig og þú bara
losnaðir ekkert við mig. Við vor-
um einstakar vinkonur. Minning-
arnar eru óteljandi og allt sem við
höfum gert saman í gegnum tíð-
ina, hvort sem það voru allar
ferðirnar í sumarbústaðinn þinn í
Selvoginum, ferðirnar norður á
Sauðárkrók til fjölskyldu þinnar
og orlofsíbúðirnar á Akureyri,
eða allar utanlandsferðirnar,
geggjaðar ferðir. Þér fannst nú
allt annað að sjá okkur stelpurn-
ar ef við keyptum okkur einhver
smart föt, þú varst alltaf svo flott,
lekker og einstaklega smekkleg.
Það var alltaf svo gaman hjá okk-
ur, við gátum hlegið og spjallað
endalaust, við vorum aldrei orð-
lausar. Ég er einstaklega heppin
að hafa kynnst svona einstakri
konu eins þér og börnin mín að
hafa átt svona einstaka ömmu.
Sem umvafðir þau ást og hlýju.
Ég hef líka alltaf sagt að það er
búið að vera æðislegt að fylgjast
með sambandi ykkar Petu litlu,
það var alveg magnað, svo sér-
stakt. Ég vona að ég verði amma
eins og þú varst, öll börn voru
gullmolar í þínum augum, þú
varst svo endalaust góð, jákvæð
og skemmtileg. Æðislegt að fá að
vera ein af þinni fjölskyldu, vera
ein af frænkunum.
Elsku Peta mín, þín er sárt
saknað.
Þín
Guðrún.
Við vorum svo heppin í okkar
fjölskyldu að hann Knútur
Bjarnason (Kúti frændi) frá Guð-
nabæ í Selvogi náði sér í kvenkost
norðan úr landi, frá Hvalnesi á
Skaga. Petrea Vilhjálmsdóttir,
hún Petra (þannig skrifaði hún
nafnið sitt), tók frá fyrsta degi
alla okkar athygli og hélt henni til
dauðadags. Konan var stjórnsöm
með eindæmum og gat ekki látið
ógert að breyta þeirri nafngift
sem foreldrar hennar létu henni í
té. Peta hefur verið litríkur per-
sónuleiki og alls staðar þar sem
hún hefur verið hefur hún unnið
hug og hjörtu þeirra sem henni
hafa kynnst. Hún hefur alltaf ver-
ið partur af okkar fjölskyldu og
þökkum við fyrir þær stundir
sem við áttum með henni. Peta
vildi allt fyrir alla gera og ef eitt-
hvað bjátaði á var hún fyrst á
staðinn. Hún spáði gjarnan í bolla
fyrir gesti og gangandi og það
klikkaði sjaldan að bollinn væri
fullur af góðum fréttum; pening-
um, börnum, partíum, utanlands-
ferðum og almennri lukku. Sér í
lagi ef viðkomandi þurfti á góðum
fréttum að halda. Hún átti auð-
velt með að láta þeim líða vel sem
í kringum hana voru og nærvera
hennar gat bjargað deginum.
Kynslóðabil var ekki til í hennar
orðabók og lét hún sér annt um
unga sem aldna. Þegar svili henn-
ar Sveinn lá sína banalegu var
hún tiltæk að skreppa í heimsókn
á hjúkrunarheimilið til hans
„Svenna“. Hún átti erfitt með að
skilja hvað gat nú verið dauflegt
þarna og mönnum stykki nú ekki
bros á vör. Þegar hún labbaði inn
fór hún að heilsa og vinka öllum
sem á vegi hennar urði og viti
menn, það fór smám saman að
lifna yfir einum og einum. Haft
hefur verið á orði að hún hafi vak-
ið upp heila deild á hjúkrunar-
heimilinu bara með nærverunni
einni saman í bland við smá há-
vaða. „Það er allt annað að sjá
ykkur stelpur,“ er setning sem
hefur yljað ferðafélögum hennar í
frænkuferð sem farin var til Glas-
gow fyrir ekki margt löngu.
Ferðafélagarnir samanstóðu af
frænkum, vinkonum og síðast en
ekki síst Petu sjálfri. Búðirnar
voru nú teknar með áhlaupi á
daginn og á kvöldin var farið í
sínu fínasta pússi út að borða.
Eitthvað voru ferðafélagarnir
druslulegir þegar lagt var af stað
til Glasgow því þegar hvert nýja
dressið dúkkaði upp af öðru kvað
alltaf við þessi setning hjá frú
Petu: „Það er allt annað að sjá
ykkur stelpur,“ og svo kom önnur
gullvæg eins og „þú ert eins og
klippt út úr Burda“. „Peta litla“,
eins og við köllum hana, hefur
verið ömmu sinni ómetanleg frá
þeim fyrsta degi þegar hún leit
dagsins ljós. Nánara samband
milli ömmu og barnabarns fyrir-
finnst vart. „Gunna litla“ hefur
einnig alltaf fylgt fjölskyldu Petu.
Gunna bjó í næsta húsi við Petu
og missti móður sína mjög ung,
svo að sú gamla breiddi vængi
sína yfir hana eins og við var að
búast af henni. Undir það síðasta
talaði Peta oft um hvað hefði ræst
úr fjölda afkomenda, „hver hefði
trúað því að hann Vilhjálmur
gæti þetta?“ Sem sagt „strák-
urinn stóð sig“ og við bættist
Gunna litla og fjölskylda. Með
söknuði kveðjum við þessa mætu
konu og færum fjölskyldu hennar
innilegar samúðarkveðjur.
Halldóra Sigr. Sveinsdóttir
og fjölskylda.
Petrea
Vilhjálmsdóttir
 Fleiri minningargreinar
um Petreu Vilhjálms-
dóttur bíða birtingar og
munu birtast í blaðinu næstu
daga.
✝
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
FANNEY HJARTARDÓTTIR,
lést á Dvalarheimilinu Víðihlíð í Grindavík
mánudaginn 17. september.
Jarðsungið verður frá Ytri-Njarðvíkurkirkju
þriðjudaginn 25. september kl. 13.00.
Bjarnfríður Jónsdóttir, Pétur Vilbergsson,
Karl Taylor, Ása Skúladóttir,
Eðvarð Taylor Jónsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
✝
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir og amma,
NANNA SIGFÚSDÓTTIR,
Höfðabraut 5,
Akranesi,
lést 18. september.
Útför hennar fer fram frá Akraneskirkju
fimmtudaginn 27. september kl. 14.00.
Sigurður Guðmundsson,
Magnús Sigurðsson,
Ómar Sigurðsson, Jórunn Friðriksdóttir,
Elínborg Sigurðardóttir, Ásgeir Gunnarsson,
Hugrún Sigurðardóttir, Eyjólfur M. Eyjólfsson,
Sigurgeir Sigurðsson, Herdís Jónsdóttir,
Marteinn Sigurðsson
og ömmubörn.
✝
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
ÞORGERÐUR JÖRUNDSDÓTTIR,
áður til heimilis
í Bakkavör 9,
Seltjarnarnesi,
andaðist á Hjúkrunarheimilinu Eir
miðvikudaginn 19. september.
Útförin fer fram frá Fossvogskirkju fimmtudaginn
4. október kl. 15.00.
Anna María Hilmarsdóttir,
Þorsteinn Hilmarsson, Guðrún Sóley Guðjónsdóttir,
Þorgerður Jörundsdóttir, Þorsteinn Jörundsson,
Þuríður Elfa Jónsdóttir, Jörundur Jörundsson,
Jóhanna Símonardóttir, Steinunn Guðmundardóttir,
Hilmar Þorsteinsson, Hallgerður Helga Þorsteinsdóttir
og barnabarnabörn.
✝
Ástkær eiginkona mín, móðir mín, tengda-
móðir, amma og langamma,
KRISTÍN PÁLSDÓTTIR,
Christel,
Drafnarstíg 2a,
Reykjavík,
lést að Droplaugarstöðum aðfaranótt
fimmtudagsins 13. september.
Útför hefur farið fram í kyrrþey að ósk hinnar látnu.
Guðmundur Kristinsson,
Helga Gabriella Guðmundsdóttir, Þórir Ólafsson,
Harpa Bryndís Brynjarsdóttir, Sigurjón Guðmundsson,
Guðmundur Þórir Þórisson, Kolbrún Sigurðardóttir,
Kristel Björk Þórisdóttir, Hörður Kr. Hálfdánarson,
Anton, Andri, Aldís, Bryndís, Lilja og Guðmundur Ísar.
Kær tengdafaðir minn,
SIGURÐUR EINARSSON
frá Tjörnum undir Eyjafjöllum,
lengst af búsettur á Nýja Sjálandi,
er látinn.
Útför hefur farið fram í kyrrþey að ósk hins
látna.
Sérstakar þakkir fyrir einstaka umönnun í veikindum hans fær
starfsfólk 11G á Landspítalanum, svo og starfsfólk á líknardeild
Landspítalans í Kópavogi.
Fyrir hönd aðstandenda,
María Sif Sveinsdóttir.
✝
Elskuleg eiginkona mín, móðir, tengdamóðir,
systir og amma,
AMALÍA SVALA JÓNSDÓTTIR
hjúkrunarfræðingur,
Lækjargötu 30,
Hafnarfirði,
áður til heimilis að Heiðarlundi 2,
Garðabæ,
lést mánudaginn 17. september á líknardeild Landspítalans í
Kópavogi.
Útför hennar fer fram frá Vídalínskirkju í Garðabæ miðvikudaginn
26. september klukkan 13.00.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir en þeim sem vilja
minnast hennar er bent á Krabbameinsfélagið.
Sigurður Karl Sigurkarlsson,
Sindri Karl Sigurðsson, Elín Hjaltalín Jóhannesdóttir,
Þórunn Sigurðardóttir,
Anna Sigríður Sigurðardóttir,
Páll Jónsson,
Svala, Sigurpáll, Elísa Björg, Jón Theódór,
Alma Sóley og Sigurður Stefán.