Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.12.1959, Síða 14

Tímarit Máls og menningar - 01.12.1959, Síða 14
TIMARIT MALS OG MENNINGAR cem dökkklædd stúlka meS hvítan svuntubleðil gekk um beina. Það hitt- ist svo vel á, aS gestir stofunnar, þrír eSa fjórir talsins, voru allir á förum þegar viS komum. FramreiSslustúlk- an færði okkur einhverja gosdrykki í skotið og skifti um öskudall á borð- inu, en fermingarbróðir minn pukr- aðist síðan með flöskuna og sætti lagi að skvetta í glösin. Skál Palli! sagði hann í hálfum hljóðum. Skál Mundi! hvíslaði ég. Langbezt að gleyma þeim og tala aldrei um þær, sagði hann. Já, sagði ég. Bara ve'ra nógu helvíli kaldir, sagði hann. Við erum engir aumingj- ar! Nei, sagði ég. Finnurðu nokkuð á þér? spurði hann um leið og kyrrlátl danslag fvllti veitingastofuna, annaðhvort úr viðtæki eða grannnófóni. Eigum við ekki að skála? Það byrjaði að hríslast um mig notalegur vlur, eins og ég hefði kingt sólskini. Mér fannst ég vera kominn heim — til Djúpafjarðar. Ég minnti fermingarbróður minn á flugdreka hans og marhnútaveiðar, en hann minnti mig í staðinn á gömlu hjóla- tikina mína og tvöfalda munnhörpu. sem amma sáluga hafði gefið mér á jólum, dýrlegt hljóðfæri. Þú týndir henni einu sinni, sagði hann, og ég fann hana! Fyrr en varði vorum við báðir lagztir fram á borðið og farnir að keppast við að rifja upp sameigin- legar minningar okkar um kúskelja- leiðangra vestur á granda, skrýtin hreiður, sjaldgæfa fugla, brimbúta, maurildi, frægan þönglabardaga, róður í tunglsljósi á hriplekum pramma. Fjaran á Djúpafirði hlasti við mér, sumsstaðar grýtt og sums- staðar sendin, ég sá máf hennar og rytu, kríu hennar og tjald, gat næst- um því þreifað á hrúðurkörlunum á klettum hennar og fundið hressandi seltuþefinn af belgjaþangi hennar og þarablöðkum. Slík fjara átti það vissulega skilið, að við drykkjum minni hennar, og þá ekki síður fólk- ið, hlessað fólkið, hús þess, kofar og kumbaldar, bátar þess, hjallar og naust, kálgarðar þess, girðingar og þvottastög. Við nefndum jafnsnemma hugvitsmann og listasmið þorpsins okkar: Hann Jóakim, sögðum við. hann Jóakim! Manstu eftir öllum tól- unum í skonsunni heima hjá honum? Manstu hvernig hann var á þönum frá morgni til kvölds, hvernig hann skálmaði eins og byssubrenndur milli húsa, hvernig hann talaði við sjálfan sig, reykti og púaði, sönglaði og bölv- aði? Ellegar konan hans Jóakims, hún Vilborg, hún Villa, — manstu hvernig hún deplaði augunum. hall- aði undir flatt og hélt um eyraö, þeg- ar hún vildi láta Gísla lækni fara að glugga í hlustina á sér, kraka úr henni pöddur eða draga úr henni 204
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.