Gerðir kirkjuþings - 1989, Qupperneq 66

dauðastundin, þar er einkum hafður i huga svonefndur heiladauði
sem nánar verður fjallað um á eftir; líknardauði er eitt þessara
vandmeðförnu mála sem oft koma upp og þarfnast umfjöllunar.
Fleiri atriði mætti nefna.
Vissulega er hér ekki alfarið um að ræða ný vandamál en þvi
verður ekki neitað að með aukinni tækni og aukinni þekkingu á
sviði læknisfræði öðlast þessi atriði nýtt og áður óþekkt vægi.
Og þar standa einstaklingar þeir sem áður voru nefndir iðulega
einir frammi fyrir erfiðum ákvörðunum. Hér vakna spurningar eins
og sú hvernig og á hvaða grundvelli erfiðar siðferðilegar
ákvarðanir eru teknar á sjúkrahúsum. Full ástæða er til að
spurningum sem þeirri verði svarað.
Það er hlutverk kirkjunnar að veita handleiðslu i siðferðislegum
efnum, handleiðslu við siðferðislega ákvörðun. í vandamálum
samtimans þar sem ekki er við að styðjast hefðir eða viðtekin
sjónarmið má handleiðslu kirkjunnar ekki skorta. Þar er hennar
brýn þörf.
Hlutverki sinu gegnir kirkjan best i þessu efni þegar hún myndar
vettvang fyrir umræðu meðal þeirra sem gerst þekkja til
viðkomandi vanda og næst honum standa hverju sinni. Með þvi móti
getur hún veitt þá handleiðslu sem þörf er á.
Sú nefnd sem hefur fjallað um þau atriði sem biskup gat um i
bréfi sinu leggur til að hér verði fræðilega að verki staðið, að
biskup skipi nefnd fólks sem vandinn brennur á og hún brjóti til
mergjar þau mál sem skoða skal. Að þvi loknu verði niðurstaða
nefndarinnar gefin út og lögð fyrir Kirkjuþing til kynningar og
telji það ástæðu til þá verði álitið gefið út i stærra upplagi
þannig að það geti komið sem flestum að notum. Hér er vissulega
ekki um að ræða bindandi afstöðu sem gefin verði út af
kirkjulegum yfirvöldum heldur einfaldlega vandlega unnið efni sem
best verði skilgreint sem handleiðsluefni.
63