Frón


Frón - 01.03.1945, Qupperneq 23

Frón - 01.03.1945, Qupperneq 23
Verkefni íslenzkra fræða 21 þykir okkur lilýÖa að afrækja sögu okkar þó að hún hefjist ekki fyrr en tiltölulega seint; hví skyldu okkur þá vera örnefnin síður dýrmæt en öðrum, þó að þau séu ekki ævaforn? lJað hefur verið margendurtekið á síðustu árum að íslenzk örnefni eru sökum breyttra búnaðarhátta, flutninga af bæjum og alls konar stað- festuleysis í sveitalífinu í meiri hættu en nokkuru sinni fyrr. Fornleifafélagið hefur sýnt lofsverðan áhuga um söfnun örnefna, en hefur víst aldrei haft neitt fé milli handa til þessa markmiðs, svo að það er mjög af handahófi og allt undir sjálfboðaliðum komið hvað náðst hefur i. En svo mikilsvert sem það er að geta haft sífellda samvinnu við áhugasama sjálfboðaliða víða um land, er hitt ekki síður nauðsynlegt að söfnunarverkið verði skipulagt og fari fram eftir samræmdum reglum og fvrirhuguðu ráði. Pað vill nú svo vel til að einmitt nú er uppi maður sem öllum öðrum er hyggnari og glöggþekknari um íslenzk örnefni, svo að þess getur vel orðið langt að biða að við eignumst aftur annan slíkan. Pessi maður er Ólafur prófessor Lárusson. Hann væri sjálf- kjörinn til að hafa yfirumsjón um íslenzka örnefnasöfnun. Hvernig er um íslenzkan alþýðuskáldskap? Ég hef þar ekki fremst í huga þær vísur sem hagyrðingar setja saman nú á dögum, þó að margar séu eflaust vel þess verðar að þær geymist. En ég hugsa til þeirra vísna sem flestöllu gömlu fólki hafa verið tiltækar svo að því varð jafnan einhver slík á munni hvað sem að höndum bar, húsganganna sem enginn veit höfund að og vafasamt er hvort nokkuru sinni hefur verið hirt að setja á blað. »Rösklega hún gengið gat, gutlaðist upp úr fötunni, aumingjarnir eiga mat eftir liana á götunni« ... »Angursemd ég á mér finn oft í myrkri svörtu; þegar endar Þorri minn, þá skal hátta í björtu« — svona hefur fólkið haft á takteinum látlausar stökur hundruðum og þúsundum saman, og hver þeirra segir einhverja sögu, bregður upp smámynd af einhverju atviki úr þjóðlífinu, vekur minningu um viðurkomningu í hugskoti sem löngu er hætt að finna til. IJær stundir geta komið, að manni finnist ekki meira til um annan skáldskap en þessar ferskeytlur, þar sem heil kvæði geta leynzt eins og í hnotskurn. En nú er svo að sjá sem þær séu alveg að týnast. Ólafur heitinn Marteinsson hóf vísna- söfnun á íslandi og skrifaðist á við safnendur víðs vegar um land, en ókunnugt er mér um hvernig safn hans var eða hvar það er niðurkomið eða hvort nokkuð hefur verið gert til að auka við það. Manni koma í hug hinar miklu söfnunarþjóðir: Finnar,
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68

x

Frón

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Frón
https://timarit.is/publication/1208

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.