Tímarit Máls og menningar - 01.11.2005, Qupperneq 19

Að baka úr hisminu
birta og í mörgum kvikmyndum frönsku nýbylgjunnar, eða öllu heldur
í Elviru Madigan. Og svo var ég líka að velta fyrir mér lífi og dauða,
hringrásinni."
Allt til gamans gert
Þú hefur líka skrifað fyrir hörn og unnið meðþeim. Eru harnaljóð ogann-
að slíkt eitthvað sem þú tekur alvarlega sem hluta af höfundarverkinu.
Eða er þetta meira til gamans gert?
„Allt er þetta til gamans gert þannig að ég tek það jafn alvarlega og
annað, vinn það alveg af sömu alvöru. Ég á örugglega eftir að gera fleiri
barnabækur og mér finnst gaman að gera eina og eina barnabók. En ég
er alls ekki að skrifa niður til barnanna og lít á það sem mjög vandasamt
verk að skrifa fyrir börn. Ég byrjaði snemma að vinna með krökkum og
hafði alltaf gaman af því.
Þegar ég vann í listsmiðjum Gerðubergs fannst mér það spennandi
labórótórium að vinna í. Þar mættu tuttugu krakkar í tvær vikur og gengu
í gegn um svona avant-garde prógramm með fullorðnum listamönnum.
Hugsunin er af gamla skólanum: Eini munurinn á börnunum og full-
orðna fólkinu var sá að hinir fullorðnu höfðu verið lengur í listinni.“
Þú setur þetta upp sem uppeldisfrœðilegt prógramm. Virkaði þetta á
hinn veginn? Lcerðir þú eitthvað afkrökkunum?
„Þetta efldi mig í þeirri trú að manneskjan sé mun hæfari til að taka
við flóknum hlutum en hinn íhaldssami markaður telur. Ég man t.d. að
við settum einu sinni upp leikrit þar sem voru þrjár frásagnir samtímis.
Það truflaði börnin ekki neitt. Þeim fannst alveg eðlilegt að sögð væri
saga sem gerðist á landi, á sjó og ofan í hafinu á sama tíma.
En þetta er líka erfitt. Eina vitleysan sem fólk gerir þegar það vinnur
með börnum er að halda að þau séu sjálfkrafa stórkostlegir listamenn, að
það þurfi bara að láta þau hafa blað og pensil og þá verði til listaverk."
Þú hefur unnið í fleiri formum en bókmenntum. Þú hefur unnið með
tónlistarmönnum og við kvikmyndir. Er þetta hluti af höfundarverkinu
eða hara vinna?
„Ég vinn öll svona verkefni af 100 prósent heilindum. En ég geri grein-
armun á mínum eigin ljóðum, söngtextum og textum fyrir tónverk. í
ljóðunum er maður algerlega einn og hvert ljóð þiggur form sitt af sjálfu
sér og viðfangsefninu. í söngtextum er maður að vinna með ákveðna
byggingu, erindi-brú-viðlag, andann í laginu og laglínu. Þegar ég er
svo að vinna með tónskáldum að stærri verkum er ég einhversstaðar
þarna mitt á milli. Þar hef ég meira frelsi, í nútímatónlist er maður ekki
TMM 2005 • 4
17