Tímarit Máls og menningar - 01.11.2005, Qupperneq 119

Bókmenntir
Rigning í nóvember segir söguna af konu sem heldur framhjá manni sem
hún er búin að búa með í rúm fjögur ár. Dag einn kemur hún heim og maður-
inn segir henni að hann hafi haldið framhjá henni í þónokkurn tíma, og nú sé
svo komið að hjákonan sé að fara að ala honum barn, og hann ætli að fara og
vera með henni og verða pabbi. Áður en hann svo yfirgefur heimilið stelst hann
til að sofa einu sinni hjá konunni sinni, og heldur þannig framhjá hjákonunni,
konunni sinni til nokkurs kikks. Þá vinnur konan sumarbústað í happdrætti
og skömmu síðar sjöfaldan lottóvinning. Þegar Auður, ólétt vinkona konunnar
og nafna höfundar, flýgur svo á hausinn á stéttinni fyrir utan heimili konunn-
ar og stórslasar sig lendir konan í því að þurfa að sjá um Tuma, fjögurra ára
heyrnarlausan son Auðar - enda kom í ljós þegar Auður mætti á spítalann að
hún var með grindargliðnun, samdráttarverki, útvíkkun á byrjunarstigi og
alltof háan blóðþrýsting. Konan tekur treglega í að sjá um Tuma litla en lætur
samt undan bón Auðar. Þá tekur hún Tuma með sér austur á land í frí og til að
finna stað fyrir sumarbústaðinn. Og þá er bókin ekki nema rétt hálfnuð.
Rigning í nóvember er úttroðin af atburðum, það gerast milljón hlutir á
hverri blaðsíðu án þess að maður finni beinlínis fyrir því að höfundur sé neitt
að drífa sig, þvert á móti er eins og atburðirnir hrúgist náttúrulega upp. Það er
alltaf dálítið tragí-komísk stemning í framvindunni, og maður skellir sér á lær,
hringlar í sér augnkúlunum snarrangeygður og tautar við sjálfan sig eins og
gamall maður sem hefur upplifað allt innan sinnar litlu veraldar: skáldskapur-
inn er ótrúlegri en nokkur skáldskapur! Þegar best lætur er bókin nefnilega jafn
ótrúleg og hún er trúleg, jafn ófyrirsjáanleg og hún er fyrirsjáanleg.
- Þú ert of viðkvæm til að vera til, sagði nágrannakona mín á neðri hæðinni
eitt sinn, þegar hún sá útreiðina eftir laukinn, þar sem ég var að þvælast úti í beði
að reyna að fókusera á lífið á nýjan leik. Svona hluti segja konur við konur. Jafnvel
konur sem sofa hjá eiginmönnum manns. Að nokkrum tíma liðnum hringja þær og
segja: Hann er ekki alveg eins og ég hélt, sorrí, og vilja jafnvel hittast á kaffihúsi og
stofna lesklúbb. (35)
Rigning í nóvember er líka einstaklega kvenleg bók. Það myndi jafngilda grófri
lygi að minnast ekki á það. Hún er næstum því algerlega kvenleg. Hún er full af
kynhvöt til karlmanna, móðurlegum tilfinningum og kvenlega ómóðurlegum
tilfinningum, hún er skrifuð í fyrstu persónu kvenkyni, kaflaheitin eru í kven-
kyni (núll, ein, tvær, þrjár) og henni fylgir kver með mataruppskrift og einni
prjónauppskrift - eins og henni sé beinlínis stefnt gegn nautabanalýsingum
Hemingways! Eins og til standi að knúsa hann í gólfið. Og bókin er móðurleg
í sjálfri sér einhvernveginn, umvefjandi og full hlýju hvort sem manni líkar
betur eða verr. Eða hlýja er kannski ekki rétta orðið, ég skirrist við að segja
það, en líklega á ég við orðið brjóst. Hvort sem manni líkar betur eða verr. Já,
nákvæmlega það. Rigning í nóvember er eins og tvö risastór og alltumfaðm-
andi brjóst.
TMM 2005 • 4
117