Ársrit um starfsendurhæfingu - 2016, Blaðsíða 43

VIÐTAL

Hvenær fórstu til vinnu aftur?
„Ég ákvað að skella mér í fimmtíu prósent
vinnu í júní 2014 í samráði við ráðgjafa
minn hjá VIRK, sem ég útskrifast frá
mánuði síðar, og sálfræðinginn, sem enn
fylgdi mér þá eftir. Þetta gerðist í framhaldi
af því að Landspítalinn hafði viðurkennt
sérfræðiþekkingu mína og ráðið mig
sem slíkan í maí 2014 með tilheyrandi
launahækkun. En þegar ég byrjaði að
vinna fann ég að ég var ekki tilbúin ennþá.
Ég var í toppformi og gat hlaupið á fjöll en
ég átti erfitt með að einbeita mér. Ég fann
aftur fyrir kvíðanum. Lausnin var sú að ég
fór á ný í veikindafrí og var heima til að
jafna mig. Um haustið 2014 fór ég aftur til
vinnu og fann að ég var búin að ná mér.
Þá kom ég til baka á öðrum forsendum en
í fyrra skiptið. Ég sleppti ýmsum verkefnum
sem ég áður hafði á minni könnu, ég held
að fimm manns hafi tekið við verkefnunum
sem ég sagði mig frá.“
Fann neistann aftur
Ég var þegar þarna var komið sögu
ráðin í fimmtíu prósent vinnu sem rann-
sóknarsjúkraþjálfari og vann fimmtíu prós-
ent við venjuleg sjúkraþjálfarastörf. Í lok
september 2014 fór ég á námskeið til
Bandaríkjanna og þar fann ég neistann
aftur - og hann hefur lifað með mér síðan.
Ég fann fljótlega að streitan minnkaði við
allar þessar aðgerðir. Ragnheiður, yfirmaður
minn, átti stóran þátt í mínum bata af því
að ég hafði hennar stuðning allan tímann
og hún fylgdist með mér og studdi mig.
Það var alltaf markmiðið hjá okkur að ég
kæmi til baka til starfa. Ég hafði með sjálfri
mér gefið mér ár til að skoða hvort ég þyldi
fulla vinnu. Þegar árið var liðið fann ég að
ég gat þetta. Og það átti ég ekki síst að
þakka þeim góða stuðningi sem ég fékk frá
Ragnheiði. Það hefði ekki verið gott að eiga
við yfirmann sem ekki hefði skilið hvað var
af mér og hefði ekki haft trú á VIRK. Ég álít
það forgangsverkefni við svona aðstæður að
gera atvinnurekendum grein fyrir hvað er að
gerast og hvað sé til ráða. Rannsóknir hafa
sýnt fram á að kulnun í starfi getur beinlínis
valdið heilaskaða ef ekkert er að gert.“
Hefur þú fundið fyrir því aftur að þú
værir tæp?
„Já, ég fann fyrir því í sumar sem leið,
þegar mest var að gera. Þá þurfti ég að
bæta á mig verkefnum og fann þá fyrir
kvíða, átti erfitt með svefn og það var stuttur
í mér þráðurinn. Maður þarf að reka sig á til
að átta sig á hvar mörkin liggja. Núna er ég
steinhætt að bæta á mig verkefnum og hef
lært að segja nei.“
Hafðir þú gagn af samstarfinu við VIRK?
„Já, þar var prógrammið lagt upp í samráði
við mig. Mér fannst þetta ferli fyrst erfitt
vegna minna eigin fordóma, eins og fyrr
greindi. Það hjálpaði mér þó talsvert að ég
var komin með opinn huga þegar ég hitti
ráðgjafa VIRK. Ég hugsaði: „Ráðgjafinn
er fagmaðurinn og ég legg mig í hans
hendur.“ Ráðgjafinn lagði fyrir mig alls
konar próf sem ég fyllti út og sagði mér að
skrifa dagbók. Ég gerði þetta allt saman af
mikill samviskusemi.
VIRK er að mínu mati alveg „brillíant
batterí“, ef svo má segja. Sem fagmanneskja
þá græddi ég mikið á að fylgjast með
vinnubrögðum þar. Ég hef síðan beint
ýmsum í samstarf við VIRK. Hins vegar
mega fagaðilar gæta sín á að vísa ekki of
veiku fólki til VIRK. Þetta er úrræði fyrir fólk
sem er tilbúið til svona samstarfs og vill
komast aftur út á vinnumarkaðinn. Fyrir
manneskju sem var í minni aðstöðu var
þetta fullkomið úrræði.“
Texti: Guðrún Guðlaugsdóttir
Ég ákvað að fara í
frí yfir jólin en sagði
góðum kollega frá ástandi
mínu. Hann sagði: „Þarft
þú ekki bara að leita til
VIRK?“ Þá komu upp í
mér miklir fordómar, mér
fannst ég með engu móti
geta farið „hinum megin
við borðið“
43virk.is