Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2015, Qupperneq 13

„Látið mig segja það sem sagan þarfnast“
Að kasta kaldyrðum á einhvem
Jarðbúasögur bls. 33
Bækistöður
Jarðbúasögur bls. 38
Klúrvaxinn
Jarðbúasögur bls. 124
Gripslegur
Sœbúasögur bls. 79
...svo menn féllu í undmn yfir því...
Álfar bls. 161
Að eigast við harðskipti
Sögur um œðstu völdin bls. 30
Dæmalaus nirfilsneri
Sögur itm œðstu völdin bls. 61
Drenglingur
Jarðbúasögur bls. 19
Bærinn slapir norðaustan í halla
Jarðbúasögur bls. 23
Að flöngrast með ljós
Jarðbúasögur bls. 23
Ær vom nytkaðar
Jarðbúasögur bls. 24
Eljandamaður
Jarðbúasögur bls.24
Landteppudagar
Jarðbúasögur bls. 29
Harðhnjóska
Sögur um œðstu völdin bls. 61
Að vera annarrar handar maður einhvers
Refsidómar Drottins bls. 84
Föl var í skóvarp, er af og til hafði dregið í
um daginn, því éljagarður var annað veifið,
en sólbjart þess á milli.
Álfar bls. 111
Engan þarf að undra þótt slíkur maður fengist
við ljóðasmíð, eins þótt hann virðist sjálfur
ekki hafa haft mikið álit á skáldagáfu sinni.
Svo segir í „æviþætti“ hans - sem allur er
ritaður í þriðju persónu:
Hér er nú svo magurt efni til að sýna að það
var eigi uppeldinu að kenna þótt Sigfús yrði
brokkgengari en skyldi vera. Að upplagi
mun hann hafa verið fremur greindur og
það gutlaði í honum margt en hann var
framan af og síðan eigi snjallur að velja sér
Hann glæðir ganginn
Jarðbúasögur bls. 19
Ferðafum
Jarðbúasögur bls. 21
Þar bjástraði hún að henni
Jarðbúasögur bls. 22
Sigfús Sigfússon. Eigandi myndar: Ljósmyndasafn
Austurlands.
Hér er aðeins fátt eitt til tekið af orðasjóði
Sigfúsar sagna - og hefur einhver séð fegurra
íslenskt mál en þessa setningu?:
11