Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2015, Page 27

,Látið mig segja það sem sagan þarfnast“
Varaðu þig nú, veslings Jói,
veröldin er sem lymskur kjói
með klækina sína í kringum þig.
En þú ert blindur eins og ugla
innan um marga kænni fugla
og þeir munu ríða þig á slig!
Um tólftu vísu:
Ekki er hægt að segja að Fellamenn hafí verið
kirkjuræknir á fyrsta tugi (tuttugustu) aldar
Var oft fátt fólk í Áskirkju hjá prestinum, séra
Þórami á Valþjófsstað - og stundum messufall.
Einu sinni um sumar kom allmargt messufólk
að Ási. Hittist þá svo á að presturinn kom ekki
og varð fólkið að fara við svo búið. Þetta var
áður en síminn kom í sveitina. Seinna fréttist
að prestshjónin hefðu verið að skemmta sér
á Seyðisfirði þennan dag. Þá kvað Sigfús:
Herrans sauða hirðir trúr
himna þekkir réttan stig.
Leikur sér á lystitúr,
lætur hjörðina eiga sig!
Kveðskapur Sigfúsar
úr ýmsum áttum
Ort um prest
(Skráð samkv. Sigurbimi Snjólfssyni í Gilsárteigi
30.05. 1969)
Drottins þjónninn dyggðaringur,
drjúgum þótt hann manninn ali,
sjálfur er hann sauðgemlingur,
síst er von hann öðrum smali.
Vísa skráð í handrit Eiríks Eiríkssonar um
Sigfús. Að líkindum eftir Sigfús:
Oft urðu óláns fylgjur
illmennsku leiðtogar,
klámblendnar kersknisdylgjur
klúryrðum fléttaðar,
háðskák og hrekkja mildi
hræsnis- og lygivön
hafðar í háu gildi
heimskunnar óskaböm.
Kvæði skráð í handrit Eiríks Eiríkssonar um
Sigfiis. Að líkindum eftir Sigfús:
Völt er bæn sem veraldar auður
vaki eg einn með skapi hljóðu
vinalaus og vonar snauður
vélaður í flestu góðu.
Hefir ei reynslan hlýjað geðið,
heldur slitið burtu trúna
að eg hefi af alhug beðið;
yfirsjón mér finnst það núna.
Hvert skal leita, hverju hlíta?
Hver mun duldu græða sárin?
Ef að Guð vill eigi nýta
andvörp þung og bænar tárin?
Alvald Guðs ei unnt er skilja
ef ei huggar sálu lúna
ef Hann mér minn veitti vilja
veitti Hann mér aftur trúna.
En þá trú sem er hin rétta,
unað fyllir sálu lúna.
Erfitt verður ýmsum þetta,
enginn þekkir réttu trúna.
Von er menn ei virðist sælir
veikir brautir lífs að tifa,
von ef svíkur trú ef tælir,
til hvers er að stríða og lifa?
Vísukorn um samtíðina:
Hún vill gera alla eins að öllu leyti,
sérkennin þó síðla þrjóti,
sinn með hverju reynist móti.
25