Múlaþing: byggðasögurit Austurlands - 01.01.2015, Blaðsíða 132

Múlaþing
,r i ojvossi™^
uiW'
íðheimuf):
Barðsneshom
lollur / q
Hundsyik ^
Mónes
ibjörg
STAÐURR™
rg '1144 104,7 Hoflaugartindur "
l7 . HucMMi Haóall#®
;ii Onnílilhh'
„ ewipip»k:J
lAiaa sss
{loröfíö.0u/T
(Rarðsriáspcy
illisgarðarmúli (Gw
pj/JfGerðisstekkiify.
y Viðfjaröarnes / ;
hinsstegirj) in Jdf//t
i. Heppa
íj! Heppuvogur
D Afréttartangi
wkur)
Sandvik
irtur)
éímmw
. (Sandyíkilrsol)
Gpflatorgarfjall
iínstakafjaU
.749 • " ,v Sk'" h'
192] rV^garinjijKú^é/f/f
WuéúímjYi
5rð(ír;.?L^m5(
jgíStindur
'ýff Mávastapar
*" Gerpismaður
Vogatangi
•y./i \'\\ \i (U mv*/y
. ÖP
-Éfr? Lakarinaus^- -. _
^k0llUrNattShr
TP;Y'-Á.a nd sendi
fyjif Vöðlavik
y(Kirkjuból)
/Kirkjubólshöfn
ar/%=^-:nöla.úStáoánglrhg
jstað,r> r ..
Útstekkuf^^^^^\
Stóra-Breiðuvi[<*mfiQöji\
ökuiyat/
Sáuðatifldur.
Af Austurlandskorti Landmœlinga Islands, sem sýnir sögusvið Sandvíkurstóðsins.
hrakviðrum. í ljós kom að hrossin voru einnig
ófiis að nýta sér þessa aðstöðu en stóðu frekar
í skjóli við húsið.
Búskaparhættir
Hrossarækt þessi gekk með ágætum um
margra ára skeið. Hryssufjöldinn mun þó
aldrei hafa farið mikið yfir þrjátíu. Hryssu-
stóðið gekk allt árið í Sandvíkinni og að hausti
var safnað nokkrum vöskum mönnum til að
fara suður til Sandvíkur og reka það heim
og taka folöldin undan. Stóðhesturinn var
þá einnig tekinn frá og hafður heima yfir
veturinn. Hryssumar voru síðan reknar aftur
í Sandvíkina til vetrardvalar en stóðhesturinn
fór ekki aftur fyrr en sumarið eftir og þá venju-
lega í kringum 17. júní. Var stóðhesturinn
ávallt rekinn suður eftir og gekk það vel því
að hann lærði fljótt að þekkja leiðina þótt löng
væri, en fara þurfti fyrir Hellisfjörð og Við-
Ijörð auk múlanna tveggja, Hellisljarðarmúla
og Viðijarðarmúla með tilheyrandi skriðum
og einstigum áður en hægt var að leggja í
Sandvíkurskarð upp frá bænum Stuðlum á
Barðsnesi.
Nokkrum sinnum var sá háttur hafður á að
stóðið var rekið til réttar í Sandvík. Þar höfðu
bændumir lagfært gamla rétt til að nota sem
hrossaaðhald. Stóðhesturinn var beislaður og
teymdur út úr réttinni og síðan vom folöldin
tekin út eitt af öðru. Þegar búið var að skilja
folaldahópinn frá hryssunum var hesturinn
teymdur á undan upp úr víkinni og folöldin
rekin á eftir. Einn mannanna varð eftir til að
hleypa hryssunum út þegar reksturinn var
horfínn yfir Sandvíkurskarðið. Þórður Júlíus-
son á Skorrastað minnist þess þegar þessi
hópur rann inn Norðfjarðarsveit til Skugga-
hlíðar, en gjaman var farið norður yfir ána á
Grænanesvaðinu og rekið inn sveit fram hjá
heimili hans. Þótti honum og fleimm tilkomu-
mikið að fylgjast með rekstrinum renna hjá
enda var skjótti liturinn allsráðandi í hópnum.
Heima í Skuggahlíð vom folöldin rekin
í áheldi til að flokka þau og koma þeim á
sláturbíla. Aðallega fóm folöldin til slátrunar
130