Morgunblaðið - 27.01.2022, Blaðsíða 38

MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 27. JANÚAR 2022
KATTAFÓÐUR
Fiskislóð • Bíldshöfði • Smáratorg • Helluhraun • Baldursnes
www.gaeludyr.is
Guðrún Selma Sigurjónsdóttir
gudrunselma@mbl.is
„Ég hef alltaf verið skapandi og
ákvað mjög ung að verða myndlist-
armaður, löngu áður en ég skildi
hvað það væri í rauninni. Ég tók
hins vegar smá krókaleið að því,
fór á náttúrufræðibraut í MR sem
var mikill misskilningur, þrátt fyr-
ir að ég hafi staðið mig ágætlega
þar. Eftir menntó fór ég svo í
Hússtjórnarskólann í Reykjavík,
vann sem sushikokkur í nokkur ár
og hóf meira að segja nám í fata-
hönnun en áttaði mig fljótlega á
því að mín rétta braut í lífinu væri
í myndlistinni, eins og ég hafði
alltaf verið viss um sem barn,“
segir Nína þegar hún er spurð
hvort það hafi alltaf legið beint við
að fara í listnám. Hún útskrifaðist
með bæði BA-gráðu og MA-gráðu
frá Listaháskóla Íslands.
Það má greina húmor í litríkum
verkum Nínu. Skúlptúra hennar er
meðal annars að finna í hversdags-
legum aðstæðum á heimilum fólks
en henni finnst gaman að tengja
myndlistina inn á heimilið.
„Verkin mín eru skúlptúrísk og
ég vinn mest í steinleir sem ég
brenni og glerja. Ég hef mjög
gaman af því að leika mér með
efnið sjálft og reyni að ögra því
sem tæknin segir mér að sé ekki
hægt og ég held að það sjáist vel í
mínum verkum. Þau eru litrík og
kræklótt og skrýtin og dansa oft á
milli þess að vera skúlptúrar og
nytjahlutir eins og vasar eða
kertastjakar. Hvert verk þarf að
geta staðið sjálft sem skúlptúr en
mér finnst mjög áhugavert að
tengja skúlptúrinn inn á heimilið
með því að koma honum í kunn-
uglegra hlutverk, það er að segja
að hann lifni einhvern veginn við
með kertaljósi eða afskornum
blómum. Hvert verk er handmótað
og ég set mér það oft sem mark-
mið að ég verði að prófa eitthvað
nýtt í hverju einasta verki. Ég
sæki innblástur í fagurfræði heim-
ilisins og þær menningartengdu og
trúarlegu athafnir sem eru okkur
mikilvægar innan þess. Ég er
mjög heilluð af hugmyndinni um
heilagleika og það er hugtak sem
ég er stöðugt að velta fyrir mér og
uppgötva nýjar hliðar á.“
Hvernig er venjulegur dagur í
þínu lífi?
„Dagarnir eru jafn misjafnir og
þeir eru margir. Ég á erfitt með
að drífa mig út úr húsi á morgn-
ana og tek því góða stund í að
drekka morgunkaffibollann áður
en vinnudagurinn hefst. Stundum
fer ég beint á vinnustofuna eftir
morgunmat og dvel þar mislöngum
stundum. Það er mjög mikilvægt
fyrir mig að ég sé búin að setja
mig í réttar stellingar áður en ég
byrja að skapa, ég þarf að vera
búin að koma öllu frá sem gæti
truflað eða dreift huganum. And-
rúmsloftið á vinnustofunni þarf að
vera þannig að ég geti gleymt stað
og stund þannig að það er ekki
alltaf hlaupið að því. Sumir dagar
fara í endalaust stúss þar sem
maður flakkar borgina enda á milli
og suma daga þrái ég svo bara
góðan félagsskap eða kaffihúsa-
hangs og ég reyni þá að láta það
eftir mér.“
Nína hugsar um verkin sín sem
myndlist en ekki sem hönnun. Hún
bendir þó á að ekki sé alltaf auð-
velt að gera greinarmun á hönnun
og myndlist.
„Verkin mín eru myndlistarverk
eða skúlptúrar. Jafnvel þó að þau
hafi oft eitthvert notagildi sé ég
þau alltaf sem skúlptúra, sem
myndlistarverk. Það er kannski
ekki alltaf nauðsynlegt að gera
greinarmun milli hönnunar og
myndlistar og það eru margir
listamenn sem vinna jafnt beggja
vegna við línuna en fyrir mig sem
listamann er það mjög skýrt að
það sem ég geri er myndlist. Það
eru einhverjir straumar í loftinu
núna hvað varðar leirlist og ég
held að það sé að koma til baka að
fólk kunni að meta handverkið sem
felst í henni. Það er alveg ómetan-
legt að eiga hlut sem er algjörlega
einstakur, sem unninn hefur verið
í höndunum á listamanni, og fólk
er opnara fyrir því en áður. Það
eru einhverjir töfrar í leirnum sem
erfitt er að útskýra en maður lað-
ast bara einhvern veginn að hon-
um og því meira sem maður sér af
leirlistaverkum því meira heillast
maður af þeim. Leirverk hafa allt-
af verið tengd heimilinu og þrátt
fyrir að vera brothætt eru þau líka
með endingarbestu efnum sem við
eigum á jörðinni.“
Finnst þér vera pressa að gera
söluvænlega list?
„Nei, ég myndi nú ekki segja
það þótt það sé vissulega eitthvað
sem ég velti fyrir mér. Það skiptir
alltaf mestu máli að fylgja hjart-
anu og innsæinu við listsköpun. Í
mínu tilfelli er það forvitnin sem
leiðir mig áfram og ég er stans-
laust á einhvers konar ferðalagi
með list minni, að gera tilraunir og
ýmsar uppgötvanir. Þetta er mjög
persónulegt ferli og maður vonast
til að snerta einhverja strengi í
öðrum meðan á leiðinni stendur.
Ég held að það væri ekki heilla-
vænlegt að reyna að eltast við það
sem maður telur vera söluvænlegt
hverju sinni. Það er alltaf ánægju-
legt þegar fólk heillast af því sem
maður gerir og er tilbúið að fjár-
festa í því en það er ekki það sem
drífur mig áfram í sköpuninni. Það
virðist vera mikil uppsveifla í því
að Íslendingar séu spenntir yfir
því að kaupa myndlist og maður
tekur því opnum örmum.“
Hvernig verður árið 2022?
„Ég er mjög spennt fyrir þessu
ári sem er rétt að hefjast og ég
ætla að byrja það á að eyða mikl-
um tíma á vinnustofunni. Ég er
búin að vera svo upptekin und-
anfarið þannig að ég hef svo marg-
ar hugmyndir sem mig langar að
koma í framkvæmd og rannsaka
nánar. Ég held að tíminn sé eitt
það dýrmætasta sem maður á sem
listamaður og blessunarlega get ég
helgað mig listinni næstu mánuði.
Svo mun ég setja upp sýningar
seinna á árinu og vonandi tekst
mér að fara utan í vinnuferðir. Það
er alltaf svo mikið til að grúska í
og ég hlakka til að fá tíma til að
leyfa forvitninni að leiða mig
áfram í gegn um árið.“
Fór krókaleið að draumnum
Nína Óskarsdóttir
myndlistarmaður gerir
skemmtilega og
skrýtna skúlptúra. Hún
hefur alltaf verið list-
ræn en prófaði nokkrar
námsleiðir áður en hún
fann sig í myndlist-
ardeild Listaháskóla Ís-
lands. Nína einbeitir
sér alfarið að myndlist-
inni núna og á lista-
mannslífið vel við hana.
Litadýrð
Verk Nínu
lifna við með
blómum og
kertum.
Morgunblaðið/Árni Sæberg
Fjölhæf Nína
Óskarsdóttir
listakona býr til
skemmtilega
skúlptúra.