Borgfirðingabók - 01.12.2006, Qupperneq 19

Borgfirðingabók 2006
17
Á öðrum stað segist Málfríður hafa heyrt Sigríði segja að gaman
hefði verið að gefa bókina út. ,,‘Það var bókmenntaviðburður,’“ sagði
hún.“17
Um skoðun Norðlendinga á skáldskapariðju kvenna vísar Málfríð-
ur í fleyg orð „systurinnar“ í „Grasaferð“ Jónasar Hallgrímssonar
þegar hún biður „frændann“ að fara leynt með kvæðin sem hann hefur
fundið eftir hana á matarpappír: „Mér er ekki mikið um það breiðist
út, að ég sé að fást við þess háttar; það hefur aldrei þótt mikil prýði á
kvenfólki.“18 Margar skáldkonur hafa tekið þessi ummæli nærri sér
og jafnvel tekið þau sem skoðun Jónasar án þess að taka eftir að hann
leggur þau „systurinni“, skáldkonunni sjálfri, í munn og er með þeim
að lýsa skoðunum samfélagsins á skáldskap kvenna.
Sigríður Einars er fædd í Hlöðu-
túni í Stafholtstungum. Hún ólst
upp í Munaðamesi í sömu sveit til
sex ára aldurs og síðan á Svarfhóli
hjá ömmu sinni Þuríði. Sigríður fór
snemma að yrkja og birti fyrstu ljóð
sín í tímaritum undir dulnefnum.
Þegar hún löngu síðar var spurð að
því í blaðaviðtali hvaða dulnefni
það hafi verið, segist hún ekki muna
það. „Þau voru svo mörg.“19 1 þessu
sama viðtali segist hún heldur aldrei
hafa verið hneigð fyrir að binda sig
við rím. Með því viðhorfi gerir hún
strax uppreisn gegn hefð um leið
og hún skapar nýjungar. I viðtali
við bókmenntatímaritið Birting
1957 segir skáldið Jón úr Vör frá
ljóðabókum sem komu út árið 1930 og höfðu áhrif á ung skáld, m.a.
einni sem hann telur „hætt við að sumum fræðimönnum kunni að
sjást yfir [...].“ Hún „var eftir borgfirska skáldkonu“ sem hafði lengi
dvalist erlendis og birti þama m.a. þýðingar eftir norska skáldið
Obstfelder. „í þessari litlu bók,“ bætir hann við, „var líka nýr tónn,
sem snerti ung skáld.“20
Oftast er vitnað til þýðinganna á prósaljóðum karlskáldsins Obst-
felder þegar rætt er um nýjungamar í bók Sigríðar, en hún orti einnig