Borgfirðingabók - 01.12.2006, Síða 181

Borgftrðingabók 2006
179
GUÐMUNDUR GUNNARSSON
FRÁ GESTSSTÖÐUM
Árið 1944 - nokkur minningabrot
Eitt er mér enn í minni frá fyrsta degi ársins 1944 þegar atvik annaira
nýársdaga frá bemskuárunum eru horfin í gleymskunnar móðu. Ég
heyrði a. m. k. að hluta til á flutning Eggerts Stefánssonar söngvara, á
Óðnum til ársins 1944. Mér finnst að helst megi skilgreina þetta verk
hans sem einskonar prósaljóð er í senn var lofgjörð til hins komandi
árs og hvatning og áminning til þjóðarinnar vegna hins örlagaríka
skrefs er vitað var að hún mundi stíga á því ári. Flutningur hins
sérstæða listamanns jók líka áhrifamátt hins talaða orðs, slíkur var
ákafinn og eldmóðurinn sem hann lagði í lestur sinn.
Annar viðburður á fyrstu vikum ársins, sem athygli fólks í heima-
byggð minni, Norðurárdal í Borgarfirði, beindist að, var strand
flóabátsins Laxfoss seint í janúar. Þá eins og nú lá þjóðleiðin milli
Norður- og Suðurlands eftir bílveginum um dalinn.
Áætlunarbifreiðir frá tveimur stærstu bifreiðastöðvum landsins í
þann tíma, Steindóri í Reykjavík og Bifreiðastöð Akureyrar, óku um
dalinn og a. m. k. hinar síðamefndu höfðu endastöð í Borgarnesi.
Þangað komu farþegar frá Reykjavík að morgni með Laxfossi og
stigu um borð í bílana sem síðan náðu norður til Akureyrar að kvöldi.
Þetta var helsta tenging Norðurlands við höfuðstaðinn og sama gilti
um íbúa í Borgarfirði. Auk þess munu bifreiðar sem óku vestur í Dali
til Hólmavíkur og Vestfjarða hafa tekið við farþegum úr Laxfossi.
Borgames var því og hafði verið u.þ.b. undanfarinn áratug ein helsta
samgöngumiðstöð landsins, en nú óttuðust heimamenn þar og í