Veiðimaðurinn - 01.05.1978, Side 11

1
göngu. Þar kemur greinilega fram, að smá-
lax af Kollafjarðarstofni er 3-500 grömm-
um þyngri en Elliðaárlax, sem orsakast
fyrst og fremst af mismunandi stærð
gönguseiðanna.
Aður hefur verið minnst á þau seiði,
sem villtust í Kollafjörð úr Artúnsá. Sam-
bærilegar upplýsingar fyrir Elliðaár eru í
töflu 2. Þar kemur fram, að hvorki sleppi-
tjarnarseiði né seiði úr beinni sleppingu
villast neitt að ráði í Kollafjörð (ca 2,5%).
Nokkurn veginn sambærilegur fjöldi
villtist í Elliðaár, þó hann eigi að fara í
Kollafjörð. Rétt er að benda á frábæra rat-
vísi villtu seiðanna í Elliðaánum, en þau
skiluðu sér öll í heimaána, ef reiknað er
með, að þau hefðu eins mikla möguleika á
að villast í Kollafjörð eins og Kollafjarðar-
seiði í Elliðaár.
Miðað við þær merkingar, sem fram-
kvæmdar voru í kistunni í Elliðaánum
sumarið 1976, var reiknað út, að hrygning-
arstofninn hafi verið um 2300 laxar. Heild-
arveiði var um 1700 laxar og er því heildar-
gangan um 4000 laxar. Miðað við 25% end-
urheimtu villtra laxa hefur heildarfjöldi
gönguseiða vorið 1975 verið um 14000
seiði. Það standa því mun færri seiði bak
við hvern lax heldur en reiknað hafði verið
með, og þannig verður hin mikla laxaganga
í tiltölulegar stuttar ár mun skiljanlegri.
Þar sem öll gögn voru fyrir hendi, var
einnig reiknaður út sá hundraðsfjöldi
hrogna, sem yrði gönguseiði. Eftir þvísem
næst var komist, er þessi tala um 0,4%,
sem er fremur hátt miðað við önnur lönd.
Ef til vill stafar það af því, að í íslenskum
ám finnast fáar tegundir vatnafiska, sem
éta hrogn og seiði.
Lokaniðurstaða þessara rannsókna
hlýtur að vera sú, að örmerkin hafi sannað
ágæti sitt til merkinga á villtum göngu-
seiðum og eldisseiðum, sem sleppt er í lax-
Smátt gönguseiði örmerkt. Notkun örmerkja bend-
ir til að frammistaða smárra gönguseiða hafi verið
vanmetin.
veiðiár. Að vísu þarf nokkra fyrirhöfn við
endurheimtu merkjanna, en hún er bætt
upp með áreiðanleika þeirra upplýsinga
sem fást, svo og þeim hraða og vinnu-
sparnaði, sem fæst í merkingunni sjálfri.
Þakkarorð.
Höfundur vill, fyrir hönd Veiðimálastofn-
unar, þakka forráðamönnum Rafmagns-
veitu Reykjavíkur, Stangaveiðifélags
Reykjavíkur, veiðivörðunum við Elliðaár
svo og öðrum stangaveiðimönnum, sem
veiddu merkta laxa í Elliðaám fyrir
einstaklega góða samvinnu. Einnig vil
ég þakka eigendum Ártúnsár á Kjalamesi
fyrir ánægjulegt samstarf og starfsmönn-
um Eldisstöðvar ríkisins fyrir ósérhlíft
starf í sambandi við þessar rannsóknir.
Pat Poe og Tony Rasch, sérfræðingar
frá Bandaríkjunum, unnu stóran hluta
þessa verkefnis ásamt höfundi og eiga mik-
inn þátt í því, hversu vel tókst til.
VEIÐIMAÐURINN
9