Úrval - 01.02.1952, Síða 43

Úrval - 01.02.1952, Síða 43
Hefnr rá« timans raskazt? Eg er hrœddur! Smá&aga eftir Jack Finney. EG er dauðhræddur, ekki svo mjög vegna sjálfs mín — ég er orðinn 62 ára og grár fyr- ir hssrum — heldur vegna þín og allra þeirra, sem enn eru í blóma lífsins. Því ég er þeirrar trúar, að hættuleg atvik, vissr- ar tegundar, hafi byrjað að ske nýlega hér á jörðinni. Menn hafa veitt því eftirtekt á ýmsum stöð- um, rætt þau sín á milli, en síð- an gleymt þeim. Þó er ég sann- færður um, að ef þessi atvik verða ekki rétt skiiin og skýrð, mun ægileg martröð tröllríða íbúum þessa heims. Dæmið sjálf eftir að þið hafið lesið frásögn mína. Kvöld eitt x fyrravetur kom ég heim úr skákklúbbnum, sem ég er félagi í. Ég er ekkjumað- ur og bý einn í þægilegri, lítilli þriggja herbergja íbúð við Fimmta stræti í New York. Það var ekki mjög áliðið kvölds, og ég kveikti á lampa við hæginda- stólinn minn, tók leynilögreglu- sögu, sem ég var að lesa og opn- aði útvarpið. Ég gáði ekki að hvaða stöð tækið var stillt á. Það er vilji minn að rekja þessa sögu nákvæmlega og ítar- lega í alla staði. Ég fullyrði ekki að ég hafi hlustað með athygli á útvarpið. En ég veit að bráð- lega hætti tónlistin og áheyrend- ur klöppuðu. Svo heyrðist mannsrödd segja, dillandi af á- nægju yfir lófatakinu: „Ágætt, ágætt,“ en lófatakið hélt áfram í nokkrar sekxxndur í viðbót. „Þetta var Alec . . .“ (eftir- nafnið man ég ekki) sagði út- varpsröddin og ég fór aftur að lesa. En þessi miðaldra rödd dró brátt aftur að sér athygli mína; ef til vill vegna hins breytta tóns, þegar hann sneri sér að nýjum gesti. „Og hér kemur ungfrú Ruth Greeley," sagði hann. „Ungfrú Greeley er píanóleikari, — er það ekki rétt?“ „Jú, Major Bowes,“ sagði lág, feimnisleg stúlkurödd. Karlmannsröddin heyrðist aftur og nú þekkti ég hana. „Og hvað ætlið þér að spila?“ „La Paloma,“ svaraðí stúlkan. „La Paloma,“ endurtók maðurinn. Það varð stundar- þögn, síðan heyrðust nokkrir byrjunartónar frá píanói og ég fór aftur að lesa. Athygli mín beindist enn að útvarpinu, þegar skyndilega heyrðust högg í borðklukku.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116

x

Úrval

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.